II SA/Bd 100/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 2 stycznia 2018 2017 r. J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia dla R. U. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] [...] wraz z rozbiórką istniejącego budynku mieszkalnego oraz zagospodarowaniem terenu. W skardze J. T. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. W uzasadnieniu podniesiono, że niestabilność gruntu oraz prace budowlane nowego obiektu budowlanego mogą doprowadzić do uszkodzenia budynku sąsiedniego. W uzupełnieniu wniosku załączona została dokumentacja fotograficzna uwidaczniająca pęknięcie ściany w budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od tej zasady ustawodawca przewidział dwa wyjątki dotyczące aktów prawa miejscowego, które weszły w życie, oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wyłącza ustawa szczególna. Redakcja powyższego przepisu wskazuje, iż przesłanki uzasadniające wstrzymywanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowią katalog zamknięty, a użycie w tym przepisie zwrotów nieostrych wiąże się z konkretyzacją zawartej w nich normy ogólnej. (por. J. Borkowski w komentarzu do art. 61 § 3 ppsa lex.01/2008). Należy podkreślić, że ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa i niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem to dwie różne kwestie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (tak. B. Dauter: Komentarz do art. 61 § 3 ppsa w : B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II). Podstawową kwestią, decydującą o wstrzymaniu przez sąd wykonania zaskarżonego aktu jest ustalenie, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź czy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bądź czy obydwie te przesłanki występują łącznie. Należy podkreślić, że przez użycie w przepisie art. 61 § 3 ppsa określenia "zachodzi niebezpieczeństwo" ustawodawca wprowadził konieczny ale z drugiej strony wystarczający warunek istnienia tylko zagrożenia wystąpieniem jednej z powyższych pozytywnych przesłanek tj. wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak twierdzi J. Borkowski (w kom. cyt. j.w.) stan taki oznacza, że można się tych skutków spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy ze skargi w sądzie administracyjnym. Skutki te mają mieć znaczenie jedynie potencjalne, nie chodzi natomiast o to, żeby w jakimś zakresie - mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły lub już się ujawniły. Oceniając stanowiska stron w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd uznał, że w sprawie zaistniały pozytywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie może ulegać wątpliwości, że z chwilą rozpoczęcia robót budowlanych w oparciu o zaskarżoną decyzję wystąpiły w budynku stanowiącym własność skarżącego uszkodzenia. Stan ten upoważnia zdaniem sądu do udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony do czasu zapadnięcia w niniejszej sprawie ostatecznego rozstrzygnięcia. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie przedmiotu zaskarżenia sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego należy pominąć w tym miejscu wszystkie opinie dotyczące samego prowadzenia prac przy spornej inwestycji niezgodnie z zatwierdzonym projektem. Kwestie te nie mogą być przedmiotem oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie jej wykonania uzasadnione jest zdaniem sądu tym, że w przypadku kontynuowania prac przez uczestnika może dojść do wystąpienia szkody majątkowej ale i niemajątkowej, z uwagi na fakt, iż budynek stanowiący własność skarżącego jest budynkiem o wartości historyczno-kulturowej. Zdaniem sądu każde istotne uszkodzenie substancji budynku może doprowadzić także, do co najmniej trudnych do odwrócenia skutków. Inwestycja znajduje się na tyle blisko budynku skarżących, że przeprowadzenie robót budowlanych może spowodować jego uszkodzenie. Tym samym spełniona jest przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym uznając wniosek za uzasadniony, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.