I SO/Bd 60/05

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Dyrektor Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadpłaty podatku akcyzowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek W przedmiotowej sprawie tj. skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...], Nr [...] G. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Jak wynika ze złożonego w dniu 21 listopada 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca w pkt 5 wyraża swoje poglądy w zakresie przedmiotu sprawy. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z rodzicami oraz siostrą - lat 21. Ich dochód miesięczny wynosi [...] zł. Skarżący jak i jego siostra są studentami. Majątek skarżącego oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym stanowi mieszkanie o powierzchni 64 m2. Skarżący oświadcza, iż posiada oszczędności w kwocie [...] zł oraz samochód osobowy marki Mitsubishi Carisma - rok produkcji 1998. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 f. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Intencją wprowadzenia tego przepisu było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Chodzi tu o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Wykładnia systemowa art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prowadzi do wniosku, że sytuacja, w której poniesienie kosztów postępowania spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla strony i jej rodziny nie uzasadnia jeszcze przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki finansowe. Ustosunkowując się do sytuacji materialnej skarżącego referendarz sądowy nie dał wiary temu, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Strona bowiem wskazała we wniosku, iż posiada stosowne oszczędności ponadto samochód osobowy o . wartości powyżej 3.000 euro. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że każdy człowiek decydując się na zakup samochodu godzi się na ponoszenie wszelkich z tym związanych kosztów. Musi zatem przewidywać konieczność ponoszenia kosztów obligatoryjnych (ubezpieczenie OC, coroczne przeglądy techniczne) jak i kosztów wynikających ze zwykłej eksploatacji samochodu. Zatem posiadając samochód skarżący powinien brać pod uwagę swoją sytuację finansową. Te dwie przesłanki wskazują na to, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe. Ponadto należy stwierdzić, że nie ma potrzeby ustanowienia radcy prawnego w sprawie, ponieważ nie jest ona skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym. We wniosku skarżący nie podał również celu dla którego miałby zostać ustanowiony profesjonalny pełnomocnik. Ponadto należy stwierdzić, że stosownie do art. 134 § 1 wyżej cyt. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to m.in., że sąd ma prawo dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie ma zatem podstaw by twierdzić, że brak profesjonalnej pomocy prawnej ze strony pełnomocnika będącego radcą prawnym pozbawi stronę obrony jej interesów. Wynika to również z tego, iż zgodnie z art. 108 wyżej cytowanej ustawy w razie nieobecności strony lub jej pełnomocnika na rozprawie, przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia sprawozdawca przedstawia ich wnioski, twierdzenia i dowody znajdujące się w aktach sprawy. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji orzeczenia.