I SO/Bd 19/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-02-05

Skład orzekający: Mariusz Pawełczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który nie posiada żadnych dochodów ani majątku, wykazał przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania, ponieważ nie posiada żadnych dochodów ani majątku. W związku z tym, aby nie pozbawić go prawa do sądu, należało przyznać mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi o wznowienie postępowania.
Stan faktyczny
M. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego, powołując się na trudną sytuację materialną. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada dochodów, nieruchomości, oszczędności ani wartościowych przedmiotów. W odpowiedzi na zarządzenia sądu doprecyzował swoją sytuację finansową, wskazując m.in. brak rachunków bankowych i zeznań podatkowych.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 07 grudnia 2012 r. sygn. akt II FSK 801/11 postanowił: zwolnić skarżącego od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego. W dniu 31 grudnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu (PPF) wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 07 grudnia 2012 r. sygn. akt II FSK 801/11. Wniosek uzasadnił trudną sytuacją materialną. Oświadczył, że nie posiada żadnego dochodu, nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 stycznia 2014r. wnioskodawca oświadczył, że: nie składał zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe; nie posiada rachunków bankowych; nie pobiera emerytury, renty, honorariów i innych należności oraz świadczeń; nie posiada dowodów ponoszenia miesięcznych kosztów utrzymania mieszkania i samochodu, albowiem nie posiada tych składników majątkowych; nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Końcowo wnioskodawca oświadczył, że tytułem prawnym do zajmowanego lokalu jest bezpłatne użyczenie. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 – dalej zwana p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej skarżącego należało uznać, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący nie posiada żadnego dochodu oraz majątku. Zatem uiszczenie wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowego przez stronę jest niemożliwe, gdyż skarżący nie mając środków na jego pokrycie zostałaby pozbawiony prawa do sądu. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło