II SA/Bd 1005/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Wojewody Kujawsko – Pomorskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca M. D. wniosła skargę na postanowienie Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W skardze wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania. Przesyłając odpowiedź na skargę z 24 sierpnia 2010 r. Wojewoda Kujawsko – Pomorski, działając na podstawie art. 54 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), powiadomił o wydaniu w dniu 12 listopada 2010 r. decyzji uwzględniającej w całości skargę M. D., uchylając swoje postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] oraz poprzedzającą je decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W dniu 26 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej, bez wezwania, uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, iż dokonana w niniejszej sprawie autokontrola Wojewody Kujawsko – Pomorskiego spełnia przesłanki określone dyspozycją normy wynikającej z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jako taką uznał ją za dopuszczalną. W związku z powyższym postępowanie w niniejszej sprawie uznać należało za bezprzedmiotowe i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie. Ponadto odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego Sąd miał obowiązek rozstrzygnąć kwestię kosztów sądowych. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Powyższy przepis w sposób wyraźny określa zatem, w jakiej sytuacji Sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów. Na mocy zaś art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów m.in. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości, w trybie autokontroli. W przypadku uwzględnienia w całości skargi i wydania przez organ decyzji w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zwrot kosztów (w tym kosztów zastępstwa procesowego) przysługuje od organu, o czym stanowi wprost art. 201 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd o kosztach postępowania sądowego (pkt 2 sentencji) orzekł na podstawie art. 209, art. 201 § 1, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Na marginesie należy uznać, że wnioskowana przez pełnomocnika kwota z tytułu zastępstwa procesowego w wysokości 720 zł jest nieadekwatna do poniesionego nakładu pracy oraz stopnia zawiłości sprawy. Wpływ na rozstrzygnięcie Sądu miało to, iż organ administracji rozpoznał sprawę w ramach autokontroli zaś pełnomocnik nie brał udziału w rozprawie, która to nie odbyła się z racji rozstrzygnięcia sprawy na posiedzeniu niejawnym.