I SAB/Bd 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 04 marca 2014 r. sprawy ze skargi K. R., R. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie niewydania rozstrzygnięcia postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 17 grudnia 2013r. skarżący wnieśli skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. "polegającą na niewydaniu do chwili obecnej – pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa – rozstrzygnięcia od wniesionego wniosku z [...]r. o odebranie ode mnie oświadczenia o podleganiu ubezpieczeniu w sprawie o wykupienie nieruchomości gruntowej zabudowanej w m. W. gmina S. K. z żądania o wykupienie z dnia [...]r. w związku ze zmiana planów zagospodarowania przestrzennego z rolniczego na inwestycyjne znak [...]".(podano błędny numer winno być [...]). W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. "polegającą na niewydaniu do chwili obecnej – pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa – rozstrzygnięcia od wniesionego wniosku z [...] r. o odebranie ode mnie oświadczenia o podleganiu ubezpieczeniu w sprawie o wykupienie nieruchomości gruntowej zabudowanej w m. W. gmina S. K. z żądania o wykupienie z dnia [...]r. w związku ze zmiana planów zagospodarowania przestrzennego z rolniczego na inwestycyjne znak [...]". Z akt sprawy wynika, że po rozpatrzeniu zarzutów K. R.(skarżąca) Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wydał postanowienie z dnia [...]r. nr [...] o uznaniu zarzutu nieistnienia obowiązku za niedopuszczalny oraz odmowie uznania zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia [...]r. wyjaśnił przedstawione we wniosku wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...]r. W dniu 02 września 2011r. skarżąca złożyła do organu zażalenie na powyższe postanowienie oraz dwa wnioski " o odebranie ode mnie oświadczenia" w sprawach [...]i [...]. Pismem z dnia [...]r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. przekazał powyższe zażalenie oraz dwa wnioski do Dyrektora Izby Skarbowej w B.. Postanowieniem z dnia [...]r. organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. Wobec powyższego, niezależnie jak interpretują swoje żądania skarżący sprawa dotycząca wniosku skarżącej "o odebranie ode mnie oświadczenia o podleganiu ubezpieczeniu w sprawie o wykupienie nieruchomości gruntowej zabudowanej w m. W. gmina S.K. z żądania o wykupienie z dnia [...]r. w związku ze zmiana planów zagospodarowania przestrzennego z rolniczego na inwestycyjne znak [...]" nie podlega załatwieniu poprzez wydanie decyzji administracyjnej czy też innego aktu o takim charakterze. Wobec tego, niezadowolenie skarżących z "niezałatwienia" żądania przez organ w oczekiwany sposób, nie podlega także trybowi określonemu w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlega również właściwości sądów administracyjnych. Podkreślenia również wymaga, że pismo, które skarżący uczynili przedmiotem skargi na bezczynność jest podpisane tylko przez skarżącą tym samym stwierdzić należy, że skarżący w przedmiotowej sprawie nie posiada legitymacji skargowej, o której mowa w art. 50 p.p.s.a. Wobec powyższego, uznając że skarga jest niedopuszczalna Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. U. Wiśniewska T. Liwacz L. Kleczkowski