II SA/Bd 100/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi K.D. na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie odmowy wypłaty zaliczki w wysokości 70% odszkodowania postanawia przywrócić skarżącej K.D. termin do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. K.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie odmowy wypłaty zaliczki w wysokości 70% odszkodowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2016r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości [...] zł. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres pełnomocnika strony skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata [...] kwietnia 2016 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie [...] maja 2016 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem [...] maja 2016r. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę. W dniu [...] lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego podnosząc, że nie doręczono mu ani wezwania do uiszczenia wpisu ani też nie pozostawiono w skrzynce oddawczej żadnego awiza. Wskazał ponadto, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane za pośrednictwem operatora InPost S.A., który to operator nie jest od dnia 1 stycznia 2016 r. operatorem pocztowym wyznaczonym w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, co w ocenie pełnomocnika miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia skargi mimo niedoręczenia przesyłki sądowej pełnomocnikowi skarżącej. Nadto pełnomocnik wskazał, że pod koniec kwietnia 2016 r. dokonywał zmiany siedziby Kancelarii dbając przy tym o przepływ korespondencji, w tym ze szczególną ostrożnością pilnował odbioru zawiadomień o pozostawieniu listów poleconych do odbioru w placówce pocztowej. Podkreślił, że w tym newralgicznym czasie Sąd nadał wezwanie do uiszczenia wpisu, którego pełnomocnik nie otrzymał, ani nie otrzymał awiza, które miałoby zawiadamiać o nadaniu przez Sąd wezwania. Zaznaczył, że podczas wizyty w punkcie odbioru listów poleconych InPost S.A. (jak i w placówce Poczty Polskiej S.A.) nie otrzymał informacji o oczekującej odbioru przesyłce, ani tez nie została mu doręczona sama przesyłka. Pełnomocnik podkreślił także, że zgodnie z informacją uzyskaną z sekretariatu Sądu przesyłka, która zawierała wezwanie pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi o numerze: 760000036600000963915475 została nadana w dniu [...] kwietnia 2016 roku, natomiast próba doręczenia tej przesyłki miała nastąpić w dniach [...] kwietnia 2016 roku oraz [...] kwietnia 2016 roku. Pełnomocnik kwestionuje prawidłowość doręczenia także z tej przyczyny, iż ze śledzenia przesyłek InPost S.A. brak informacji, aby pozostawiono powtórne "awizo", o którym mowa wart. 73 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik oświadczył, że w dniu [...] i [...] kwietnia 2016 roku, gdy zgodnie z informacją podaną na stronie internetowej śledzenia przesyłek InPost S.A. miało zostać pozostawione zawiadomienie był w siedzibie Kancelarii, a zatem doręczyciel winien dostarczyć list polecony osobiście. W tych dniach w Kancelarii odbierano wszelkie listy. Na dowód przedłożył wydruk ze skrzynki mailowej Kancelarii z wykazem doręczonej w tych dniach korespondencji. Ponadto po przeniesieniu siedziby Kancelarii tj. po dniu [...] kwietnia 2016 roku skrzynka odbiorcza lokalu numer [...] położona w budynku przy ulicy K. [...] w [...] pozostawała w wyłącznej dyspozycji wynajmującego. Wynajmujący przekazywał wszelkie zawiadomienia o zamiarze doręczenia przesyłek poleconych, jednakże wśród nich nie było żadnego zawiadomienia dotyczącego listu poleconego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, tym bardziej powtórnego. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016r., poz. 718 ) zwanej dalej P.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy wskazać, że pełnomocnik skarżącej nie dokonał czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] maja 2016 r. Jako przyczynę uchybienia terminowi pełnomocnik skarżącej wskazał, że nie doręczono mu ani wezwania do uiszczenia wpisu ani też nie pozostawiono w skrzynce oddawczej żadnego awiza. Wskazał ponadto, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane za pośrednictwem operatora InPost S.A., który to operator nie jest od dnia 1 stycznia 2016 r. operatorem pocztowym wyznaczonym w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, co w ocenie pełnomocnika miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia skargi mimo niedoręczenia przesyłki sądowej pełnomocnikowi skarżącej. Nadto pełnomocnik wskazał, że pod koniec kwietnia 2016 r. dokonywał zmiany siedziby Kancelarii dbając przy tym o przepływ korespondencji, w tym ze szczególną ostrożnością pilnował odbioru zawiadomień o pozostawieniu listów poleconych do odbioru w placówce pocztowej. Podkreślił, że w tym newralgicznym czasie Sąd nadał wezwanie do uiszczenia wpisu, którego pełnomocnik nie otrzymał, ani nie otrzymał awiza, które miałoby zawiadamiać o nadaniu przez Sąd wezwania. Zaznaczył, że podczas wizyty w punkcie odbioru listów poleconych InPost S.A. (jak i w placówce Poczty Polskiej S.A.) nie otrzymał informacji o oczekującej odbioru przesyłce, ani tez nie została mu doręczona sama przesyłka. Pełnomocnik podkreślił także, że zgodnie z informacją uzyskaną z sekretariatu Sądu przesyłka, która zawierała wezwanie pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi o numerze: 760000036600000963915475 została nadana w dniu [...] kwietnia 2016 roku, natomiast próba doręczenia tej przesyłki miała nastąpić w dniach [...] kwietnia 2016 roku oraz [...] kwietnia 2016 roku. Pełnomocnik kwestionuje prawidłowość doręczenia także z tej przyczyny, iż ze śledzenia przesyłek InPost S.A. brak informacji, aby pozostawiono powtórne "awizo", o którym mowa wart. 73 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik oświadczył, że w dniu [...] i [...] kwietnia 2016 roku, gdy zgodnie z informacją podaną na stronie internetowej śledzenia przesyłek InPost S.A. miało zostać pozostawione zawiadomienie był w siedzibie Kancelarii, a zatem doręczyciel winien dostarczyć list polecony osobiście. W tych dniach w Kancelarii odbierano wszelkie listy. Na dowód przedłożył wydruk ze skrzynki mailowej Kancelarii z wykazem doręczonej w tych dniach korespondencji. Ponadto po przeniesieniu siedziby Kancelarii tj. po dniu [...] kwietnia 2016 roku skrzynka odbiorcza lokalu numer [...] położona w budynku przy ulicy K. [...] w [...] pozostawała w wyłącznej dyspozycji wynajmującego. Wynajmujący przekazywał wszelkie zawiadomienia o zamiarze doręczenia przesyłek poleconych, jednakże wśród nich nie było żadnego zawiadomienia dotyczącego listu poleconego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, tym bardziej powtórnego. Powołane okoliczności, zdaniem Sądu, uprawdopodabniają brak winy. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego strona skarżąca złożyła w dniu [...] sierpnia 2016 r., uiszczając jednocześnie w tym dniu wpis sądowy. Spełniony, zatem został wymóg zawarty w art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a., gdyż wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona skarżąca dokonała czynności, co do której wnioskowała o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.