I SAB/Bd 6/09

Syg. akt I SAB/Bd 6/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Starosty Ch. w przedmiocie zawrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Syg akt SAB/Bd 6/09 U Z A S A D N I E N I E Skarżący pismem z [...] wniósł skargę na Starostę Ch., w której wskazał, że [...] złożył wniosek o zwrot zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu i do chwili obecnej sprawa nie została załatwiona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, akcentując głównie toczące się z inicjatywy skarżącego postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania o rejestrację pojazdu, które w istocie także ma na celu rozstrzygnięcie o karcie pojazdu. W sprawie istotne znaczenie ma przebieg zdarzeń, ponieważ skarżący domagając się zwrotu nadpłaconej opłaty za kartę pojazdu, zapewne w sposób nie do końca przemyślany zainicjował różne postępowania, nie dostrzegając ich odrębności. Wnosząc obecną skargę, skarżący powołuje się na swój wniosek wystosowany do Starosty Ch. z dnia [...], pomijając, że postępowanie wszczęte tym wnioskiem zakończone zostało prawomocnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2008r o odrzuceniu skargi (syg akt I SA/Bd 95/08) Odwoływanie się do tego wniosku nie ma żadnej prawnej doniosłości albowiem w jego następstwie nie toczy się obecnie żadne postępowanie. Istotną okolicznością jest złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o zwrot zawyżonej opłaty od karty pojazdu z dnia [...]. Tym razem Starosta Ch. załatwił sprawę decyzją o umorzeniu postępowania uznając, że tożsamy wniosek został już przez ten organ rozstrzygnięty. W następstwie odwołania a potem skargi do sądu administracyjnego, wyrokiem z 3 grudnia 2008r decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została uchylona. W wyroku tym Sąd wskazał, że organ nie ma podstaw do umarzania postępowania i winien rozpoznać sprawę merytorycznie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie prowadzone przed organem pierwszej instancji, wywołane wnioskiem z [...]. Ponieważ skarżący nie zaskarżył tej decyzji do sądu administracyjnego i stała się ona prawomocna, nie można obecnie ocenić, czy prawidłowo realizowała ona wskazania zawarte w powołanym wyroku. Wnioskiem z [...] skarżący wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie rejestracji samochodu osobowego i postępowanie to toczy się przed organami administracyjnymi do chwili obecnej. Opisany wyżej przebieg postępowania dowodzi, że obecnie nie toczy się przed Starostą Ch. żadne postępowanie z wniosku skarżącego o zwrot zawyżonej opłaty za kartę pojazdu. Pierwszy wniosek, z [...], wszczął postępowanie, które zakończyło postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z dnia 25 kwietnia 2008r. Następny wniosek, z [...], został ostatecznie "skonsumowany" postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z [...] umarzającym postępowanie wywołane tym wnioskiem. Przedstawiona wyżej analiza przebiegu postępowania miała na celu ustalenie, czy któreś z podejmowanych przez skarżącego działań mogły być uznane przez Sąd jako wyczerpanie środków zaskarżenia przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego albowiem kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwanej dalej ustawą) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jednocześnie w przypadku braku przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia, zgodnie z § 3 art. 52, skargę można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Brak podjęcia takich działań czyni wniesienie skargi do sądu administracyjnego niedopuszczalnym. Zaskarżeniu podlegać będą zatem rozstrzygnięcia wydane po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji. Skarżący, zobowiązany do wykazania czy występował do organu, którego bezczynność skarży z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, powołał pismo z [...] do Starosty Ch., w którym zwrócił się o wykonanie wyroku sądu z 3 grudnia 2008r. Tymczasem, jak wskazano wyżej, w tej sprawie – w następstwie wskazanego wyroku - Samorządowe Kolegium Odwoławcze wypowiedziało się w decyzji z [...], której skarżący nie skarżył. W ocenie Sądu przedmiotowe pismo, nie wypełnia znamion wezwania do usunięcia naruszenia prawa, lecz stanowi element korespondencji, która była przez skarżącego składana w ramach toczących się wówczas dwóch postępowań. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał toku postępowania przed skierowaniem sprawy na drogę sądową, wobec czego uznał skargę za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 3 wskazanej ustawy postanowił, jak w sentencji. Na marginesie wskazać tylko należy, że skarżący może ponowić wniosek w każdym czasie, a po uzyskaniu stanowiska organu i ewentualnym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wystąpić do sądu administracyjnego ze skargą na czynność, przestrzegając przy tym terminów, na które wskazywał już Sąd w postanowieniu z 25 kwietnia 2008r w sprawie I SA/Bd 95/08.