II SA/Bd 1023/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Ś. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Pismem z 22 lipca 2015 r. O. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] czerwca 2015 r., nr [...]w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 26 sierpnia 2015 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 9 września 2015 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 17 września 2015 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 23 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn.zm.) – dalej P.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego do opłacenia wpisu sądowego od skargi jest doręczenie wezwania do jego uiszczenia adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 23 września 2015 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 P.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, ani za pośrednictwem osoby uprawnionej. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 P.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 P.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do skarżącgo. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania adresata przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 9 września 2015 r., powtórnie – w dniu 17 września 2015 r. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 P.p.s.a., upłynął z dniem 23 września 2015 r. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że skarżący powinien uiścić wpis najpóźniej w dniu 30 września 2015 r. Jak wynika z akt sprawy, zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, albowiem strona skarżąca do dnia dzisiejszego wpisu nie uiściła. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.