I SA/Bd 974/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. postanowił: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 stycznia 2010r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 824 zł. Skarżący wezwanie odebrał 18 stycznia 2010r. W dniu 27 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego należy stwierdzić, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Zaważył na tym przede wszystkim fakt, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje dwoje dzieci w wieku 5 lat i 1 rok oraz niepracująca żona, a jego miesięczne wynagrodzenie ze stosunku pracy wynosi 1317 zł brutto. Skarżący korzysta także ze świadczeń pomocy społecznej w wysokości 200 zł. Poza tym jak wskazał w formularzu PPF nie posada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Podniesione zatem motywy wniosku wskazują na trudną sytuację materialną skarżącego. Uzyskiwany przez niego dochód z pewnością stwarza trudności w zaspokojeniu podstawowych potrzeb rodziny. Tym bardziej nie dysponuje on środkami na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym ustanowienia radcy prawnego w sprawie, celem zapewnienia dochodzenia pełni praw przed sądem. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.