I SO/Bd 31/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2005r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2001r. postanawia 1. przyznać stronie prawo pomocy obejmujące zwolnienie od wpisu sadowego 2. w pozostałym zakresie odmówić prawa pomocy Wnioskiem z dnia 21 maja 2005r. zawartym na urzędowym formularzu W.W. zwróciła się o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych. Podała, że z dniem 03 marca 2004r. została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej. Obecnie skarżąca oraz jej mąż są zarejestrowani jako osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku. Mąż skarżącej nie osiąga żadnego dochodu, natomiast W.W. otrzymuje zasiłek rodzinny w wysokości 90 zł miesięcznie. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje troje dzieci, w tym jeden dorosły syn. Na dzień złożenia wniosku skarżąca podała, że najstarszy syn prowadzi działalność gospodarczą, jednakże nie osiąga dochodu. Jednocześnie oświadczyła, że to on dostarcza środki na utrzymanie, a większość dochodów uzyskuje w II, III i IV kwartale. Jedyny majątek będący na stanie skarżącej, to mieszkanie o powierzchni 138 m kw. (współwłasność). W powyższym stanie faktycznym zapadło postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2005r., od którego skarżąca wniosła sprzeciw. Tym samym postanowienie straciło moc prawną i nadal pozostaje do rozpatrzenia w Iw wniosek. W uzasadnieniu sprzeciwu podniosła, iż brak dochodu w firmie syna nie oznacza braku możliwości dysponowania pewnymi środkami finansowymi w tym okresie. Przy działalności sezonowej, jaką jest branża budowlana, środki na utrzymanie od syna w pierwszym kwartale pochodzą z niewielkich wpłat od jego kontrahentów z zaległości za ubiegły rok oraz z zaliczek tegorocznych. Sytuacja ulega poprawie w następnych kwartałach. Na skutek pokrywania kosztów utrzymania rodziny przez syna, skarżąca nie korzysta z pomocy społecznej. Uważa, że kwestia otrzymywania zasiłku z pomocy społecznej nie powinna przesądzać o wiarygodności przedstawionego przez nią stanu majątkowego. Przyznała także, że sprawę podatkową prowadzi prawnik, jednakże usługi świadczy dla niej od kilku lat, tj. od dnia wszczęcia postępowania administracyjnego, kiedy to była w innej sytuacji majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ustawy). Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 wymienionej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że instytucja udzielenia prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, stosowana jest w przypadku osób charakteryzujących się szczególnie trudną sytuacją materialną. Z zebranego materiału wynika, że skarżąca i jej mąż są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Dochodem jest zasiłek rodzinny w wysokości 90 zł miesięcznie. Na utrzymaniu rodziców jest dwoje nieletnich dzieci. Rodzina utrzymuje się ze środków przekazywanych przez dorosłego syna skarżącej, który pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. W.W. wyjaśniła, iż ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym wiąże się z wcześniejszym korzystaniem z jego usług w postępowaniu administracyjnym, kiedy to jej sytuacja finansowa była lepsza. W konsekwencji należy stwierdzić, iż strona, posiadająca status bezrobotnego bez prawa do zasiłku, rzeczywiście może nie dysponować środkami pieniężnymi, które pozwoliłby na uiszczenie wpisu sądowego. Z oświadczenia skarżącej wynika, iż poza mieszkaniem nie posiada żadnego majątku. W związku z tym, oceniając obiektywnie sytuację materialną oraz podnoszone okoliczności Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy. Zwolnienie od wpisu zapewnia, iż sprawie zostanie nadany dalszy tok w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, pomimo nie ponoszenia kosztów, które co do zasady są uiszczane przez wnoszących skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił zwolnić skarżącą od wpisu sądowego i oddalić wniosek w pozostałym zakresie.