II SA/Bd 1006/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A. K. oraz R. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących solidarnie kwotę 1.014 zł (tysiąc czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Decyzją z dnia [...]. nr [...] ([...]) Starosta R., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.)- dalej jako prawo budowlane lub pb, zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. S. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie dwustanowiskowej myjni samochodów osobowych i dostawczych o dwa stanowiska na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości C. [...], gmina R.. Organ wskazał, że teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest wśród istniejącej zabudowy mieszkalno – usługowej. Od strony południowej działka graniczy bezpośrednio z posesją A. i R. K., odległość inwestycji do granicy działki których wynosi 10,5 m, zaś do ich budynku mieszkalnego – ok. 19 m. Od strony północnej i zachodniej działka graniczy z gruntami ornymi M. G.. Od strony wschodniej działka graniczy bezpośrednio z ulicą S.. Działka inwestycji posiada dostęp do drogi gminnej. Teren działki inwestycji jest w części zabudowany istniejącą myjnią samochodów osobowych i dostawczych w znacznej części zagospodarowany, częściowo zadrzewiony. Inwestor na planowaną rozbudowę posiada ważną decyzję Starosty R. [...] z dnia [...] r. tzn. pozwolenie wodno -prawne na wykonanie urządzeń wodnych na działkach o nr [...] W ocenie organu, planowana inwestycja nie zakłóci korzystania z własności działek sąsiednich i znajdujących się na nich obiektów ponad przeciętną miarę, a rozbudowa myjni o dwa stanowiska w żaden sposób nie zwiększy dotychczasowej uciążliwości korzystania z tego obiektu. Jak wynika z projektu budowlanego, w projektowanej rozbudowy myjni o dwa stanowiska nie zastosowano urządzeń, które mogłyby spowodować przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu, ponadto nieruchomość nr [...] jest odgrodzona od strony działki inwestycji pasem zieleni wysokiej stanowiącej naturalną barierę dla ewentualnego hałasu. W ocenie organu, właściciele nieruchomości nr [...] nie wykazali negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na ich nieruchomość. Starosta stwierdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy Wójta Gminy R.. Ponadto projekt zagospodarowania terenu sprawdzono również pod względem zgodności z przepisami techniczno – budowlanymi. Organ I instancji ocenił, że projekt budowlany przedłożony do zatwierdzenia jest kompletny, posiada wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia o których mowa w art. 32, 33 i 34 ustawy Prawo budowlane, w tym pozytywne uzgodnienie planowanej rozbudowy z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w R.. W ocenie Starosty, planowana inwestycja spełnia wszystkie warunki nałożone na inwestora przepisami obowiązującego prawa, wobec czego organ I instancji nie może zabronić inwestorowi jej zrealizowania. Organ wskazał, że rozwiązania techniczne projektowanej myjni (jej urządzenia) opierać się będą na nowoczesnej technologii, będą instalacją bezpieczną i umożliwiającą przestrzeganie wszystkich obowiązujących norm prawnych (także norm hałasu). Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli A. i R. K. wskazując, że zakwestionowane rozstrzygnięcie jest jednostronne i tendencyjne oraz podjęte w dużej mierze na podstawie argumentów inwestora, co czyni ją nieobiektywną. Odwołujący się podnieśli, że wystąpili z prośbą do Starosty Powiatowego o sprawdzenie istniejącej myjni pod kątem nadmiernego hałasu i nieprzyjemnego zapachu. Wskazali, że rozbudowana myjnia będzie dwa razy większa od obecnie istniejącej i usytuowana znacznie bliżej ich zabudowań, a przez to emitowany hałas będzie proporcjonalnie większy od obecnego. Decyzją z dnia [...]. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego, Starosta prawidłowo rozszerzył obszar oddziaływania obiektu na działki o numerach ewidencyjnych [...] oraz na działkę o numerze ewidencyjnym [...] (droga). Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany, w ocenie Wojewody, jest kompletny. Został ponadto wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Wnioskodawcy uzyskali niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia. Projekt jest zgodny z ustaleniami decyzji nr [...] Wójta Gminy R. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy. Ponadto planowana inwestycja nie narusza interesów osób trzecich tj. posiada dostęp do drogi publicznej, możliwość korzystania z mediów, infrastruktury technicznej, obiekt nie jest również uciążliwy pod względem hałasu, zakłóceń elektrycznych, zanieczyszczeń wody, gleby itd. Ponadto wnioskowane przedsięwzięcie nie zalicza się do mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Nadto inwestor uzyskał pozwolenie wodno-prawne na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających m.in. węglowodory ropopochodne (decyzja Starosty R. z dnia [...] r. znak. [...]). Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Wojewoda wskazał, że wprawdzie kontrola przeprowadzona przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w B. Delegatura we W. wykazała przekroczenia dopuszczalnej normy hałasu, ale kwestia ta jest przedmiotem odrębnego postępowania. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że podnoszone przez odwołujących uciążliwości zaliczane są do immisji, o których mowa w art. 144 ustawy Kodeks cywilny, a roszczeń wynikających z tego tytułu odwołujący mogą domagać się na drodze postępowania cywilnego. Wojewoda wyjaśnił, że dla stwierdzenia, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego konieczne jest ustalenie, czy wzniesienie lub rozbudowa danego obiektu budowlanego odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Zdaniem Wojewody, postępowanie przed Starostą R. zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, z uwzględnieniem interesów obu stron. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy A. i R. K. zarzucili powyższej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 3, art. 4 i art. 28 prawa budowlanego oraz przepisów postępowania: art. 7, art. 77, art. 8, art. 9 oraz art. 80 kpa. W uzasadnieniu skargi zwrócili uwagę na fakt przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu na ich działce pomimo, że pomiary hałasu dokonane zostały w porze nietypowej dla eksploatacji myjni (4 maja, godz. 10:35-11:00). Skarżący wskazali, że obecnie nie mogą swobodnie korzystać ze swojej działki z powodu mgły aerozolowej o bardzo przykrym zapachu, chemikaliów wytworzonych przez myjnię w czasie jej eksploatacji oraz w związku z dużym natężeniem ruchu samochodów. Zdaniem skarżących organ drugiej instancji całkowicie pominął wyniki pomiarów hałasu dokonanych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w B. Delegatura we W. , nie przesłuchał właścicieli nieruchomości sąsiednich, nie powołał biegłych do przeprowadzenia badania wpływu spray’u wodnego z zawartością chemikaliów na ludzkie życie i zdrowie. Nie zbadano, jakie środki chemiczne faktycznie są używane do mycia samochodów. Skarżący za bezzasadne uznali twierdzenie organu, że kwestie emisji hałasu, nieprzyjemnego zapachu czy wpływu środków chemicznych na ludzi i otoczenie nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania. Obszar oddziaływania obiektu budowlanego nie może być bowiem utożsamiany jedynie z zachowaniem przez inwestora wymogów określonych przepisami techniczno – budowlanymi. W ramach sprawdzania zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami organ winien był ustalić, czy projekt nie narusza przepisów prawa budowlanego oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także ustalić, czy projekt nie narusza zasad ochrony prawa własności oraz przepisów prawa sąsiedzkiego, wynikających z art. 140 i 144 kc. Organ nie zbadał, czy projekt zagospodarowania terenu narusza uzasadnione interesy skarżących. Skarżący wskazali, że o naruszeniu uzasadnionego interesu osób trzecich można mówić, gdy zostały naruszone konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, w tym techniczno – budowlane. Skarżący zwrócili również uwagę na pogląd, że art. 140 i 144 kc winny być brane pod rozwagę w ramach oceny, czy uzasadnione interesy osób trzecich nie zostały naruszone w sytuacji, gdy mamy do czynienia z budową w granicy, lub przy granicy, a więc przy odległościach innych, niż wynikające z rozporządzenia o warunkach technicznych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie uznając, że zarzuty podnoszone w skardze nie dają podstaw do zmiany decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...]. inwestorzy, P. S. oraz A. S., będący uczestnikami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, wnieśli o oddalenie skargi, wnosząc jednocześnie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do przedmiotowego pisma i o oddalenie wniosku dowodowego skarżących o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z nagrań na płytach CD. Uczestnicy powołali się na aktualne wyniki przeprowadzonej w dniu [...].kontroli poziomu hałasu w myjni stwierdzając, że eksploatacja myjni nie powoduje już przekroczenia dopuszczalnych norm. Uczestnicy podnieśli ponadto, że zamontowali na swej nieruchomości ogrodzenie z ekranów dźwiękochłonnych pełniących funkcję izolacji akustycznej o długości 24m i wysokości 4,1m od strony nieruchomości skarżących. Uczestnicy podnieśli również, że przedmiotowa inwestycja nie powoduje naruszenia interesu osób trzecich w inny sposób. Przeprowadzona kontrola nie stwierdziła składowania zanieczyszczonej ziemi środkami chemicznymi, jak również nie stwierdziła nieprzyjemnych zapachów. Do mycia używane są środki posiadające aktualne karty charakterystyk, które nie wskazują żadnego odradzanego zastosowania dla tych środków. Ścieki odprowadzane są po uprzednim oczyszczeniu w osadniku przez dwa odmulacze oraz separator koalescencyjny zintegrowany z osadnikiem i poduszką sorbetową do kanalizacji sanitarnej. Uczestnicy wskazali, że ograniczenie ochrony interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego trwa jedynie do czasu wykonywania robót, w sprawie niniejszej prace budowlane zostały już zakończone. Uczestnicy wskazali ponadto, że organ administracji architektoniczno – budowlanej przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem nie jest to decyzja uznaniowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 zez zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja PINB nie odpowiadają prawu, co skutkuje uchyleniem rozstrzygnięć organów obu instancji. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 290) każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przytoczony przepis kreuje zasadę wolności budowanej, której granice wyznacza wymóg zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zasadnicze wymagania dotyczące projektowania i budowy obiektu budowlanego, z uwzględnieniem przewidywanego okresu użytkowania określa art. 5 ust. 1 prawa budowlanego, statuując wymóg realizacji tych działań w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Odpowiadające tym warunkom projektowanie i budowanie powinno zapewnić zachowanie wymagań wyszczególnione w pkt 1-10 omawianego przepisu, w tym i wymogu poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej (pkt 9). Szczegółowe unormowania dotyczące sposobu realizacji publicznego prawa podmiotowego zabudowy nieruchomości gruntowej zamieszone zostały w rozdziale IV i V prawa budowlanego. I tak zgodnie z art. 28 ust. 1 pb roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przesłanki wydania pozwolenia na budowę określa art. 32 prawa budowlanego, stanowiąc w ust. 4 m.in. wymóg złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) oraz wymóg złożenia oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 pb przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Przytoczone przepisy art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 prawa budowlanego determinują zakres postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę. W myśl bowiem art. 35 ust. 4 pb organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku spełnienia wymagań, określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pb. Spełnienie tych wymagań organ sprawdza przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. W razie stwierdzenia naruszeń w zakresie ww. wymagań organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (przepis art. 35 ust. 3 pb). W przeciwnym przypadku organ zobligowany jest do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 pb). Z powyższych regulacji wynika, iż warunkami koniecznymi do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę są: 1) złożenie wniosku w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 32 ust. 4 pkt 1 pb); 2) złożenie przez inwestora oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 pb); 3) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 35 ust. 1 pkt 1 pb); 4) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 pb); 5) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń, informacji i zaświadczeń (art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy pb); 6) wykonanie - a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (art. 35 ust. 1 pkt 4 pb). Spełnienie powyższych warunków skutkuje obowiązkiem wydania decyzji o pozowaniu na budowę, skoro w takiej sytuacji zgodnie z literalną treścią art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie może odmówić wydania decyzji o pozowaniu na budowę. Oznacza to, że postępowanie sprawdzające, określone w art. 35 pb nie jest objęte uznaniem administracyjnym. Rozwiązanie to jest konsekwencją wyrażonego w art. 4 pb prawa podmiotowego zabudowy nieruchomości gruntowej, do której inwestor ma tytuł prawny. Jak wyjaśnione to wcześniej prawo to nie ma charakteru nieograniczonego, gdyż obwarowane jest wymogiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, w tym i przewidzianym w art. 5 ust. 1 pkt 9 pb wymogiem projektowania i budowy obiektu budowlanego z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Wykonywanie prawa zabudowy musi więc uwzględniać uzasadnione interesy osób trzecich. Wymóg ten podlega kontroli i ocenie organu administracji przed wydaniem pozowania na budowę. Interesy osób trzecich, w sytuacji realizacji procesu budowlanego, mogą przejawiać się zarówno w sferze stosunków administracyjnoprawnych, jak i cywilnoprawnych. Z treści przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 pb wynika, że poszanowaniu podlegają nie wszystkie lecz, tylko uzasadnione interesy osób trzecich. Uzasadnione interesy osób trzecich to zaś interesy publicznoprawne leżące w sferze zainteresowania prawa publicznego, a nie interesy prywatne będące pod ochroną prawa cywilnego. Przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 9 pb ocena poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich w ramach projektowania i budowy obiektu budowlanego dokonywana jest z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa publicznego i obejmuje obszar oddziaływania obiektu. Poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich na etapie postępowania o pozwolenie na budowę następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi czy ograniczenia. Właścicielowi sąsiedniej nieruchomości przysługuje zatem ochrona przed sposobem zabudowy nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zabudowy koliduje z jego prawnie (a nie faktycznie) chronionym interesem. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenia podlega więc czy dochodzi, względnie może dojść, do naruszenia interesu właścicieli nieruchomości sąsiednich, na które oddziałuje obiekt, w aspekcie ewentualnego naruszenia wymagań określonych w przepisach prawa. Uciążliwością emitowaną do środowiska, która jest reglamentowana przepisami działu V ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 672 ze zm.), jest emisja hałasu do środowiska. Przyjęte w tych przepisach rozwiązania mają na celu zapewnienie najlepszego stanu akustycznego środowiska, chroniąc tym samym je przed niekorzystnym oddziaływaniem hałasu i w efekcie gwarantują prawo do życia w środowisku wolnym od uciążliwości hałasowych przekraczających dopuszczalny poziom hałasu. Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, zróżnicowane w zależności od rodzaju przeznaczenia terenu (ewentualnie faktycznego zagospodarowania), określa rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 112), zgodnie z delegacją określoną w art. 113 ust. 1 ww. ustawy Prawo ochrony środowiska. Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku dla terenów mieszkaniowo–usługowych w świetle ww. rozporządzenia (, a taki stanowi sporny teren, wynoszą odpowiednio 55 dB w porze dnia i 45 dB w porze nocy. Stanowiące przedmiot decyzji organów obu instancji zamierzenie inwestycyjne w postaci rozbudowy dwustanowiskowej myjni samochodów osobowych i dostawczych o dwa stanowiska na działce [...], graniczącej bezpośrednio z posesja skarżących (odległość inwestycji od granicy działki skarżących – 10,5 m), obejmuje zakresem oddziaływania obiektu nieruchomość skarżących. Tak też zasadnie stwierdziły organy obu instancji przyjmując konsekwentnie, że obszar oddziaływania obiektu obejmuje m.in. działkę skarżących. Bez wątpienia w przypadku tego typu zamierzenia budowlanego rozważenia i ustalenia wymagał zatem zakres przestrzenny oddziaływania emisji substancji i energii, w tym w szczególności oddziaływanie hałasu oraz emisji substancji chemicznych, rozprzestrzenianych (emitowanych) w związku z działaniem tej myjni. W tym zakresie aczkolwiek organy prawidłowo przyjęły, że obszar oddziaływania obiektu budowlanego wykracza poza teren działki nr [...], nie poczyniły jednak dostatecznych ustaleń i nie zgromadziły materiału dowodowego pozwalającego określić rzeczywisty zasięg i rozmiar tego typu oddziaływania planowanego zamierzenia. Podstawy takich ustaleń nie mógł też w okolicznościach przedmiotowej sprawy stanowić przedłożony przez inwestora projekt budowlany. Jak już wskazano w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę obowiązkiem organu było sprawdzenie konkretnego przedłożonego projektu budowlanego z wymogami dla tego typu dokumentu określonymi w art. 35 ust. 1 pb, w tym min. zweryfikowanie zgodności projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska, projektu zagospodarowania działku lub terenu z przepisami, a także zbadanie kompletności projektu budowlanego. Wymogi projektu budowlanego określa art. 34 pb, stanowiąc o wymogu spełnienia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdy jest ona wymagana (ust. 1), o warunku dostosowania zakres i treść projektu budowlanego do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (ust. 2), oraz wyszczególniając obligatoryjne (projekt zagospodarowania działki lub terenu, projekt architektoniczno-budowlany, informacja o obszarze oddziaływania obiektu) i zależne od potrzeb elementy projektu budowlanego (ust. 3). Szczegółowy natomiast zakres i formę projektu budowlanego, określa rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). Zgodnie z treścią § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, wymagania dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu i projektu architektoniczno-budowlanego należy spełnić z zachowaniem art. 34 ust. 2 ustawy, uwzględniając w szczególności właściwości danego obiektu budowlanego, takie jak przeznaczenie, sposób użytkowania, usytuowanie, rozmiary, sposób i zakres oddziaływania na otoczenie i złożoność rozwiązań technicznych oraz rodzaj i specyfikę obiektu budowlanego. Projekt zagospodarowania działki lub terenu, stosowanie do § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Wymogi dla wymienionych części projekt zagospodarowania działki lub terenu określone zostały w przepisach § 8 - § 10 ww. rozporządzenia. Przepis § 8 ust. 2 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi, że część opisowa, o której mowa w ust. 1, sporządzona z uwzględnieniem § 7 powinna określać informację i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi. Projekt budowlany powinien także spełniać wymogi dla projektu architektoniczno-budowlanego (zawierającego opis techniczny i cześć opisową) określone w § 11 – § 13 rozporządzenia. Zgodnie z treścią § 11 ust. 2 opis techniczny, sporządzony z uwzględnieniem § 7, powinien zawierać m.in.: formę architektoniczną i funkcję obiektu budowlanego, sposób jego dostosowania do krajobrazu i otaczającej zabudowy oraz sposób spełnienia wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy (pkt 3), a w stosunku do obiektu usługowego – podstawowe dane technologiczne oraz współzależności urządzeń i wyposażenia związanego z przeznaczeniem obiektu i jego rozwiązaniami budowlanymi (pkt 6). Stosownie do § 11 ust. 2 pkt 11 opis techniczny powinien także określać dane techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem: a) zapotrzebowania i jakości wody oraz ilości, jakości i sposobu odprowadzania ścieków, b) emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych i płynnych, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się, c) rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów, d) właściwości akustycznych oraz emisji drgań, a także promieniowania, w szczególności jonizującego, pola elektromagnetycznego i innych zakłóceń, z podaniem odpowiednich parametrów tych czynników i zasięgu ich rozprzestrzeniania się, e) wpływu obiektu budowlanego na istniejący drzewostan, powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne - mając na uwadze, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne powinny wykazywać ograniczenie lub eliminację wpływu obiektu budowlanego na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, zgodnie z odrębnymi przepisami. Z kolei informacja o obszarze oddziaływania danego obiektu powinna w myśl § 13a zawierać: 1) wskazanie przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu; 2) zasięg obszaru oddziaływania obiektu przedstawiony w formie opisowej lub graficznej albo informację, że obszar oddziaływania obiektu mieści się w całości na działce lub działkach, na których został zaprojektowany. Przedłożony w niniejszej sprawie projekt budowlany nie odpowiada powyższym wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że informacja o obszarze oddziaływania obiektu nie wskazuje przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu. Poza tym odmiennie niż w decyzjach organów obu instancji, ogranicza ona obszar oddziaływania obiektu do działki nr [...]. Zdaniem Sądu przedmiotowy projekt budowlany (zarówno projekt architektoniczno-budowlany, jak i projekt zagospodarowania działki lub terenu) nie pozwala zweryfikować, czy i w jakim zakresie autor projektu uwzględnił specyfikę inwestycji w kontekście jej przeznaczenia, sposobu użytkowania, usytuowania, rozmiarów oraz sposobu i zakres oddziaływania jej na otoczenie. Bezsprzecznie projekt architektoniczno-budowlany nie zawiera informacji o sposobie spełnienia wymagań określonych w art. 5 ust. 1 pb w zakresie co najmniej dotyczącym poszanowania występujących w obszarze oddziaływania inwestycji, uzasadnionych interesów osób trzecich. Biorąc pod uwagę specyfikę inwestycji (całodobowa myjnia samochodowa), jej usytuowanie w niewielkiej odległości do budynku mieszkalnego skarżących, dotychczasowy sposób funkcjonowania i użytkowania rozbudowywanej myjni, w tym i w kontekście uciążliwości dla sąsiedniej nieruchomości skarżących nie było podstaw do pominięcia tak istotnych informacji w projekcie i ograniczenie się do stwierdzenia, że obszar oddziaływania obiektu mieści się w całości na działce inwestycji - nr ewid.[...]). Zabrakło również w projekcie budowlanym zindywidualizowanych do specyfiki inwestycji i jej usytuowania informacji o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia, a także danych technicznych obiektu charakteryzujących jego wpływ obiektu na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem chociażby właściwości akustycznych. Wskazać należy, że nieruchomość sąsiednia zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, której właściciele (skarżący) w toku postępowania wielokrotnie zgłaszali istotne uwagi i obawy co do naruszenia własnych interesów prawnych w związku z zaplanowaniem rozbudowy myjni samochodowej o dwa stanowiska w tak niewielkiej odległości, nie tylko od granicy nieruchomości lecz także od ich budynku mieszkalnego i to w sytuacji, gdy już dotychczas funkcjonująca myjnia dwustanowiskowa stanowiła źródło emisji kontestowanego przez nich hałasu i środków chemicznych. W tym miejscu zauważyć należy, że efektem tych oddziaływań było przeprowadzenie po interwencji skarżących kontroli przez organ ochrony środowiska dwustanowiskowej myjni, stanowiącej przedmiot rozbudowy i wydanie w dniu [...] r. (a więc przed wydaniem zaskarżonej do Sądu decyzji z dnia [...] o utrzymaniu mocy pozwolenie na rozbudowę) decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu w związku ze stwierdzeniem przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W tym kontekście budzi wątpliwości Sądu ujęte w pkt 5 opisu projektu zagospodarowania działki stwierdzenie, że projektowany obiekt nie będzie miał negatywnego wpływu na środowisko i nie będzie stwarzał zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników i jego otoczenia, skoro już stanowiąca przedmiot rozbudowy myjnia dwustanowiskowa oddziaływała na środowisko w sposób reglamentowany przepisami ochrony środowiska, a więc przepisami, z którymi zgodność projektu budowlanego organ zobligowany jest zbadać przed wydaniem decyzji o pozowaniu na budowę. Stanowi o tym wprost art. 35 ust. 1 pkt 1 pb. W tym stanie rzeczy, wobec treści projektu budowlanego złożonego w niniejszej sprawie dla zamierzenia polegającego na rozbudowie myjni samochodowej o kolejne dwa stanowiska oraz wobec materiału dowodowego, zgromadzonego w sprawie do chwili wydania zaskarżonej decyzji (nowy materiał dowodowy dotyczący stanu istniejącego po wydaniu zaskarżonej decyzji nie mógł zostać wzięty pod uwagę z uwagi na zakres, przedmiot i podstawy wyrokowania w ramach kontroli sądowoadministracyjnej) stwierdzić należy, że w sprawie nie została przeprowadzona wszechstronna analiza zamierzenia budowlanego w ramach regulacji art. 35 ust 1 pb w zw. z art. 5 ust. pkt 9 pb, zaś sam projekt budowlany rodzi uzasadnione wątpliwości co do jego kompletności w świetle przytoczonych powyższej przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. W ocenie Sądu przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest niedostosowany w wystarczającym stopniu do przedmiotowej inwestycji, jej charakterystyki, sposobu oddziaływania tego typu instalacji na środowisko i zindywidualizowanego wpływu tej inwestycji na tereny sąsiedniej zabudowy mieszkalnej. Tego rodzaju braki dyskwalifikują projekt budowlany jako dokument, który może być zatwierdzony przez organ architektoniczno-budowlany (patrz wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 769/16, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Nie odpowiada on zatem wyszczególnionym przez Sąd wymogom prawa, a jego zatwierdzenie było dowolne i co najmniej przedwczesne, biorąc pod uwagę w szczególności braki dotyczące zasięgu oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, zwłaszcza w zakresie poziomu emitowanego hałasu oraz zasięgu rozpylania substancji chemicznych przez działanie urządzeń myjni, co miało w sprawie szczególnie istotne znacznie, albowiem już stanowiąca przedmiot rozbudowy myjnia objęta została decyzją o dopuszczalnym poziomie hałasu. W związku z tym, iż weryfikowany projekt budowlany uniemożliwia ocenę przedmiotowej inwestycji w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 pb, oraz że organy obu instancji w sposób pozorny i powierzchowny dokonały zbadania projektu budowlanego w ramach postępowania sprawdzającego i wymów określonych w art. 35 ust. 1 pb, zwłaszcza w kontekście jego kompletności, zgodności z wymogami ochrony środowiska i normą wyrażoną w art. 5 ust. pkt 9 pb, co było szczególnie konieczne biorąc pod uwagę dotychczasowy zakres oddziaływania na otoczenie stanowiącej przedmiot rozbudowy myjni, Sąd orzekł o uchyleniu wydanych w sprawie decyzji organów obu instancji. Zdaniem Sądu, organy w kontrolowanym postępowaniu nie wyjaśniły i nie zbadały w sposób wystarczający wszystkich istotnych kwestii dla postępowania sprawdzającego z art. 35 pb, oraz powodów, dla których uznały, że sporna inwestycja jest zgodna z warunkiem określonym w art. 5 ust. 1 pkt 9 pb oraz normami i przepisami ochrony środowiska. Niesporne w sprawie pozostaje, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć, dla których raport oddziaływania na środowisko może lub jest wymagany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 353) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, co jednak nie oznacza, że nie może ona oddziaływać na środowisko w sposób reglamentowany przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska i wymagający zbadaniu w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Wskazania co do dalszego postępowaniu wynikają wprost z motywów uzasadnienia wyroku Sądu. Zarówno projekt budowlany jak i wydane po ponownym przeprowadzeniu postępowania decyzje powinny umożliwić ocenę przedmiotowej inwestycji w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego oraz poszanowania wymogów ochrony środowiska. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.