I SO/Bd 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2017 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B.) z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj 2011 r. postanawia: odrzucić sprzeciw W dniu 7 lutego 2017 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Referendarz postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu podał, że analizując sytuację finansową skarżącego nie można uznać, iż wypełnia on przesłanki umożliwiające przyznanie mu prawa pomocy. Pismem z dnia 28 maja 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie postanowienie odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy zostało prawidłowo doręczone w dniu 22 maja 2017 r. (d.: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych). Przesłane postanowienie zawierało pismo przewodnie ze stosownym pouczeniem, m.in. o terminie złożenia sprzeciwu (pkt 1 pouczenia). Zgodnie z zawartym pouczeniem i art. 259 § 1 p.p.s.a., sprzeciw wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Na tym tle stwierdzić należy, że termin do wniesienia sprzeciwu mijał z dniem 29 maja 2017 r. (włącznie). Przesyłka zawierająca sprzeciw skarżącego została natomiast nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 maja 2017 r. (d.: pieczęć pocztowa na kopercie znajdującej się w aktach sądowych), czyli jeden dzień po terminie. W powyższej sytuacji Sąd uznał, że sprzeciw jako wniesiony po terminie, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.