I SA/Bd 99/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 14 grudnia 2022 r. nr SKO-4230/120/22 w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i niewykorzystanej do końca roku budżetowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 10 listopada 2022 r. nr WE-VIII.4431.2.(2).11.2022.JG w zakresie pkt 1, 2. uchyla decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 10 listopada 2022 r. nr WE-VIII.4431.2.(2).11.2022.JG w zakresie pkt 1, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz J. L. kwotę 917 (dziewięćset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] listopada 2022 r. Prezydent M. B. określił dla J. L. (Skarżący) prowadzącego P. N. "B. W." w B.: 1) wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2017-2019 na kwotę [...]zł; 2) wysokość dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego w latach 2017-2019, w kwocie [...]zł w tym: a) dotacji niewykorzystanej do końca roku 2018 w kwocie [...]zł; b) dotacji niewykorzystanej do końca roku 2019 w kwocie [...]zł, wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych: a) od kwoty [...]zł począwszy od dnia [...] lutego 2019 r. do dnia zapłaty; b) od kwoty [...]zł począwszy od dnia [...] lutego 2020 r. do dnia zapłaty oraz zobowiązał go do jej zwrotu do budżetu M. B., w ciągu 15 dni od daty nabycia przez decyzję przymiotu ostateczności. Od ww. rozstrzygnięcia Skarżący złożył odwołanie zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego, w szczególności: art. 7, art. 8, art. 75, art. 77, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej: "k.p.a., art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm.), dalej: "u.f.z.o.", art. 81 i art. 81b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), dalej: też "O.p.", art. 251 ust. 1 oraz art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 305), dalej: "u.f.p." oraz art. 65 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r., poz. 1360), dalej: "k.c.". Strona w oparciu o powyższe zarzuty wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w całości oraz umorzenie postępowania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy ww. decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U z 2016 r., poz. 1943 ze zm.; tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm.), zwanej dalej: "u.s.o.", w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2019 oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2019. Organ wyjaśnił, że z uwagi na to, iż niniejsza sprawa dotyczy zwrotu należności z tytułu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego zobligowany był w pierwszej kolejności zbadać, czy w świetle przepisów ustawy Ordynacja podatkowa ww. niepodatkowe należności budżetowe nie uległy przedawnieniu. Ponieważ sprawa dotyczy dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego w latach 2017-2019, to dotyczy ona kolejno 2017 r., 2018 r. i 2019 r., a więc pięcioletnie terminy liczone od końca 2017 r., 2018 r. i 2019 r. upływają odpowiednio z końcem 2022 r., 2023 r. i 2024 r. Oznacza to, że wydanie i doręczenie decyzji określającej kwotę dotacji przypadającej do zwrotu powinno nastąpić przed upływem ww. terminów przedawnienia, co zdaniem organu miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Kolegium wskazało, że obowiązek zwrotu dotacji, o którym mowa w art. 251 i art. 252 u.f.p. wynika z mocy prawa (ex lege). Skoro zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa, tj. w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 O.p., to organy władne były wydać w tym przedmiocie decyzję określającą, o której mowa w art. 251 i art. 252 u.f.p. w terminie 5 lat od końca roku, w którym beneficjent otrzymał dotację. Odnosząc się do przedmiotu sporu organ wskazał, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 90 ust. 3d u.s.o. dotacja udzielana jest na dofinansowanie realizacji zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki. Organ podkreślił, że zmiany art. 90 ust. 3d u.s.o. dokonane po dniu 1.01.2017 r., a przed dniem 1.01.2018r., pozostawały bez wpływu na ocenę zdarzeń kreujących obowiązek zwrotu dotacji w badanym okresie do dnia 31.12.2017 r. W świetle art. 90 ust. 3d u.s.o., zdaniem organu nie sposób przyjąć, że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Dotacje są przeznaczone bowiem na dofinansowanie wyłącznie zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Przedmiotowe dotacje nie mogą wychodzić ponad pokrycie wydatków bieżących placówki bezpośrednio związanych z realizacją zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Oznacza to, że dotację oświatową można wydatkować na cele ściśle związane z procesem kształcenia, realizowanego wobec uczniów, jako końcowych beneficjentów udzielonej dotacji. Tym samym dotacja, zgodnie z art. 90 ust. 3d u.s.o., nie jest przeznaczona na ogólne sfinansowanie zadań placówki. Organ wyjaśnił, że aby dotację można było uznać za wydatkowaną zgodnie z art. 90 ust. 3d u.s.o. beneficjent musi spełnić dwa warunki. Po pierwsze dotacja musi zostać wydatkowana na dofinansowanie realizacji zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Po drugie dofinansowanie to powinno dotyczyć wydatków bieżących. Organ podkreślił, że wydatkowanie dotacji jest ograniczone poprzez wskazanie celów, którym ma ona służyć. Tak więc prowadzący działalność zobowiązany jest w toku postępowania wykazać nie tylko sam fakt poniesienia wydatku, który wydatkowany jest ze środków publicznych, ale także zasadność takiego wydatku z perspektywy treści art. 90 ust. 3d u.s.o. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny zatem jasno wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dotyczącej przebiegu procesu kształcenia, wychowania i opieki oraz finansowania jednostek. Nie może dojść do sytuacji, w której beneficjent otrzyma dotację bez żadnych obowiązków po jego stronie, a w szczególności w zakresie wykazania samego faktu wydatkowania tej dotacji oraz faktu wydatkowania tej dotacji zgodnie z jej celami. Organ zwrócił uwagę, że przepis art. 90 ust. 3d u.s.o. ma charakter materialnoprawny, reguluje bowiem uprawnienia podmiotu otrzymującego dotację poprzez dookreślenie na jakie cele dotacja może być wykorzystana. Zmiany wprowadzane przez ustawodawcę są daleko idące, ponieważ katalog wydatków, które można sfinansować z dotacji zmienia się w sposób istotny w zależności od wersji przepisu. Przy tak daleko idących zmianach trudno zaakceptować pogląd o tym, że zmiany służyły wyłącznie doprecyzowaniu regulacji. Ponieważ przepis ma charakter materialnoprawny, to jego interpretacja decyduje o prawach i obowiązkach podmiotu pozostającego w stosunku administracyjnoprawnym. Mając powyższe na uwadze Kolegium podniosło, że stosownie do art. 97 u.f.z.o. do rozliczenia dotacji, o których mowa w art. 80 i art. 90 ustawy zmienianej w art. 80, w brzmieniu dotychczasowym, (czyli ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, Dz. U. z 2017 r. poz. 2198), za rok 2017, stosuje się przepisy art. 80 i art. 90 ustawy zmienianej w art. 80, w brzmieniu dotychczasowym. Uwzględniając przesłanki uzasadniające zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz kierując się wytycznymi SKO w B., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, organ I instancji uznał, że Skarżący będący organem prowadzącym Przedszkole w latach 2017-2019 w żadnym zakresie nie wykorzystał przyznanej dotacji w sposób niezgodny z przeznaczeniem, a więc nie jest zobowiązany do zwrotu z tego tytułu jakiejkolwiek kwoty. Odnosząc się do zarzutów odwołania, w szczególności naruszenia art. 76 § 1 k.p.a. organ odwoławczy uznał je za niezasadne. Zdaniem Kolegium, organ I instancji w rozpoznawanej sprawie był uprawniony do uznania, że wewnętrzne dokumenty kontroli w postaci protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego czy wyników kontroli, stanowią dokumenty urzędowe. Organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, że Prezydent M. B. w zaskarżonej decyzji nie powołał się "wprost i wyłącznie" na protokół z kontroli, co zostało zarzucone w odwołaniu, lecz na dokumenty stanowiące załączniki do tego protokołu. Odnosząc się do ustaleń organu I instancji w zakresie niewykorzystania przez Skarżącego prowadzącego Przedszkole, otrzymanej kwoty dotacji do końca roku budżetowego w latach 2017-2019, SKO podkreśliło, że organ I instancji precyzyjnie wskazał w uzasadnieniu decyzji okoliczności i dowody świadczące o niewykorzystaniu dotacji do końca roku budżetowego. Organ podał, że Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika jeszcze w toku kontroli, co do zasady, zgodził się z tym, że w istocie określone i zakwestionowane przez kontrolujących wydatki nie powinny zostać przedstawione w zestawieniu rozliczenia rocznego dotacji wraz z fakturami, które zostały doliczone jako sfinansowane z dotacji i włączone do zmienionego zestawienia wydatków rozliczonych z dotacji. Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem Prezydenta M. B., że nie może dochodzić do sytuacji, w której w momencie zakwestionowania prawidłowości rozliczeń zostaje przedłożona korekta rozliczenia dotacji, a Strona przedstawia inne (niewskazane wcześniej w rozliczeniach) dowody źródłowe i wskazuje tym samym na odmienne wydatkowanie środków publicznych. SKO przywołało treść art. 81b § 1 pkt 1 i § 2 O.p. i stwierdziło, że niedopuszczalne jest korygowanie deklaracji podczas toczącego się postępowania kontrolnego i postępowania podatkowego, dlatego nie ma racji Strona argumentując, że dokonanie korekty rocznego rozliczenia wydatkowania dotacji może mieć miejsce w każdym czasie. Organ zaznaczył, że przywołane przez Stronę orzecznictwo dotyczy innej sytuacji niż w analizowanej sprawie i odnosi się do zagadnienia czy w ogóle jest możliwa korekta deklaracji rozliczenia dotacji, a nie możliwości zmiany rozliczenia w trakcie kontroli. Kolegium podzieliło również pogląd, że żadne przepisy prawa nie zabraniają sporządzania korekt rozliczenia dotacji, lecz nie stoi to w sprzeczności z normą zawartą w art. 81b § 1 pkt 1 O.p., która stanowi o tym, że uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej. Reasumując, organ odwoławczy uznał, że zarzuty przedstawione w odwołaniu zarówno co do naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego są niezasadne. W skardze do tut. Sądu, Skarżący zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w całości i wniósł o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta M. B. z dnia [...] listopada 2022 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 7 i 8 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego oraz podejmowanie działań sprzecznych z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych polegających na niepodjęciu wszelkich czynności wymaganych od organu, a niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz na działaniu w sposób rażąco naruszający zaufanie do władzy publicznej; 2) art. 15 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania w II instancji, zgodnego z przepisami i zasadami określonymi w k.p.a. dla postępowania odwoławczego; 3) art. 75, art. 77 i art. 80 w zw. z art. 7 k.p.a. i w zw. z art. 81 O.p. polegającym na pominięciu przedstawianych dowodów, nieuwzględnienie jako dowodów dokumentów w sprawie, a w szczególności faktur na wydatki oraz korekty rozliczeń rocznych, braku rozpatrzenia dowodów w sprawie poza protokołem kontroli, w konsekwencji niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy pomimo tego, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 4) art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 k.p.a. poprzez wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o protokół kontroli, bez uwzględnienia dowodów zebranych w ramach postępowania administracyjnego; 5) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak należytego i dokładnego uzasadnienia wydanej decyzji, brak wyjaśnienia podstaw prawnych i faktycznych wydanej decyzji oraz ogólne braki w uzasadnieniu co do dowodów, okoliczności i podstaw dokonanych ustaleń. II. Naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie: 1) art. 35 ust. 1 i 3 u.f.z.o. w zw. z art. 251 ust. 1 i 4 u.f.p. poprzez błędne uznanie, że dotacja została niewykorzystana do końca roku budżetowego; 2) art. 81 i art. 81b O.p. stosowanego odpowiednio, poprzez bezprawną odmowę przyjęcia i uwzględnienia złożonej korekty rozliczenia rocznego wykorzystania dotacji; 3) art. 251 ust. 1 oraz art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. poprzez błędną kwalifikację prawną i uznanie, że wskazane kwoty stanowią dotację niewykorzystaną w terminie, podczas gdy prawidłowo winny zostać ewentualnie zakwalifikowane jako dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: I. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając wydaną w sprawie decyzję w zakresie jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że skarga w części jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Przed wydaniem wyroku Sąd umożliwił Skarżącemu pisemne wypowiedzenie się w sprawie, wyznaczając mu 10-dniowy termin. Organ wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. II. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji określił Skarżącemu: 1) wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2017-2019 w kwocie [...]zł; 2) wysokość dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego w latach 2018-2019 w kwocie [...]zł w tym: a) dotację niewykorzystaną do końca 2018 r. w kwocie [...]zł; b) dotację niewykorzystaną do końca 2019 r. w kwocie [...]zł – wraz z odsetkami za zwłokę. Wysokości dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego 2017 organ nie określił. Sporne zatem jest określenie ww. wskazanych kwot dotacji niewykorzystanych do końca roku budżetowego 2018 i 2019. III. W pierwszej kolejności Sąd uznał, że zachodzi konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji w części w jakiej utrzymuje ona w mocy decyzję organu I instancji w zakresie pkt 1, tj. określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2017-2019 w kwocie [...]zł. Podać należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie pkt 1, stanowi m.in. art. 252 ust. 1 u.f.p. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). Wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem polega w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielana albo na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach odrębnych stanowiących o sposobie udzielania i rozliczania dotacji. Z powyższego wynika, że organ określa wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, wówczas, jeżeli stwierdza w tym zakresie nieprawidłowości. Potwierdza to także treść przepisów art. 21 § 1 i 3 O.p., wskazanych w podstawie prawnej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (s. 13) SKO stwierdziło: "Uwzględniając przesłanki uzasadniające zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz kierując się wytycznym SKO w B., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji uznał, że Pan J. L., będący organem prowadzącym Przedszkole, w latach 2017-2019 w żadnym zakresie nie wykorzystał przyznanej dotacji w sposób niezgodny z przeznaczeniem, a więc nie jest zobowiązany do zwrotu z tego tytułu jakiejkolwiek kwoty." Ustalenie to ma potwierdzenie w decyzji organu I instancji. Lektura zatem uzasadnień decyzji organów wskazuje, że nieprawidłowości w zakresie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie stwierdzono. Oznacza to, że brak podstaw do rozstrzygania o dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł. Jeżeli zatem organ nie znajduje podstaw do stwierdzenia w tej materii nieprawidłowości, to nie określa dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł. Jest to błąd natury formalnej, niemniej jednak brak było podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 252 ust. 1 u.f.p. i art. 21 O.p. określającej dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł. Sąd przyjmuje, że nie dokonano żadnych ustaleń, które pozwalałyby na stwierdzenie nieprawidłowości skutkujących określeniem wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2017-2019. W związku z tym, tut. Sąd uwzględnił skargę wyłącznie w części, w jakiej organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą o wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł. W pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił. Pełnomocnik wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta M. B., a zatem także w zakresie punktu 1. Sąd zauważa, że dość obszerne uzasadnienie decyzji co do braku nieprawidłowości w zakresie określenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł wynikało z tego, że w poprzedniej decyzji organu I instancji (wyeliminowanej przez Inne decyzją z dnia [...] września 2022 r.) stwierdzono nieprawidłowości w tym zakresie i orzeczono m.in. o wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł. Organ tym samym niejako "wytłumaczył" jakie okoliczności natury faktyczno-prawnej przesądziły o odstąpieniu od poprzedniego stanowiska i ustalenia, że nie ustalił dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, lecz [...] zł. IV. Kolejno w niniejszym uzasadnieniu Sąd odniesie się do tej części wyroku, w zakresie którym skargę oddalił, czyli w przedmiocie określenia wysokości dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Skarżący został zobowiązany do zwrotu wysokości dotacji niewykorzystanej do końca 2018 r. w kwocie [...]zł i do końca 2019 r. w kwocie [...]zł - wraz z odsetkami. Kwestionując podjęte rozstrzygnięcie Skarżący podnosi, że złożył korektę rozliczenia dotacji. W uzupełnieniu do zastrzeżeń do protokołu z kontroli z dnia [...] listopada 2021 r. Skarżący złożył korektę rozliczenia rocznego za rok 2019 wraz z załącznikami w postaci kopii faktur, które zostały doliczone i ujęte w tym skorygowanym rozliczeniu. Wobec nieuwzględnienia korekty rozliczenia rocznego, Skarżący zarzuca, że organ niezasadnie odmawia uwzględnienia tej korekty. Ponadto wskazuje, że rozliczenia roczne zawierają oczywiste omyłki pisarskie (rachunkowe), "czego strona w rocznym rozliczeniu dotacji po prostu nie zauważyła". Spór zatem sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organ prawidłowo uznał, że kwota dotacji w wysokości [...] zł powinna być zwrócona przez Skarżącego z uwagi na to, iż nie została wykorzystana do końca roku budżetowego 2018 ([...] zł) i 2019 ([...] zł). Wskazać należy, że zgodnie z art. 251 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4 (ust. 1). Wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach (ust. 4). Z regulacji tej jednoznacznie wynika, że dotacje niewykorzystane do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Przekazanie środków na rachunek beneficjenta nie oznacza wykorzystania dotacji. Wykorzystanie następuje poprzez zapłatę za zrealizowane zadanie. Sąd zauważa, że SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji i tym samym podzieliło jego stanowisko co do konkretnych kwot dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Poszczególne kwoty z konkretnych rachunków, faktur zostały wskazane na s. 27-34 decyzji organu I instancji. W rozpatrywanej sprawie na kwotę niewykorzystanej dotacji do końca roku budżetowego składają się: - kwota [...]zł z rachunku nr [...] r. z dnia [...] kwietnia 2018 r., kwota [...]zł z rachunku nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. oraz kwota [...]zł z rachunku nr [...] z dnia 28 luty 2018 r. - z tytułu zajęć dodatkowych języka angielskiego, wskazane jako sfinansowane z dotacji oświatowej, podczas gdy zajęcia te były sfinansowane przez rodziców/opiekunów prawnych wychowanków Przedszkola; - kwota [...]zł z faktury nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. (ogólna kwota z faktury [...] zł) dotyczącej zakupu pomocy do integracji sensorycznej rozliczona (wydatkowana) dopiero w 2020 r. zamiast w 2019 r.; - kwota łączna [...] zł, która dotyczy kilku wskazanych wydatków, które nie znajdują odzwierciedlenia w żadnym dokumencie źródłowym, co zostało szczegółowo opisane na s. 32-33 decyzji organu I instancji; - kwota [...]zł, na którą brak dokumentu źródłowego potwierdzającego poniesienie tego wydatku. Po zsumowaniu tych kwot otrzymujemy kwotę określoną w sentencji decyzji organu I instancji w wysokości [...] zł jako niewykorzystanej do końca roku budżetowego, w tym w 2018 r. - [...] zł, a w 2019 r. - [...] zł. Zatem analiza uzasadnienia decyzji organu I instancji utrzymanej w mocy przez Inne, które podzieliło stanowisko Prezydenta w całości, czyli także w zakresie wyliczonych kwot dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego, pozwala na ustalenie, która konkretnie kwota, wynikająca z jakiego dokumentu i dlaczego została zakwestionowana. Okoliczność, że SKO nie powtórzyło tak szczegółowego wyliczenia organu I instancji nie oznacza, że doszło do naruszania prawa i sporządzenia wadliwego uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, skoro w sposób jednoznaczny potwierdziło stanowisko Prezydenta. W rozpatrywanej sprawie, po doręczeniu stronie protokołu z kontroli z dnia [...] listopada 2021 r. (w dniu [...] listopada 2021 r.), pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. Skarżący złożył zastrzeżenia do protokołu kontroli. W dniu [...] stycznia 2022 r. została złożona przez Skarżącego korekta rozliczenia rocznego dotacji z tego samego dnia. W załączeniu przekazano "kopie faktur, które zostały doliczone i ujęte w korekcie rocznego rozliczenia za 2019 r." W piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. organ I instancji odniósł się do tych zastrzeżeń. W kolejnym piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. Skarżący odmówił podpisania protokołu ze względu – jak określił - "na brak uznania słusznych i uzasadnionych zastrzeżeń, złożonych przez organ prowadzący." Podkreślenia wymaga, że w zastrzeżeniach do protokołu z dnia [...] grudnia 2021 r. Skarżący odnośnie kwoty omyłkowo podwójnie policzonych faktur podniósł, że "Jak ustalono wspólnie z Dyrektorem przedszkola, kwoty te zostały przez pomyłkę wpisane dwukrotnie, wobec czego zostaną skorygowane". Ponadto podał, że "Różnica w wysokości [...] zł jest ewidentną pomyłką rachunkową. Pomyłka została zauważona dopiero w trakcie kontroli, po wezwaniu do złożenia kopii faktury. Wobec tego zostanie dokonana korekta rozliczenia rocznego, ponieważ wskutek pomyłki przy wprowadzeniu kwoty z faktury nie zostały już doliczone inne wydatki, gdyż wyczerpany został limit dotacji." W tym stanie sprawy wystąpienie pokontrolne organu I instancji skierowane do Skarżącego zostało wydane [...] lutego 2022 r., odpowiedź Skarżącego na to wystąpienie jest z [...] marca 2022 r. Z kolei w dniu [...] marca 2022 r. został wydany wynik kontroli, którym stwierdzono nieprawidłowości. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2022 r. wszczęto postępowanie administracyjne m.in. w przedmiocie dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego. W istocie zatem Skarżący, co do zasady, zgodził się, że w oparciu o przedłożone przez niego wcześniejsze rozliczenie dotacji, nie wykorzystał przekazanej kwoty dotacji w całości do końca danego roku budżetowego (2018, 2019). Potwierdza to też fakt złożenia korekty rozliczenia dotacji i wniosek o skorygowanie rozliczenia wobec popełnionych omyłek w rozliczeniu oraz wskazanie faktur, które zostały "doliczone i ujęte w korekcie rocznego rozliczenia za 2019 r.". Skarżący nie zgadza się jednak ze stanowiskiem organu co do braku możliwości dokonania tej korekty i nieuwzględnienia oczywistości omyłek, skoro przedkłada dokumenty źródłowe mające potwierdzać wykorzystanie dotacji. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 67 ust. 1 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 60 pkt 1 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie o finansach publicznych. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że sposób wydatkowania środków z dotacji został wyraźnie sprecyzowany, tak samo jednoznacznie uregulowany został sposób rozliczenia dotacji, jako sposób udokumentowania zrealizowanego przeznaczenia pochodzących z niej środków. Dokonano tego w uchwale Nr LIII/1175/17 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla placówek wychowania przedszkolnego, szkół i poradni psychologiczno-pedagogicznych prowadzonych na terenie Bydgoszczy przez inne niż Miasto Bydgoszcz osoby prawne lub osoby fizyczne oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz.Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2018 r. poz. 355), a następnie w uchwale Nr XII/233/19 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 29 maja 2019 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla placówek wychowania przedszkolnego, szkół i poradni psychologiczno-pedagogicznych prowadzonych na terenie Bydgoszczy przez inne niż Miasto Bydgoszcz osoby prawne lub osoby fizyczne oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz.Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2019 r. poz. 3389). Odpowiednio w § 7 ust. 1 uchwały z 28 grudnia 2017 r. i w § 10 ust. 1 uchwały z dnia 29 maja 2019 r. wyraźnie postanowiono, że w terminie do 20 stycznia roku następującego po roku udzielenia dotacji, organ prowadzący dotowaną jednostkę zobowiązany jest do złożenia rocznego rozliczenia wykorzystania dotacji w formie wydruku z systemu elektronicznego wskazanego przez organ dotujący według wzoru stanowiącego załącznik. Wskazane wyżej uchwały są głównymi i podstawowymi aktami prawnymi statuującymi tryb udzielania dotacji, sposób jej rozliczania przez uprawnione do niej podmioty, a także tryb kontroli, co nie jest przez Skarżącego dostrzegane. W związku z tym powoływanie się na inne akty prawne w tym zakresie, a także stosowne analogie (art. 81b O.p.) do np. deklaracji VAT-7 czy zeznań podatkowych PIT lub CIT (określanych na gruncie prawa podatkowego jako deklaracje) musi mieć wyraźnie i jednoznaczne uzasadnienie. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji. Podkreślić należy, że ww. uchwały określają dość szczegółowo tryb kontroli i nie żadnych podstaw, aby odwoływać się w drodze analogii do kontroli przeprowadzanych przez organy skarbowe na podstawie odrębnych przepisów. Spór między Skarżącym a organami administracji rozstrzygającymi przedmiotową sprawę, w odniesieniu do środków z dotacji, które zostały określone w decyzji jako niewykorzystane do końca roku budżetowego, w istocie koncentruje się wokół skutków i prawnego znaczenia dokonanych rozliczeń tychże środków. W szczególności odnosi się to do skuteczności i prawnych następstw złożonej korekty/zmiany rozliczenia dotacji i żądania uznania omyłek oraz błędów w rozliczeniu jako nieistotnych, przy wskazaniu także faktur, które zostały "doliczone i ujęte w korekcie rocznego rozliczenia za 2019 r." Odnosząc się do tej materii stwierdzić należy, że żaden przepis ww. uchwał Rady M. B. nie przewiduje możliwości korygowania złożonego rozliczenia wykorzystanej dotacji, rozumianego jako sprawozdanie z wydatkowanych środków i to w trakcie trwających czynności kontrolnych, czy też na etapie sporządzenia i doręczenia protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego lub wyniku kontroli. W tej sytuacji nie można domniemywać możliwości zmiany rozliczenia dotacji w ten właśnie sposób, gdy w trakcie kontroli zostaną stwierdzone nieprawidłowości, a korekta zostaje złożona w trakcie prowadzenia z kontrolującymi korespondencji i to jeszcze przed zakończeniem trybu przewidzianego w "Rozdziale 4" ww. uchwały z 2017 r. i uchwały z 2019 r., ponadto wiele miesięcy po terminie do złożenia rozliczeń rocznych i po faktycznym ich złożeniu. Skarżący przysługujące mu uprawnienia do skorygowania rozliczenia dotacji wywodzi ze stosowanych w tym przypadku odpowiednio odrębnych regulacji Ordynacji podatkowej (art. 81b), dotyczących korygowania deklaracji podatkowych. Również organ wskazuje tę regulację prawną, aczkolwiek inaczej interpretuje te przepisy i nie znajduje podstaw ich zastosowania w sprawie wobec prowadzonej kontroli ujawniającej nieprawidłowości. Sąd zauważa, że podobne zagadnienie było przedmiotem oceny przez WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 11 października 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 423/22. Sąd w obecnym składzie zaprezentowane poglądy podziela i częściowo posłuży się argumentacją w nim zaprezentowaną. Zauważyć należy, że wskazane przepisy Ordynacji podatkowej odnoszą się do nieco innej materii. Regulacje Ordynacji podatkowej, w odniesieniu do dotacji oświatowych stosuje się z mocy przepisów ustawy o finansach publicznych, nie wprost, a jedynie odpowiednio, tj. z uwzględnieniem specyfiki tego rodzaju środków, ich przeznaczenia, a także odrębnie uregulowanego trybu ich przyznawania i rozliczania. Brak jest więc podstaw do automatycznego i niczym nieograniczonego przenoszenia – jak czyni Skarżący - na ten grunt rozwiązań przyjętych w odniesieniu do materii regulowanej przepisami prawa podatkowego, odzwierciedlających jej specyfikę. W tym ostatnim aspekcie zauważyć należy, że rozliczenie dotacji, rozumiane jako raportowanie sposobu wydatkowanych środków publicznych, wykazuje znaczne odmienności w stosunku do deklaracji podatkowych, a zwłaszcza zeznań podatkowych - dokumentów, do których składania obowiązani są na podstawie przepisów prawa podatkowego podatnicy, płatnicy i inkasenci (art. 3 pkt 5 O.p.), w zakresie których ostateczny ich kształt determinowany jest także wolą składającego je podmiotu, który wybiera taki czy inny sposób opodatkowania, a także w wyraźnie określonym zakresie, rodzaj deklarowanych wydatków, chociażby w ramach poniesionych kosztów. To pozostawia składającym korekty deklaracji podatkowych podmiotom pewien zakres swobody, o którym nie można mówić w przypadku rozliczeń dotacji. Te bowiem sprowadzają się do rzetelnego przedstawienia sposobu wydatkowanych środków, zgodnie z rzeczywistym ich rozdysponowaniem. Jak to już wyżej stwierdzono, z art. 3 pkt 5 O.p. wyraźnie wynika, że deklaracje podatkowe zobowiązani są składać podatnicy, płatnicy oraz inkasenci i to jedynie w sytuacji, w której przewidują to przepisy prawa podatkowego. Tak więc w tym przypadku mamy do czynienia ze specyficznym charakterem obowiązków deklaracyjnych, determinowanych podmiotowymi cechami zobowiązanych do ich składania stron, a także pozytywną regulacją prawa (podatkowego), statuującą obowiązek ich składania. To już wprowadza istotną różnicę pomiędzy deklaracją podatkową a rozliczeniem rocznym dotacji, które wynika z innej kategorii regulacji, jakimi są przede wszystkim uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, co ma oparcie w art. 38 ust. 1 u.f.z.o., praktycznie pomijanego w sprawie przez Skarżącego. W tym miejscu zauważyć także należy, że przepisy prawa podatkowego zawierają regulacje, zgodnie z którymi czasokres, w którym możliwe jest korygowanie deklaracji jest w istocie bardzo długi, jako że ograniczony jest terminami przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podstawowy termin przedawnienia wynosi zaś 5 lat, trudno więc bezkrytycznie przyjąć pogląd, że w drodze odpowiedniego stosowania tych regulacji, w tym właśnie czasie możliwe byłoby dokonanie korekty rozliczenia dotacji, które rozliczane są w okresach rocznych. Tak więc brak jest podstaw do przyjęcia, że Skarżący miał możliwość dokonania korekty rozliczenia dotacji na zasadach właściwych wyłącznie korygowaniu deklaracji podatkowych takich jak np. deklaracja VAT-7 czy zeznanie podatkowe w podatkach dochodowych od osób fizycznych lub prawnych. Ponadto należy mieć na uwadze, że deklarowane przez podatników podatki stanowią ciężar publicznoprawny, który ich "obciąża" na rzecz organu podatkowego. W przypadku natomiast dotacji Skarżący jest beneficjentem środków publicznych i rozliczenie w określonym terminie ma służyć do "wytłumaczenia się" z tego, czy celowo, terminowo, zgodnie z prawem otrzymał i wydatkował środki publiczne. Nie można zatem traktować rozliczenia rocznego z wykorzystania dotacji tak jakby było ono analogiczne do deklaracji podatkowej. Jest to zbyt duże uproszczenie i pomijanie istoty "rozliczenia" dotacji otrzymanej ze środków publicznych. Argumentacja organów przytoczona na odmowę uwzględnienia korekty rozliczenia jest także w pewnym zakresie różna. Z jednej bowiem strony organy zaprzeczają możliwości skorzystania ze sposobności skorygowania rozliczenia (zwłaszcza Prezydent M. B. w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r.), z drugiej jednak organ II instancji powołuje się na przepisy Ordynacji podatkowej (art. 81b), zawierające czasowe wyłączenie możliwości dokonania korekty, w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym czy administracyjnym wobec podmiotu, który byłby uprawniony do złożenia korekty, a także z uwagi na możliwość udaremnienia wyników kontroli. Tego rodzaju sprzeczność uzasadnienia stanowiska organów nie mogła mieć jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż po pierwsze możliwości dokonania korekty złożonego rozliczenia dotacji nie przewidywały przepisy określające tryb jej rozliczenia (uchwały). Trudno więc mówić o czasowych przeszkodach do jej dokonania. Co prawda regulacje te nie zawierały unormowań wprost zabraniających dokonywania zmian w rozliczeniach, w związku z czym w orzecznictwie sądowym dopuszcza się ich dokonywanie, jednakże z uwagi na wynikający z przepisów sposób wydatkowania środków pochodzących z dotacji oraz ich charakter, nie sposób jest przyjmować, iż zakres tych zmian może prowadzić do istotnej modyfikacji rozliczenia, zwłaszcza w odniesieniu do zastępowania poszczególnych pozycji wydatkowych innymi, czy też korygowania sposobu dokumentowania wydatkowanych środków lub zmiany terminu wydatkowania. W kwestii możliwości poprawiania drobnych błędów w rozliczeniu zauważyć należy, że tego rodzaju konwalidację wad rozliczenia można rozważyć w kategoriach niemających istotnego wpływu na kształt ostatecznego rozliczenia, w szczególności jego główne elementy. Z uwagi na wagę i prawne znaczenie tych zmian nie mogą one prowadzić do znaczącej zmiany w treści samego rozliczenia, wskazywania innych dowodów źródłowych i tym samym na odmienne rozliczenie wydatkowania środków publicznych. Po drugie rozliczenie korekty, rozumiane jako raport ze sposobu wydatkowania środków, winno być przede wszystkim rzeczowe i wiarygodne. Tymczasem żądanie uznania błędów jako oczywistych rachunkowych omyłek, złożenie przez Skarżącego rozliczenia określanego przez niego mianem korekty, tego wymogu nie spełnia. Taką ocenę potwierdza powołanie się w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. na faktury, które zostały "doliczone" na etapie korekty. Tak więc nawet gdyby przyjąć możliwość korekty (zmiany) rozliczenia dotacji, to z uwagi na tego rodzaju istotne różnice w jego treści, w odniesieniu do pierwotnie przedstawionej wersji rozliczenia, nie można byłoby uznać jej za skuteczną. W tej sytuacji stwierdzić należy, że organy prawidłowo uznały, iż wymienione na wstępie kwoty nie zostały wykorzystane do końca roku budżetowego 2018 i 2019. Zaznaczyć należy, że obowiązek wykazania prawidłowego i zgodnego z prawem wydatkowania pobranych kwot dotacji obciążał Skarżącego, który był obowiązany tego dokonać w rozliczeniu rocznym dotacji. Nie można aktualnie przerzucać tego obowiązku na organ, a także stawiać mu zarzutów w tym względzie. Przyjęcie stanowiska Skarżącego prowadzi do akceptowania stanu, w którym korekta rozliczenia dotacji jest możliwa w każdym czasie, po kilku latach, a wszelkie pomyłki, błędy można zmienić tak, aby ostatecznie "dopasować" do ustalenia, że nieprawidłowości nie występują. Wówczas faktycznie rozliczenie roczne nie byłoby istotnym dowodem, lecz mało znaczącym dokumentem, który nie wywołuje żadnego skutku, jeżeli beneficjent sam podważy uprzednio wykazane w nim dane dotyczące przeznaczenia dotacji, terminu jej wykorzystania, dokumentu źródłowego w nim podanego oraz wskaże nowe dane co do kwot z tych dokumentów. Należy także zauważyć, że w złożonej korekcie Skarżący nie neguje, iż w oparciu o przedłożone rozliczenie dotacji, nie wykorzystał środków do końca danego roku budżetowego, jednak wskazał na inny sposób rozliczenia zakwestionowanych przez organ kwot, pomyłki rachunkowe i pisarskie w rozliczeniu rocznym. Przy czym podnosi, że "w przypadku, gdy postępowanie kontrolne wykazuje (zasadnie czy bezzasadnie, nie ma to znaczenia), że brak jest potwierdzenia w dokumentach księgowych i finansowych wydatkowania określonej kwoty, taka należność winna być zakwalifikowana jako wydatkowanie części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem." Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić. Dla stwierdzenia bowiem, że daną kwotę wykorzystano niezgodnie z przeznaczeniem, konieczne byłoby uprzednie wykazanie tego innego "przeznaczenia" środków i to w danym roku budżetowym. Skoro organ nie ma dowodów, że dane środki z dotacji na konkretny cel zostały wykorzystane w danym roku budżetowym, to nie może zarzucać beneficjentowi nieprawidłowości polegającej na wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Ponadto w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie np. rodzice/opiekunowie dziecka zapłacili za zajęcia dodatkowe z języka angielskiego (fakt pobierania od nich należności nie jest kwestionowany), to zasadnie organ stwierdził, że środki z dotacji nie zostały wykorzystane do końca roku budżetowego. Organ nie ma obowiązku niejako poszukiwać na jaki to cel przeznaczono środki z dotacji w danym lub może dopiero w innych latach budżetowych. Nie może też wniosków w tym zakresie domniemywać, bo wówczas narazi się na zarzut, że nie jest do "uchwycenia" ustalenie w ogóle przeznaczenia środków, bo równie dobrze mogły one nie być wydatkowane lub wydatkowane w innych latach budżetowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Organ nie naruszył art. 35 ust. 1 i 3 u.f.z.o. w zw. z art. 251 ust. 1 i 4 u.f.p. poprzez błędne uznanie, że dotacja została niewykorzystana do końca roku budżetowego. Należy bowiem zauważyć, że sfinansowanie wydatków na cele oświatowe po roku, na którym dotacja została udzielona lub niedokonanie wydatku w danym roku, stanowi dotację niewykorzystaną do końca roku budżetowego. W sporządzonej korekcie Skarżący zatem nie tyle zgodził się z ustaleniami kontroli, co wskazał na inny sposób wykorzystania środków pochodzących z dotacji. Korekty dokonano przy tym tak, aby można było uznać, że dotacja została wykorzystana do końca danego roku budżetowego. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie po ustaleniu przez organ, że część dotacji nie została wykorzystana do końca roku budżetowego, Skarżący nie może żądać (w korekcie) dokonania innego rozliczenia. To beneficjent sporządza rozliczenie dotacji i winno ono odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenia. Nie można "dopasowywać" kwot z dokumentów źródłowych do rozliczenia, korygować go w każdym czasie jako nieistotnego dokumentu, gdy w wyniku kontroli stwierdzono nieprawidłowości. Z powyższych względów organ zasadnie odmówił uwzględnienia korekty rozliczenia, uznania oczywistych omyłek rachunkowych czy pisarskich, które de facto prowadzą do sporządzenia innego rozliczenia w tym z "doliczeniem" innych faktur. V. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut, że organ oparł się wyłącznie na protokole kontroli, pomijając inne przedkładane przez stronę dowody. Protokół ten jest tylko jednym z dowodów w sprawie. Organ wziął pod uwagę wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. Decyzja organu I instancji każdorazowo zawiera odniesienie się do poszczególnych dowodów, spośród których można przykładowo wskazać: faktury, rachunki, wyjaśnienia Skarżącego, dzienniki zajęć, oświadczenia wezwanych osób do złożenia wyjaśnień w związku z prowadzonym postępowaniem, deklaracje rozliczeniowe ZUS, listy wynagrodzeń. W rozpatrywanej sprawie zebrano obszerny materiał dowodowy. Prezydent M. B. wielokrotnie też odwołuje się w decyzji do twierdzeń Skarżącego ujętych w składanych przez niego pismach. Jednoznacznym wyrazem uwzględnienia tych twierdzeń jest różnica pomiędzy kwotą dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wynikająca z protokołu kontroli z dnia [...] listopada 2021 r. (22.436,22 zł) a następnie odstąpienie od stwierdzenia takich nieprawidłowości w decyzji. Oznacza to, że organ nie odmówił uznania dowodów przedłożonych przez stronę, analizował argumentację Skarżącego, nie zlekceważył wskazywanych dowodów, jednakże zasadnie nie uwzględnił wszystkich uwag i zastrzeżeń w całości. Wbrew twierdzeniom skargi prowadząc postępowanie, organy nie dopuściły się naruszenia wskazach w skardze przepisów k.p.a. W sposób właściwy organy dokonały bowiem zebrania niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy materiału dowodowego, a także jego prawidłowej oceny, której w żadnym razie nie można przypisać cech dowolności. Organ zgromadził w sprawie obszerny i wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia materiał dowodowy, który poddał wyczerpującej ocenie. Rozpatrując ten materiał, nie pominięto żadnych istotnych dowodów. Za pomocą logicznej, wspartej okolicznościami sprawy argumentacji, organy wykazały w decyzjach bezpodstawność twierdzeń strony, aczkolwiek odwołanie się do art. 81b O.p. należy ocenić jako nietrafne na gruncie niniejszej sprawy. Podniesiony przez Skarżącego zarzut przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów byłby uzasadniony, gdyby organ rzeczywiście pominął istotne dowody dla rozstrzygnięcia sprawy, włączył do podstawy ustaleń dowody nieujawnione, naruszył reguły prawidłowego logicznego rozumowania, uchybił wskazaniom wiedzy lub życiowego doświadczenia. Zdaniem Sądu, żadnym regułom czy wskazaniom w tym względzie organy nie uchybiły. Dokonana w decyzjach ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Organy wskazały przy tym na przyczynę odmiennej od strony oceny zgromadzonych dowodów. Fakt, że ocena ta jest niezgodna z oczekiwaniami Skarżącego nie oznacza, że została naruszona zasada prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie do organów państwowych. Nadto w uzasadnieniach decyzji przytoczono zarówno zastosowane przepisy prawne, jak i wskazując na ich treść odwołano się do konkretnych elementów stanu faktycznego sprawy. VI. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił odpowiednio zaskarżoną decyzję w części podanej w pkt 1 sentencji i decyzję organu I instancji w części podanej w pkt 2 sentencji. W oparciu zaś o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3 sentencji). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 art. p.p.s.a. Na zasądzone koszty złożyło się wynagrodzenie Pełnomocnika w kwocie [...]zł oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł. Uiszczony wpis został wyliczony od kwoty, która była sporna i w zakresie której tut. Sąd skargę oddalił. [...] jednak mając na uwadze, że częściowo skarga była zasadna, a Pełnomocnik wniósł o uwzględnienie i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, to Sąd uznał, że kwota [...] wynagrodzenia, która przysługiwałaby odnosząc do całej wartości przedmiotu sporu w sprawie, jest uprawniona.