I SAB/Bd 23/14

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-03-14

Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona między tymi samymi stronami?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. W przypadku tożsamości podmiotowej i przedmiotowej skarg rozpoznanych prawomocnymi wyrokami, ponowne wniesienie skargi na ten sam akt administracyjny lub to samo działanie lub bezczynność organu jest niedopuszczalne z powodu zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).
Stan faktyczny
Skarżący R. R. wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie niewydania rozstrzygnięcia od wniosku z dnia 27 września 2012 r. o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów k.p.a. poprzez niewydanie rozstrzygnięcia w ustawowym terminie. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując na wcześniejsze prawomocne oddalenie podobnych skarg przez WSA w Bydgoszczy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie niewydania rozstrzygnięcia postanawia: odrzucić skargę W dniu 03 lutego 2014r. R. R. (skarżący) wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia od wniesionego przez niego wniosku z dnia 27 września 2012r. o umorzenie sprawy postępowania egzekucyjnego znak [...] w sprawie o wykupienie nieruchomości gruntowej zabudowanej w m. W. 4, gmina S. K. z żądania o wykupienie z dnia 17 października 1991r., ponieważ korzystanie z nieruchomości gruntowej w związku ze zmianą planów zagospodarowania przestrzennego z rolniczego na inwestycyjne stało się niemożliwe w dotychczasowy sposób. W ocenie skarżącego niezałatwienie jego wniosku z dnia 27 września 2012r. w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. oraz niezawiadomienie o przyczynach zwłoki stanowi naruszenie przepisów postępowania. Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. do wydania decyzji w myśl art. 104 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie. Przedstawił przebieg postępowania zainicjowanego wnioskiem strony z dnia 14 grudnia 2011r. oraz podał, że skargi K. R. i R. R. w sprawie bezczynności Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. dotyczące tego postępowania zostały wyrokami z dnia 7 listopada 2012r. oddalone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (sygn. akt I SAB/Bd 9/12 - I SAB/Bd 15/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny oraz z powodu wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron). Wskazać należy, że K. R. i R. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 25 kwietnia 2012 r. 7 skarg, które zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SAB/Bd 9/12 do I SAB/Bd 15/12. W sprawach tych w dniu 07 listopada 2012r. zapadły wyroki oddalające skargi, które stały się prawomocne z dniem 08 grudnia 2012r. Podać należy, że w powyższych sprawach organ powołał się na załatwienie sprawy poprzez wydanie na podstawie art. 261 k.p.a. w dniu 27 lutego 2011r. postanowienia nr [...], w którym zaniechano czynności wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z uwagi na nieuiszczenie należnej opłaty skarbowej. Rozstrzygnął zatem również w sprawie, w której obecnie skarżący domaga się ponownie jej załatwienia przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. (w skardze, jak również we wniosku strony z dnia 27 września 2012r. powołuje się ona na sygnaturę sprawy nr [...]). Należy zauważyć, że zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skarg rozpoznanych wyrokami tut. Sądu z dnia 7 listopada 2012r. (sygn. akt I SAB/Bd 9-15/12) ze skargą złożoną w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 600/13). Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło