II SA/Bd 1028/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2024 r. nr [...] 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego S. D. kwotę 844 (osiemset czterdzieści cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na podstawie art. 264 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – dalej Kpa) i art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.), po wyznaczeniu Burmistrza B. jako organu właściwego do załatwienia sprawy na mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) z dnia [...] 2022 r., znak: [...], postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2024 r. Burmistrz B. ustalił wysokość kosztów postępowania administracyjnego o rozgraniczenie działki nr [...] obręb [...], Gmina z następującymi gruntami graniczącymi: działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej własność Gmina; działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej własność Gmina; działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej współwłasność S. D. i A. D.; działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej współwłasność S. D. i A. D.; działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej własność Województwo; działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa; działka nr [...], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa. Burmistrz B. częścią kosztów postępowania rozgraniczeniowego obciążył A. i S. D. w wysokości łącznej [...] zł. Zażalenie od powyższego postanowienia złożył S. D. (zwany dalej stroną skarżącą), wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając naruszenie przez organ przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 6 i 7 Kpa polegającego na naruszeniu zasady legalności i praworządności poprzez nieprawidłowe i bezpodstawne postępowanie organu, a mianowicie wydanie przez organ I instancji postanowienia o obciążeniu stron postępowania kosztami postępowania administracyjnego o rozgraniczenie nieruchomości, w sytuacji gdy strona nie złożyła w niniejszej sprawie wniosku o wszczęcie przedmiotowego postępowania, a wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez W. D. toczyło się z urzędu (znak:RK-R.6830.2.2016), dlatego też brak jest podstaw do obciążenia strony kosztami przedmiotowego postępowania, art. 8 Kpa poprzez wydanie przez Burmistrza B. postanowienia pozbawiającego obywatela zaufania do organów państwa, z uwagi na naruszenie przez organ obowiązku zarówno dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego rozstrzyganej sprawy, jak i prawidłowego rozważenia stanu prawnego tej sprawy, art. 152 ustawy - Kodeks cywilny poprzez jego zastosowanie przez Burmistrza B. w sytuacji gdy w niniejszej sprawie postępowanie nie zostało wszczęte na wniosek strony, przedmiotowy przepis nie powinien znaleźć zastosowania, art. 7 i art. 77 § 1 Kpa oraz art. 107 § 3 Kpa poprzez obciążenie strony kosztami bez należytego ustalenia i zweryfikowania kosztów i nakładów związanych z pracą wyznaczonego przez organ I instancji upoważnionego geodety przeprowadzającego czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości, art. 262 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. -Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez obciążenie strony kosztami postępowania w sytuacji gdy prowadzone postępowanie nie było uzasadnione ochroną jego interesu prawnego, skoro wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak: [...]), dlatego też brak jest podstaw do obciążenia strony kosztami przedmiotowego postępowania. SKO postanowieniem z dnia [...] 2024 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu SKO stwierdziło, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale syg. I OPS 5/06 z dnia 11 grudnia 2006r., zauważył, iż art. 152 Kodeksu cywilnego stanowi podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia o kosztach rozgraniczenia także wówczas, gdy rozgraniczenie następuje w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Należy wszakże mieć na względzie, że w postępowaniu administracyjnym będzie miał również zastosowanie art. 262 § 1 pkt 2 Kpa, który stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania rozgraniczeniowego, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Wykładnia gramatyczna tego przepisu skłania do wniosku, że ustala on zasady rozdziału kosztów postępowania pomiędzy stronę (strony) a organ administracji. Oznacza to, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony; w wypadku kosztów rozgraniczenia obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w art. 152 Kodeksu cywilnego. Przepis ten (art. 262 § 1 Kpa) natomiast wyklucza możliwość przyznania przez organ administracji zwrotu kosztów postępowania pomiędzy stronami. Zdaniem SKO należy przyjąć, że na tej podstawie można orzec o kosztach rozgraniczenia poniesionych przez organ administracji publicznej (np. o wynagrodzeniu upoważnionego geodety) i obciążyć kosztami rozgraniczenia wyłożonymi przez organ po połowie strony będące właścicielami gruntów sąsiadujących objętych rozgraniczeniem, na zasadach określonych w art. 152 Kodeksu cywilnego. SKO podało, że koszty rozgraniczenia obejmują wynagrodzenie geodety, wydatki poniesione na sporządzenie map i innych dokumentów oraz znaków granicznych, a także na przeprowadzenie dowodów w toku postępowania. Do tych kosztów natomiast nie można zaliczyć innych kosztów poniesionych przez stronę z jej wyboru (na przykład kosztów zastępstwa procesowego), które nie są kosztami rozgraniczenia, a ponadto wówczas orzeczenie organu dotyczyłoby w tej mierze zwrotu kosztów postępowania pomiędzy stronami. Skoro koszty rozgraniczenia ponoszą właściciele gruntów sąsiadujących po połowie, to obowiązek ten występuje już w toku postępowania administracyjnego, a więc organ prowadzący takie postępowanie może także żądać od stron złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów rozgraniczenia (art. 262 § 2 Kpa), uwzględniając, że koszty te obciążają właścicieli sąsiadujących gruntów po połowie. Strona skarżąca złożyła skargę na powyższe postanowienie, wnosząc zarówno o jego uchylenie jak i uchylenie postanowienia organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 6 i 7 Kpa, polegającego na naruszeniu zasady legalności i praworządności poprzez nieprawidłowe i bezpodstawne postępowanie organu, a mianowicie wydanie przez organ I instancji postanowienia o obciążeniu stron, w tym skarżącego, kosztami postępowania administracyjnego o rozgraniczenie nieruchomości, w sytuacji gdy wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak:[...]), nadto organ I instancji jako organ wyznaczony działał poza właściwością mu przyznaną, gdyż zakres przeprowadzonego postępowania rozgraniczonego był szerszy, aniżeli ten do jakiego został on wyznaczony, gdyż dotyczył także nieruchomości stanowiących działki nr [...], które nie zostały wymienione w postanowieniu SKO z dnia [...] 2022 r. (znak: [...]), gdyż wskazano w nim, iż rozgraniczenie ma dotyczyć działki nr [...] z działkami nr [...], dlatego też brak jest podstaw do obciążenia skarżącego kosztami przedmiotowego postępowania, art. 8 Kpa poprzez wydanie przez organ I i II instancji postanowień pozbawiających obywatela zaufania do organów państwa, z uwagi na naruszenie przez organy obowiązku zarówno dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego rozstrzyganej sprawy, jak i prawidłowego rozważenia stanu prawnego tej sprawy, art. 152 ustawy - Kodeks cywilny poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie wcześniejsze postępowanie w sprawie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak: [...]), a wskazanie przez SKO postanowieniem z dnia [...] 2022 r. (znak: [...]) organu właściwego d(o załatwienia sprawy w miejsce organu podlegającego wyłączeniu dotyczy konkretnej sprawy i konkretnego jej stadium, to niedopuszczalnym jest obciążenie skarżącego kosztami przedmiotowego postępowania, gdyż ww. przepis nie powinien znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie, w której stosowanie cywilnoprawnych zasad podziału kosztów rozgraniczenia jest wyłączone, art. 7 i art. 77 § 1 Kpa oraz art. 107 § 3 Kpa poprzez obciążenie skarżącego kosztami bez należytego ustalenia i zweryfikowania kosztów oraz nakładów związanych z pracą wyznaczonego i upoważnionego geodety przeprowadzającego czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości, a także uniemożliwienie skarżącemu kontroli poprawności postanowienia z uwagi na brak ustosunkowania się przez SKO w uzasadnieniu postanowienia do wskazanych w odwołaniu zarzutów naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, art. 262 § 1 pkt 1 i 2 Kpa w zw. z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. -Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez obciążenie skarżącego kosztami postępowania w sytuacji, gdy prowadzone postępowanie nie było uzasadnione ochroną jego interesu prawnego, skoro wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak: [...], dlatego też brak jest podstaw do obciążenia skarżącego kosztami przedmiotowego postępowania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - j.t.), dalej jako ,,p.p.s.a.", sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na postanowienie SKO z dnia [...] 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza B. z dnia [...] czerwca 2024 r., który na podstawie art. 264 § 1 i § 2 Kpa i art. 152 Kodeks cywilny, po wyznaczeniu Burmistrza B. jako organu właściwego do załatwienia sprawy na mocy postanowienia SKO z dnia [...] 2022 r., znak: [...], ustalił wysokość kosztów postępowania administracyjnego o rozgraniczenie działki nr [...] obręb [...], Gmina. Burmistrz B. częścią kosztów postępowania rozgraniczeniowego obciążył A. i S. D. w wysokości łącznej [...] zł. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w wyniku wydania przez SKO decyzji z dnia [...] 2024 r. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia [...] 2024 r., który na podstawie art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w zw. z rozporządzeniem Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości, po wyznaczeniu Burmistrza B. jako organu właściwego do załatwienia sprawy na mocy postanowienia SKO z dnia [...] 2022 r., znak: [...], umorzył postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...], Gmina, stanowiącej własność Gmina, dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], z nieruchomościami sąsiednimi położonymi w obrębie ewidencyjnym [...], Gmina oraz przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w M.. Zauważyć należy, że strona skarżąca zarówno w zażaleniu jak i w skardze podniosła naruszenie przez organ przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 6 i 7 Kpa, polegającego na naruszeniu zasady legalności i praworządności poprzez nieprawidłowe i bezpodstawne postępowanie organu, a mianowicie wydanie przez organ I instancji postanowienia o obciążeniu stron, w tym skarżącego, kosztami postępowania administracyjnego o rozgraniczenie nieruchomości, w sytuacji gdy wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak:[...]), nadto organ I instancji jako organ wyznaczony działał poza właściwością mu przyznaną, gdyż zakres przeprowadzonego postępowania rozgraniczonego był szerszy, aniżeli ten do jakiego został on wyznaczony, gdyż dotyczył także nieruchomości stanowiących działki nr [...], które nie zostały wymienione w postanowieniu SKO z dnia [...] 2022 r. (znak: [...], gdyż wskazano w nim, iż rozgraniczenie ma dotyczyć działki nr [...] z działkami nr [...], dlatego też brak jest podstaw do obciążenia skarżącego kosztami przedmiotowego postępowania, 2) art. 8 Kpa poprzez wydanie przez Burmistrza B. postanowienia pozbawiającego obywatela zaufania do organów państwa, z uwagi na naruszenie przez organ obowiązku zarówno dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego rozstrzyganej sprawy, jak i prawidłowego rozważenia stanu prawnego tej sprawy, 3) art. 152 ustawy – Kodeks cywilny poprzez jego zastosowanie przez Burmistrza B. w sytuacji gdy w niniejszej sprawie postępowanie nie zostało wszczęte na wniosek strony, przedmiotowy przepis nie powinien znaleźć zastosowania, 4) art. 7 i art. 77 § 1 Kpa oraz art. 107 § 3 Kpa poprzez obciążenie strony kosztami bez należytego ustalenia i zweryfikowania kosztów i nakładów związanych z pracą wyznaczonego przez organ I instancji upoważnionego geodety przeprowadzającego czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości, 5) art. 262 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. -Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez obciążenie strony kosztami postępowania w sytuacji gdy prowadzone postępowanie nie było uzasadnione ochroną jego interesu prawnego, skoro wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak: [...], dlatego też brak jest podstaw do obciążenia strony kosztami przedmiotowego postępowania. W tym miejscu podkreślić należy, że zarzuty skargi są tożsame z zarzutami wskazanymi przez skarżącego w zażaleniu z dnia [...] 2024r. Skarżący w zarzutach skargi jako istotę uchybienia organów podniósł o obciążeniu stron, w tym skarżącego, kosztami postępowania administracyjnego o rozgraniczenie nieruchomości, w sytuacji gdy wcześniejsze postępowanie o rozgraniczenie prowadzone przez Wójta Gminy D. toczyło się z urzędu (znak:[...]), nadto organ I instancji jako organ wyznaczony działał poza właściwością mu przyznaną, gdyż zakres przeprowadzonego postępowania rozgraniczonego był szerszy, aniżeli ten do jakiego został on wyznaczony, gdyż dotyczył także nieruchomości stanowiących działki nr [...], które nie zostały wymienione w postanowieniu SKO z dnia [...] 2022 r. (znak: [...], gdyż wskazano w nim, iż rozgraniczenie ma dotyczyć działki nr [...] z działkami nr [...], dlatego też brak jest podstaw do obciążenia skarżącego kosztami przedmiotowego postępowania. Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że dnia [...] 2024 r. Burmistrz B. zakończył postępowanie rozgraniczeniowe decyzją znak: [...] wydaną na podstawie art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne i umorzył postępowania rozgraniczeniowego oraz przekazał z urzędu sprawę o rozgraniczenie Sądowi Rejonowemu w M.. Decyzję tą, w wyniku rozpatrzenia odwołania SKO utrzymało w mocy. Przekazanie na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z urzędu sprawy o rozgraniczenie sądowi powszechnemu, jest potwierdzeniem wystąpienia sporu o przebieg granicy, którego w postępowaniu administracyjnym nie udało się rozstrzygnąć. Wystąpienie sporu granicznego implikuje sposób rozliczenia kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i uzasadnia obciążenie tymi kosztami wszystkich właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. W kwestii kosztów postępowania rozgraniczeniowego wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z 11 grudnia 2006 r. o sygnaturze I OPS 5/06, której teza brzmi następująco: ,,Organ administracji publicznej orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 Kpa, może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 152 Kodeksu cywilnego), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania" (pub. CBOSA). Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały wskazał, że instytucja rozgraniczenia nieruchomości uregulowana została w dwóch aktach prawnych: w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w Kodeksie cywilnym. Zarówno w postępowaniu cywilnym sąd powszechny, jak i w postępowaniu administracyjnym organy administracji są obowiązane stosować te same zasady, a wniosek ten znajduje potwierdzenie przy porównaniu przepisów art. 152 i art. 153 Kodeksu cywilnego z przepisami art. 31 ust. 2-4 i art. 34 ust. 1 i 2 Prawo geodezyjne i kartograficzne, które określają zasady przeprowadzania postępowania rozgraniczeniowego w jego kolejnych stadiach. Konsekwentnie należy przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym ma też zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z przepisu art. 152 Kodeksu cywilnego, stanowiąca że właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych, a koszty rozgraniczenia oraz koszty urządzenia i utrzymywania stałych znaków granicznych ponoszą po połowie. Sąd podejmujący uchwałę wskazał również, że udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że to postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Twierdzenie, że interes prawny posiada jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostawałoby w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu rozgraniczeniowym wszczętym na wniosek właściciela jednej nieruchomości właściciel nieruchomości sąsiedniej może oczywiście uznawać, że przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie leży w jego interesie, gdyż nie kwestionuje przebiegu granic. Jednakże w rzeczywistości ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży - co do zasady - w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdy granice gruntów sąsiadujących stały się sporne lub nie jest znany ich przebieg. Nie można więc twierdzić, że rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiedniej. Naczelny Sąd Administracyjny w konkluzji stwierdził, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony (art. 262 § 1 pkt 2 Kpa), a w przypadku postępowania o rozgraniczenie obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości według zasady określonej w art. 152 Kodeksu cywilnego. W okolicznościach niniejszej sprawy, już sam fakt przekazania przez Burmistrza B. z urzędu sprawy o rozgraniczenie Sądowi Rejonowemu w M. wskazywał, że spór o przebieg granicy wystąpił i istniała obiektywna potrzeba ustalenia przebiegu granicy. W ocenie Sądu nie ma znaczenia kto zainicjował postępowanie rozgraniczeniowe, ponieważ postępowanie rozgraniczeniowe prowadzone było również w interesie skarżącego współwłaściciela działek nr [...] oraz nr [...] a w konsekwencji także i on powinien być obciążony kosztami rozgraniczenia. Kolejną kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest podniesione przez skarżącego przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w zakresie szerszym niż wynikało z punktu 2 postanowienia SKO z dnia [...] 2022r., sygn. [...] w przedmiocie wyłączenia Wójta Gminy D. od udziału w postępowaniu i wskazania Burmistrza B., jako organu właściwego do rozpoznania sprawy o rozgraniczenie nieruchomości spornej działki nr [...]. W ocenie Sądu wobec tak nakreślonego przez skarżącego uchybienia organów niezbędne było w pierwszej kolejności przeanalizowanie treści powyższego postanowienia, aby określić właściwość Burmistrza B. co do zakresu wydania decyzji w przedmiocie rozgraniczenia. Przeprowadzenie przez Sąd zbadania treści powyższego postanowienia okazało się niemożliwe z uwagi na niekompletność akt postępowania administracyjnego nie tylko w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale również na etapie postępowania przed organem I instancji. W aktach organu I instancji Sąd stwierdził przede wszystkim brak kluczowego dla ocenianej sprawy dowodu w świetle przedstawionych zarzutów w skardze do Sądu, a mianowicie postanowienia SKO z dnia [...] 2022r. Ponadto należy stwierdzić, że SKO nie zbadało w wyniku rozpoznawania zażalenia zarzutów podniesionych przez skarżącego, a swoje orzeczenie oparło na niekompletnym materiale dowodowym. Organ odwoławczy nie przeanalizował akt organu I instancji, rozstrzygniecie oparł na niepełnym materiale dowodowym, co skutkowało niemożnością dokonania swobodnej oceny dowodów. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia, wykazała, że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Podkreślić należy, że sam fakt przedłożenia przez geodetę faktury, w której wskazana została kwota za wykonane w postępowaniu usługi, w żadnym razie nie zwalnia organu administracji ustalającego koszty postępowania rozgraniczeniowego od obowiązku zawarcia w wydanym postanowieniu rozważań i ocen co do sposobu ustalenia tej kwoty. Organ administracji nie może bezkrytycznie przyjmować rachunków (faktur) wystawionych przez upoważnionych geodetów, lecz jest zobligowany do ich sprawdzenia, uwzględniając także wydatki niezbędne do wykonania zleconej pracy, czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania (wyrok NSA z 14 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 1370/16). Przedłożenie organowi przez geodetę faktury nie zwalania organu z obowiązku wyjaśnienia stronie na którą nakłada się obowiązek pokrycia kosztów postępowania rozgraniczeniowego, czym uzasadniona jest ustalona kwota, tj. na jakiej podstawie i w jaki sposób została ona skalkulowana (wyroku WSA w Poznaniu z 18 marca 2021 r. sygn. akt IV SA/Po 1592/20, wyrok WSA w Rzeszowie z 16 marca 2023 r., II SA/Rz 1228/22, LEX nr 3519878). W ocenie Sądu, organ administracji publicznej wydający rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego powinien więc zawrzeć w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia rozważania, które muszą dawać jasną odpowiedź na pytanie, czy w realiach rozpoznawanej sprawy przyznana geodecie kwota wynagrodzenia jest uzasadniona a zwłaszcza czy nie jest zawyżona w odniesieniu do miejscowych stosunków rynkowych. Wyliczenie czynności, które oczywiście musiał wykonać geodeta i poprzestanie organu administracji publicznej jedynie na bezkrytycznym zaakceptowaniu kwoty wynagrodzenia za wykonaną przez niego usługę ocenić należy za niewystarczające z punktu widzenia wymagań, które powinno zawierać postanowienie o kosztach postępowania rozgraniczeniowego. Braki w tym zakresie świadczą o naruszeniu art. 107 § 3 Kpa. W tym stanie rzeczy Sąd - na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie, o czym orzekł w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wyroku, uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na wysokość tych kosztów składa się wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) w kwocie 480 zł, wpis sądowy w kwocie 347 zł oraz opłata skarbowa uiszczona od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.