I SA/Bd 999/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy W dniu [...] J. D. oraz B. D. złożyli w Urzędzie Skarbowym w N. Nad N. wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] wystawianych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. Nad N. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w N. n. N. postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił J. D. umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na J. D. oraz B. D. przez o nr [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]i [...]. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ na podstawie art. 61 a § 1 kpa odmówił zaś B. D. wszczęcia postępowania w sprawie złożonego w dniu [...] wniosku. Organ uznał, że nie jest ona osobą zobowiązaną w rozumieniu art. 1a pkt 20 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tym samym nie ma legitymacji do złożenia wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Wskutek złożonego przez J. D. zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w N. n. N. nr [...]o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to było adresowane do J. D.. Pismem z dnia 30 lipca 2014r. J. D. oraz B. D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]. Wraz ze skargą strony wniosły o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano Dyrektora Izby S. do wyjaśnienia czy toczy się odrębne postępowanie dotyczące umorzenia postępowania egzekucyjnego z wniosku B. D., albowiem z akt sprawy wnika, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem obojga skarżących natomiast rozstrzygnięcia obu instancji wydane zostały wyłącznie wobec J. D., zaś skargę do sądu składają oboje skarżący. W odpowiedzi organ pismem z dnia [...] poinformował, że postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. nad N. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku skarżącej z dnia [...]. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz, że B. D. nie złożyła zażalenia na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści Art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W ocenie Sądu za podmiot legitymowany do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]należy uznać tylko J. D.. To jemu, a nie jego żonie doręczono postanowienia organów obu instancji w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Tym samym tylko J. D. miał interes prawny w złożeniu skargi. Natomiast B. D. wprawdzie złożyła wraz z mężem w dniu [...] wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, jednak organ uznając, że nie ma ona legitymacji do złożenia wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. nad N. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku skarżącej. Tym samym nie była ona w rozumieniu stosownych przepisów materialnych i procesowych stroną zindywidualizowanego postępowania zakończonego wydaniem postanowienia z dnia [...] nr [...] odmawiającego jej mężowi J. D. umorzenia postępowania egzekucyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, że skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]zostanie rozpoznana przez tut. Sąd w postępowaniu, którego stroną jest J. D. (sygn. akt I SA/894/14). Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez stronę skarżącą wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu, w którym nie była stroną. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.