I SAB/Bd 49/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-12-05

Skład orzekający: Ewa Kruppik-Świetlicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ ten, uznając się za niewłaściwy, przekazał sprawę innemu organowi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy organ ten nie był zobowiązany do podjęcia określonych czynności wynikających z przepisów prawa, ponieważ uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę innemu organowi. W takiej sytuacji nie można mówić o zwłoce organu w wykonaniu jego obowiązków, co wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia 17 maja 2011 r. dotyczącej wykupu nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 31 maja 2011 r. przekazał tę skargę Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Bydgoszczy, uznając się za niewłaściwy do jej rozpatrzenia. Skarżący utrzymywali, że organ nie podjął żadnych działań w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. i K. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie niezałatwienia wniosku postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 23 października 2013 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie rozstrzygnięcia skargi z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie wykupu nieruchomości w m. W. gmina S. K.znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W niniejszej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła "bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. polegającą na niewydaniu do chwili obecnej - pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa - rozstrzygnięcia skargi z dnia [...] r. na postępowanie znak [...] w sprawie o wykup nieruchomości w m. Wypaleniska Gm. S. K.". W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wskazana skarga nie została nigdzie przesłana, strony nie zawiadomiono o sposobie załatwienia sprawy. Z akt administracyjnych wynika, że zawiadomieniem z dnia 31 maja 2011 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. przekazał według właściwości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Bydgoszczy skargę strony z dnia 17 maja 2011 r. stanowiącą "zgłoszenie zdarzenia stanowiącego zagrożenie dla zdrowia publicznego oraz informację o podjętych działaniach". Wbrew stanowisku skarżącej zatem, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. nie prowadził postępowania w sprawie wykupu nieruchomości w m. Wypaleniska Gm. S. K.. Ze wskazanego zawiadomienia wynika, że organ uznając się za niewłaściwy do wydania w sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, przekazał skargę z dnia 17 maja 2011 r. organowi właściwemu w sprawie. Powyższe oznacza, że brak jest podstaw do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Skoro organ nie był zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, to ich niepodejmowanie nie oznacza bezczynności. Wobec powyższego skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło