I SO/Bd 23/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. R. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2023 r. sygn. akt I SO/Bd 16/23 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Postanowieniem z dnia 12 października 2023 r. sygn. akt I SO/Bd 16/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek K, R. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bydgoszczy z uwagi na to, że sprawa objęta wnioskiem nie miała charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej lecz cywilnej. Pismem z dnia 11 listopada 2023 r. Skarżąca złożyła do tut. Sądu skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 listopada 2023 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków skargi z dnia 11 listopada 2023 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2023 r. sygn. akt I SO/Bd 16/23 – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia – poprzez wskazanie podstawy wznowienia postępowania i uzasadnienie tej podstawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023, poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z powyższego wynika, że można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jest niewątpliwe, że chodzi tu o zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. albo wniosku o jakim mowa w art. 63 p.p.s.a., to jest o zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego. Jest także niewątpliwe, że chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i 134 § 1 p.p.s.a. Do takich orzeczeń należą wyroki, to jest takie orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 p.p.s.a.), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 p.p.s.a.), (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (art. 276 zdanie 1 p.p.s.a.). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a. sąd obowiązany jest skargę o wznowienie postępowania odrzucić, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.). Skarżąca wniosła "skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2023 r. o odrzuceniu wniosku o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bydgoszczy za nieprzekazane odwołania z dnia 17 lutego 2012 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na odwołanie do właściwego sądu z powodu niewłaściwości sądu administracyjnego w sprawie wymierzenie grzywny Organowi" (k. 2 akt sądowych). Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 p.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Badanie, o którym mowa w art. 280, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, iż argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu, skarżąca wezwana została do wskazania ustawowej podstawy wznowienia, tj. okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia. Zatem wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.