I SO/Bd 3/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. R. i R. R. o wymierzenie grzywny Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w B. postanawia: oddalić wniosek Pismem z dnia 29 lutego 2016r., złożonym osobiście do Sądu w dniu 1 marca 2016r. K. R. i R. R. (skarżący) wnieśli, w oparciu o art. 54 i art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270), dalej "p.p.s.a.", o wymierzenie Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę do właściwego sądu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że w dniu 29 grudnia 2015r. złożyli do tut. Sądu skargę z dnia 2 grudnia 2015r. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. polegającą na niewydaniu decyzji o odszkodowaniu w kwocie 13.196,43 zł z odsetkami, w związku z uchyleniem zajęcia [...] z dnia [...] nr [...] dotyczącego [...] w związku z brakiem gospodarstwa rolnego. Skarżący zarzucili organowi, że ten nie przesłał skargi do tut. Sądu. Do wniosku załączyli kserokopię skargi z dnia 2 grudnia 2015r. Organ przedstawiając stanowisko w sprawie uznał twierdzenia skarżących za bezpodstawne i wskazał, że akta sprawy wraz ze skargą z dnia 2 grudnia 2015r. przekazano do tut. Sądu w dniu 26 stycznia 2016r. Natomiast w dniu 16 lutego 2016r. do organu wpłynęło zawiadomienie Sądu o wyznaczeniu rozprawy na dzień 9 marca 2016r., sygn. akt I SAB/Bd 1/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, że data uchylenia postanowienia o zajęciu podana we wniosku o wymierzenie grzywny, tj. 10 maja 2011r. różni się od daty podanej w skardze na bezczynności organu, tj. 5 marca 2013r. Sąd potraktował to jako oczywistą omyłkę pisarską. Skoro skarżący dołączyli do rozpoznawanego wniosku kserokopię skargi na bezczynność organu nie ma wątpliwości, że wnioskują o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie właśnie tej skargi. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny. W twym miejscu wskazać należy, że wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej i służy realizacji sprawnego i terminowego przekazywania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy sądowi administracyjnemu. Niewykonanie w terminie przez organ administracji powyższego obowiązku powoduje spowolnienie postępowania sądowego. Wskazany trzydziestodniowy termin liczyć należy od dnia otrzymania skargi przez organ do dnia nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym lub bezpośredniego złożenia pisma w sądzie. Zauważyć należy, że w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a. mówi się o możliwości, a nie obowiązku, wymierzenia organowi grzywny, co oznacza, iż należy uwzględnić nie tylko wskazaną przez ustawodawcę przesłankę wymierzenia grzywny, tj. fakt niewypełnienia obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., ale także inne zaistniałe w danej sprawie okoliczności, takie jak np. przyczyna niezastosowania się organu do obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., długość przekroczonego terminu, fakt czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązku dopełnił, wyjaśniając jednocześnie powody niedotrzymania terminu. Należy jednak podkreślić, że wystąpienie ustawowej przesłanki w postaci niewypełnienia obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi warunek konieczny możliwości wymierzenia organowi grzywny. W takim przypadku następuje wszczęcie odrębnego postępowania sądowego, zakończonego rozstrzygnięciem w formie postanowienia kończącego postępowanie. Na podstawie analizy akt sprawy o sygn. I SAB/Bd 1/16 ustalono, że skarga K. R. i R. R. z dnia 2 grudnia 2015r. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. została przekazana do tut. Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 26 stycznia 2016r. Z zestawienia dat wniesienia skargi do organu (29 grudnia 2015r.) oraz przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (26 stycznia 2016r.) wynika, że organ nie uchybił terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skoro w przedmiotowej sprawie organ nie uchybił terminowi z art. 54 § 2 p.p.s.a., to tym samym brak jest podstaw do wymierzenia mu grzywny. Z tych względów Sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.