II SA/Bd 1030/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...]sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] sierpnia 2014 r. S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Działu Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] z dnia[...]czerwca 2014 r., nr [...]w sprawie odmowy przyznania E. Z. zasiłku celowego na zakup leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga S. Z. jest niedopuszczalna. Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwana dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast zgodnie z przepisem art. 50 par. 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z treści przywołanych przepisów wynika, że do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego legitymowane są cztery grupy podmiotów: - Rzecznik Praw Obywatelskich lub prokurator, - organizacja społeczna, która w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób brała udział w postępowaniu administracyjnym, - każda osoba, która ma we wniesieniu skargi interes prawny, - oraz inne podmioty, jeżeli zezwala im na to przepis ustawy. Należy jednak wskazać, że w żadnej z tych grup nie mieści się córka wnioskodawcy w sprawie ustalenia prawa do zasiłku. Należy tu wskazać, iż interes prawny we wniesieniu skargi jest zbliżony, choć nie tożsamy z pojęciem "strony" w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że przy ocenie legitymacji procesowej danego podmiotu należy wziąć pod uwagę aspekty obiektywne i subiektywne pojęcia strony. W przypadku aspektu obiektywnego należy wziąć pod uwagę fakt wystosowania przez dany podmiot żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu administracyjnego pod kątem jego zgodności z prawem (T. Woś, H. Knyszak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 213). Natomiast w sensie subiektywnym stroną jest strona stosunku materialnoprawnego, który był przedmiotem konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym (T. Woś, H. Knyszak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjnej, Warszawa 2004, s. 175). Dla oceny, czy dany podmiot jest stroną wedle przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. konieczne jest, aby oba aspekty były spełnione łącznie. W rozpatrywanej sprawie S. Z. nie jest stroną stosunku materialnoprawnego powstałego w wyniku postępowania wszczętego na wniosek E. Z. Stroną w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r., Nr poz. 182 ze zm.) jest wnioskodawca i tylko on może wnieść skargę. Z analizy wymienionej już ustawy z dnia 12 marca 2004 r. wynika, że w przypadku dzieci wnioskodawcy nie zachodzi także przesłanka określona w przepisie art. 50 § 2 p.p.s.a., bowiem ustawa o pomocy społecznej, ani inny akt prawny rangi ustawowej nie przewidują możliwości wniesienia przez dzieci osoby ubiegającej się ustalenie prawa do zasiłku celowego skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w postanowieniu.