II SA/Bd 1006/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. wniosku o sprostowanie wyroku z 29 grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku w ten sposób, że: w sentencji oraz w uzasadnieniu wyroku na stronie 1 w wierszu 9 i 14 w miejsce błędnie nazwiska skarżącej "S." wpisać prawidłowe nazwisko "S." Powołanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 grudnia 2009 r. uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, na skutek skargi G. S.. Pismem z dnia pełnomocnik skarżącej wniósł o sprostowanie wskazanego wyroku poprzez zastąpienie błędnie wpisanego nazwiska skarżącej "S." prawidłowym nazwiskiem "S.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wniosek pełnomocnika skarżącej o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy jest zasadny i znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Powołanie, zatem w wyroku nazwiska skarżącej "S." ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania. O oczywistości tej omyłki świadczy fakt, iż prawidłowo oznaczone nazwisko figuruje w skardze wniesionej przez skarżącą. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.