II SA/Bd 1013/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Krystyna Witt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę. II SA/Bd 1013/11 Uzasadnienie Decyzją Nr [...] z dnia 13 kwietnia 2011 r. na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.), oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz.657 ze zm.) i art. Kpa, oraz art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji, oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141 z 30 kwietnia 2004 r. z późn. zm.), w zw. z art. 70 rozporządzenia Komisji (WE) 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz. U. L 153 z 30.04.2004r., ze zm.), Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. – D. odmówił J. K. przyznanie płatności ONW za rok 2005. Od powyższej decyzji J. K. wniósł odwołanie, w którym podkreślił, że wniosek o przyznanie płatności z tytułu ONW na rok 2005 odnosił się do użytkowania gruntów przez cały rok kalendarzowy i jego zdaniem wymóg ten został przez niego spełniony bowiem grunty rolne położone na działce ewidencyjnej nr 132 LP były użytkowane do kwietnia 2006 r. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. decyzją z dnia [...] nr [...], na postawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2008 r., Nr 98, poz. 634 ze zm.) oraz § 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podkreślił, że w wyniku kontroli ustalono, że skarżący przestał być w posiadaniu działki [...] w kwietniu 2006 r., tj. gdy prowadzone było jeszcze postępowanie w sprawie przyznania płatności na rok 2005 i w dniu wydania decyzji z [...] nie był uprawniony do otrzymania płatności ONW w stosunku do wskazanej działki. Podstawowym warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego gruntów rolnych, a spełnienie tego kryterium ocenia się na dzień wydania decyzji w sprawie płatności. J. K. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc, że był posiadaczem gruntu i na jego utrzymanie poniósł koszty oraz włożył własną pracę i trud a z przyczyn od niego niezależnych dzierżawa została mu odebrana. Wg skarżącego to, że nie był właścicielem ziemi w momencie przyznawania dopłat nie powinno mieć większego wpływu na zaistniałą sytuację, bowiem aż po zbiory uprawiał te grunty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi i organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 1 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać przede wszystkim czy zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami prawa wskazanymi w podstawie prawnej decyzji. Zgodnie z art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu [...] do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. –Do. wpłynął wniosek skarżącego J. K. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005. We wniosku tym skarżący jako producent rolny ubiegał się o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania do działek rolnych o łącznej powierzchni 30,31 ha. Następnie kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w G.-D. wydał w dniu [...] decyzję Nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na podstawie której przyznano wnioskodawcy płatności ONW do powierzchni 30,31 ha. Z akt administracyjnych wynika, także, że w dniu [...] do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. – D. wpłynął wniosek skarżącego J. K. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006. Skarżący w tym wniosku nie zadeklarował do płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania działki ewidencyjnej nr [...]. Następnie w dniu [...] skarżący J. K. złożył przed organem pierwszej instancji oświadczenia z którym przyznał, że działka nr [...] użytkowana była do kwietnia 2006 r. Z powyższego wynika więc, że nastąpiło to jeszcze przed wydaniem ww. decyzji z [...] - Nr [...] dot. przyznania płatności. Z akt wynika że w dniu [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał decyzję Nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika [...] z dnia [...], a następnie organ pierwszej instancji kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. – D. wydał w dniu [...] decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję. W związku z powyższym należy stwierdzić, że według przepisu w § 2 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 73, poz. 657 z późn. zm.) o płatność ONW może ubiegać się producent rolny, który spełnia następujące warunki: 1) podejmuje się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego, 2) stosuje dobrą praktykę gospodarki rolnej, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną, 3) łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach ONW, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej 1 hektar. Rozporządzenie to określa więc przesłanki podmiotowe i przedmiotowe uzasadniające ubieganie się o przyznanie płatności i szczegółowo określa warunki, jakie musi spełnić wnioskodawca. Wniosek mogą skutecznie złożyć osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki nieposiadające osobowości prawnej - producent rolny, będące posiadaczem gospodarstwa rolnego - poszczególnych działek rolnych. Niespełnienie któregokolwiek z w/w. warunków powoduje, że działka w stosunku, do której nastąpiło uchybienie jest wykluczana z wniosku o udzielenie pomocy. Decyzja wydawana jest na podstawie obowiązujących przepisów prawnych w oparciu o ustalony i aktualny w chwili jej wydania stan faktyczny. Warunek posiadania gruntów rolnych musi więc być spełniony także w dniu wydania decyzji na co wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1891/93). Natomiast w wyroku WSA w Warszawie - sygn. akt IV SA/Wa 2087/06 Sąd ten uznał, iż rażącym naruszeniem prawa jest przyznanie płatności osobie, która w dniu wydania decyzji nie była posiadaczem gruntów rolnych. Stosownie do przepisu art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji, oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego po kontroli administracyjnej pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Natomiast jeżeli różnica ta przekracza 20% stwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. Za daną grupę upraw uważa się obszary ONW. Skarżący jako powierzchnię deklarowaną wskazał powierzchnię 30,31 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona wynosiła 25,11 ha, co oznacza, że różnica między tymi powierzchniami wynosiła ponad 20% (dokładnie: 20,71%). W związku z powyższym należało stwierdzić, że wydając zaskarżoną decyzję, która utrzymała w mocy odmowną decyzję z [...] nie naruszono obwiązującego prawa. I dlatego wobec braku przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosownie do art. 151 tej ustawy należało orzec o oddaleniu skargi.