II SA/Bd 1002/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania pouczenia postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. utrzymało w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B. Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]" w B. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w sprawie sprostowania pouczenia co do prawa wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. Pismem z dnia 9 września 2010 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na wskazane wyżej postanowienie, domagając się jego uchylenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, iż objęte skargą postanowienie nie należy do aktów, które mogą zostać poddane kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Ponadto wyjaśniono, iż przedmiotowe postanowienie obarczone jest wadą nieważności, ponieważ zostało wydane w następstwie rozpoznania przez organ odwoławczy zażalenia na niezaskarżalne postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na takie postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego, które są zaskarżalne zażaleniem albo kończą postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skargę wniesioną na postanowienie niepodlegające kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego sąd administracyjny odrzuca z uwagi na brak właściwości do rozpoznania sprawy, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Tymczasem żaden przepis Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające sprostowania pouczenia zamieszczonego w decyzji administracyjnej, a tym samym objęte skargą postanowienie nie może zostać poddane kontroli w toku postępowania przed sądem administracyjnym. Ponieważ jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. rozpoznało wniesione przez skarżącego zażalenie na niezaskarżalne postanowienie dotyczące sprostowania pouczenia, zamiast stwierdzić niedopuszczalność tego zażalenia na podstawie przepisów art. 134 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, wydane przez organ odwoławczy postanowienie dotknięte jest wadą nieważności. Ponadto postanowienie w przedmiocie sprostowania zawartego w decyzji pouczenia nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga jej co do istoty, ponieważ wydaje się je w postępowaniu incydentalnym, ściśle związanym z toczącym się postępowaniem administracyjnym o charakterze zasadniczym. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż skargą w niniejszej sprawie objęte zostało postanowienie nie należące do kategorii aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., i tym samym nie podlegające kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany został do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.