II SA/Bd 1027/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant: Anna Kaczmarek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. II SA/Bd 1027/11 Uzasadnienie Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 8 ust. 1, art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 98, poz. 1362 ze zm.) zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2011 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyliło w całości decyzję działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta W., Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. (znak: [...]), odmawiającą E. D. przyznania zasiłku stałego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego i przyznało skarżącej zasiłek stały w kwocie [...] zł miesięcznie. Na powyższą decyzję E. D. wniosła skargę, wskazując na swoją trudną sytuację bytowo - rodzinną. W odpowiedzi organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczym i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny nie może natomiast - co właśnie należy szczególnie podkreślić w niniejszej sprawie - rozpoznając sprawę kierować się kryterium słuszności czy też sprawiedliwości społecznej, czy też jakimikolwiek innymi kryteriami poza kryterium wskazanym w powyższych przepisach! Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględniania skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonanie. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać - wyłącznie w oparciu o wskazane kryterium - zgodność zaskarżonej decyzji przede wszystkim z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: Kpa) oraz zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.) Ww. ustawa z 12 marca 2004 r. określa zadania w zakresie pomocy społecznej, rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania, organizację pomocy społecznej oraz zasady i tryb postępowania kontrolnego w zakresie pomocy społecznej. Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa powyżej przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 1 -3). Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu: ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej lub ciężkiej choroby, przemocy w rodzinie, potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi, potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych, trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego, alkoholizmu lub narkomanii, zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej, klęski żywiołowej lub ekologicznej. Przyznanie pomocy uzależnione jest także od spełnienia kryterium dochodowego określonego treścią art. 8 ww. ustawy. Po myśli przepisów art. 8 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy przewiduje się, iż prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 351 zł. Stosownie do przepisu art. 8 ust. 3 za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: miesięcznie obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz ubezpieczenia społeczne, składki na ubezpieczenia zdrowotne oraz ubezpieczenia społeczne, kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Zgodnie zaś z przepisem art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę rodzinie. Stosownie do przepisu art. 133 § 1 (zd. 1) ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie natomiast wynika, że wniosek o przyznanie zasiłku stałego skarżąca złożyła w dniu [...] maja 2011 r., to też przy ustalaniu prawa do tego świadczenia należało uwzględnić dochód uzyskany w kwietniu 2011 r. Rodzina skarżącej składa się z dwóch osób. Z akt wynika także, że decyzją Burmistrza Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. (znak: [...]) L. D. przyznano dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł w okresie od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] października 2011 r. Mając na uwadze okres, na jaki przyznano dodatek, kwoty [...] zł nie można było uwzględnić przy obliczaniu dochodu na potrzeby zasiłku stałego. Z akt wynika także, że dochód męża skarżącej wynosi [...] zł, a skarżąca nie osiąga żadnych dochodów i jest na utrzymaniu męża. Z decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] marca 2011 r. (znak: [...]) wynika, iż od dnia [...] marca 2011 r. mężowi skarżącej została ustalona renta w wysokości [...] zł, i że świadczenie za marzec 2011 r. zostało pomniejszone - oprócz podatku dochodowego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne - o zaległe należności z tytułu innych potrąceń o kwotę [...] zł. Przepis art. 8 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy o pomocy społecznej stanowi, iż za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, pomniejszoną o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób, co należało uwzględnić w niniejszej sprawie, co też prawidłowo uznał organ odwoławczy. Zatem organ prawidłowo ustalił wysokość dochodu na osobę w kwocie [...] zł. Zgodnie z przepisem art. 37 ust. 2 i 3 ww. ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały ustala się w wysokości: w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy miedzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie, a w przypadku osoby w rodzinie - różnicy miedzy kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie. W świetle powyższego prawidłowo ustalono wysokość zasiłku na kwotę [...] zł. Reasumując - organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Nie naruszył także przepisów Kpa zbierając prawidłowo pełen materiał dowodowy, rozważył wszystkie istotne do prawidłowego rozstrzygnięcia dowody i wydał prawidłowo decyzję zgodnie z art. 107 Kpa. I dlatego z uwagi na brak przesłanek wskazanych przywołanym wyżej przepisie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 151 tej ustawy oddalił skargę jako niezasadną.