I SA/Bd 99/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 02 kwietnia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie W dniu 4 stycznia 2013 r. K.O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W dniu 06 marca 2013r. skarżąca złożyła do tut. Sądu pismo w sprawie wycofania skargi na ww. decyzję. Oświadczyła, że po wniesieniu skargi na ww. decyzję ZUS zaproponował jej, aby złożyła do ZUS wniosek o umorzenie całego zadłużenia wobec ZUS, co tez uczyniła. W dniu 27 lutego 2013r. skarżąca otrzymała decyzję Zakładu z dnia [...]r., na mocy której ZUS umorzył jej całe zadłużenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 zw. dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez K.O., uznać należało w pełni za skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.