II SA/Bd 1031/05

Dnia 23 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska- Wasik (spr.) asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]2005 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę. II SA/Bd 1031/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpoznaniu odwołania J. Ł., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta R. z dnia [...] 2005 r., nr [...] orzekającą o odmowie wydania wyżej wymienionemu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa i o zawartości powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu w pawilonie handlowym Mini Delikatesy "[...]" przy ul. B. w R. Decyzję swą organ I instancji uzasadnił zawartą w postanowieniu z dnia [...] 2005 r. negatywną opinią Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R., która uznała, iż lokalizacja proponowanego punktu sprzedaży byłaby sprzeczna z zasadami usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych określonymi w uchwale nr [...] Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2003 r. W odwołaniu od powyższej decyzji J. Ł. podniósł, iż stanowiąca podstawę jej wydania negatywna opinia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych była wadliwa, gdyż usytuowanie pawilonu handlowego nie koliduje ze wskazaną wyżej uchwałą. Nie uwzględniając odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na przepis art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.), zgodnie z którym organ wydaje zezwolenie po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych w przedmiocie lokalizacji punktu sprzedaży, a taką odwołujący się nie dysponuje. Zaskarżając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. J. Ł. wniósł o jej uchylenie. Podobnie jak w odwołaniu zarzucił, iż proponowana lokalizacja punktu sprzedaży nie narusza postanowień uchwały nr [...] Rady Miasta R., jak również pozostaje w zgodzie z art. 14 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 26 października 1982 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. 2002 r. Nr 147, poz. 1231; ze zm.) zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust 1 i 2. Przepisy zaś art. 12 ust 1 i 2 upoważniają radę gminy do ustalenia w drodze uchwały zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych oraz ustalenia limitu punktów sprzedaży napojów alkoholowych (z wyjątkiem piwa). Treść art. 18 ust. 3a w powiązaniu z ust. 1 cytowanej ustawy wskazuje, że decyzja w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest decyzją o ograniczonym zakresie uznania administracyjnego. Oznacza to, iż organ mimo uznaniowości decyzji ograniczony jest dopuszczalnymi bądź nakazanymi przez prawo kryteriami. Takim kryterium, a zarazem podstawową przesłanką dopuszczalności wydania zezwolenia jest pozytywna opinia gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych co do zgodności usytuowania punktu sprzedaży z uchwałą rady gminy. Negatywna opinia komisji wyklucza zatem możliwość udzielenia przez organ zezwolenia. W tej sytuacji, ze względu na treść postanowienia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R. z dnia [...] 2005 r., nie mogła zapaść pozytywna dla skarżącego decyzja w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w pawilonie przy ul. B. Nadmienić w tym miejscu jednak należy, że z uwagi na element uznaniowości decyzji zezwalającej, pozytywna opinia komisji również nie przesądza o uzyskaniu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, bowiem organ, kierując się treścią art. 7 kpa obligowany jest jeszcze dokonać oceny, czy zezwolenie uwzględniające słuszny interes strony nie będzie kolidowało z interesem społecznym. Interes społeczny wyznaczają zaś zadania określone w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych (art. 12 ust. 4 ustawy) oraz wynikające bezpośrednio z ustawy z dnia 26 października 1982 r. zadania związane z obowiązkiem dążenia do ograniczenia spożycia napojów alkoholowych(art. 1 ust. 1 ustawy) i dostępności alkoholu (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy), jak również obowiązki gminy w zakresie zapewnienia porządku i spokoju publicznego, o których mowa w ustawie o samorządzie gminnym Zauważyć należy, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji aczkolwiek prawidłowe z przedstawionych wyżej względów co do meritum, dotknięte są nie mającym wpływu na ostateczny wynik sprawy uchybieniem polegającym na rozstrzygnięciu, wbrew treści art. 18 ust. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi jedną decyzją w przedmiocie zezwolenia na obrót napojami o zróżnicowanej zawartości alkoholu. W tym stanie rzeczy uznając skargę za nieuzasadnioną orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) jak w sentencji.