I SA/Bd 971/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. w przedmiocie zwrotu opłaty skarbowej postanawia: odrzucić skargę I SA/Bd 971/15 UZASADNIENIE Pismem z dnia 05 października 2015 r. M. S. (skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której odnosząc się do pisma Wydziału Podatków i Opłat Lokalnych Urzędu Miasta B. z dnia [...] nr [...] podniósł, że wnosi o zwrot opłaty skarbowej w wysokości 17 zł wraz "z zasądzoną w trybie art. 46 § 2 Kodeksu karnego kwotą 200.000 zł." W treści skargi strona odnosi się ponadto do kwestii unieważnienia dowodu osobistego żony M. S. oraz jej zameldowania. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 07 października 2015r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy za pismem z tego samego dnia, przekazał skargę do Urzędu Miasta B. W przesłanej do Sądu za pismem z dnia 06 listopada 2015r. odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. poinformował, że ze względu na fakt, iż skarżący powołuje się na pismo Wydziału Podatków i Opłat Lokalnych Urzędu Miasta B. z dnia [...], w którym organ podatkowy wyjaśnił na jakich zasadach i w jakim trybie skarżący może się ubiegać o zwrot opłaty skarbowej, decyzją z dnia [...] o sygnaturze [...] Prezydent Miasta B. orzekł o zwrocie wnioskowanej opłaty skarbowej w wysokości 17 zł na rzecz M. S. w kasie Urzędu Miasta. Reasumując organ uznał skargę strony za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (art. 57 § 1 pkt 1) p.p.s.a.). Brak wskazania zaskarżonego aktu lub czynności jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w wyniku wezwania Sądu. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniem z 17 grudnia 2015r., Sąd wezwał (wezwanie z dnia 21 grudnia 2015r.) skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie czy skarga dotyczy załączonego do niej pisma Urzędu Miasta B. z dnia [...] bądź wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności której dotyczy skarga w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie Sądu z dnia zostało doręczone stronie w dniu 29 grudnia 2015r. W piśmie z dnia 30 grudnia 2015r. złożonym w Sądzie tego samego dnia skarżący poinformował, że "wnosi o unieważnienie dokumentu [...].". W odrębnym piśmie z tego samego dnia podał, że skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta B. nr [...], której kopię załączył. Dodał, że M.S. nie wykonała decyzji i nie posiada ważnego dowodu osobistego. Naruszając art. 2 Konstytucji decyzji nie wykonał również Prezydent Miasta B., wydając dowód osobisty nr [...]. Ponadto Skarżący dołączył kopie: pisma procesowego z dnia 16 grudnia 2015r., które skierował do Prokuratury Okręgowej, odpowiedzi udzielonej mu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., pisma Prokuratury Rejonowej B. oraz pisma Sądu Apelacyjnego w G.. Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. W ocenie Sadu skarżący wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie wskazał konkretnie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności której dotyczy skarga. Odpowiedzi na to zasadnicze pytanie nie można wywieść ani ze złożonej skargi z dnia 05 października 2015r. ani z udzielonej na wezwanie Sadu przez skarżącego odpowiedzi zawartej w pismach z dnia 30 grudnia 2015r. Podkreślenia wymaga, iż w dniu złożenia skargi 05 października 2015r. nie istniało w obrocie prawnym rozstrzygnięcie w kwestii zwrotu skarżącemu opłaty skarbowej w kwocie 17 zł, do której odniósł się skarżący w osnowie skargi. Decyzję w tym zakresie wydał jako organ I instancji Prezydent Miasta B. w dniu [...]. W wyniku złożonego przez stronę odwołania została ona utrzymana mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] nr [...]. Dodać należy, że ww. rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało zaskarżone przez stronę do tut. Sądu i jest przedmiotem odrębnego postępowania – sprawa o sygn. akt. I SA/Bd 1101/15. Jednocześnie wyjaśnić należy, że druga z kwestii wskazanych w osnowie skargi, tj. orzeczenie nawiązki w wysokości do 200 000 na podstawie art. 46 § 2 Kodeksu karnego rozpatrywana jest na podstawie przepisów prawa cywilnego i nie zawiera się w katalogu spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Rozstrzyganie sprawy w tym zakresie nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z czym skarga podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Odnosząc się do kwestii unieważnienia dowodu osobistego nr [...], którą w piśmie z dnia 30 grudnia 2015r. (k. 14 akt sądowych) skarżący wskazał, jako przedmiot zaskarżenia, wskazać należy, że skarżący nie wskazał na żadne rozstrzygnięcie wydane przez organ administracji publicznej w tym zakresie w związku z czym skarga podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Odnosząc się zaś do decyzji (k. nr 18 akt sądowych) załączonej do pisma z dnia 30 grudnia 2015r. (k. 16 akt sądowych) wskazać należy, iż została wydana przez Prezydenta Miasta B. w dniu [...] (właściwy numer decyzji [...]). Organ orzekł w niej o wymeldowaniu M. S. z dotychczasowego miejsca pobytu stałego przy ul. P. [...] w B. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wyżej wymieniona decyzja prezydenta Miasta B. jest decyzją organu pierwszej instancji w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zatem, środkiem zaskarżenia służącym w tym postępowaniu administracyjnym było, o czym stanowi art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie. Podkreślenia wymaga, że o tym środku odwoławczym skarżący został pouczony w treści decyzji organu pierwszej instancji, w którym wskazano również, że odwołanie składa się w terminie 14 dni do Wojewody K., za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Oznacza to, że dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu, na skutego którego byłaby wydana i doręczona decyzja, skarżący mógłby wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tym wypadku przedmiotem skargi byłaby decyzja tego organu odwoławczego. W konsekwencji, jeżeli przedmiotem skargi miałaby być wskazana przez stronę decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] jest ona niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, pkt 3 i pkt 6 postanowił, jak w sentencji.