II SA/Bd 1039/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Jan Grzęda Sędzia WSA: Małgorzata Włodarska (spr.) Asesor WSA: Ireneusz Fornalik Protokolant: Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]2004 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 50 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania H. S. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia [...]2004 r. nr [...] przyznającej jemu specjalistyczne usługi opiekuńcze w wymiarze 1 godziny dziennie w dni robocze, w okresie od [...] 2004r. r. do [...]2004 r. za 25% odpłatności stawki podstawowej, to jest 2,49 zł za godzinę – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wskazało, iż świadczenia społeczne mają charakter uznaniowy i ustawodawca pozostawił organowi ocenę tego, jakie środki pieniężne ma przeznaczyć na pomoc społeczną. Organ przyznając pomoc wziął pod uwagę to, że skarżący wraz z małżonką uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 2013,21 zł, jak również to, że w B. mieszkają ich dwie córki, które zgodnie z przepisami prawa mają obowiązek uczestniczyć w zapewnieniu opieki rodzicom. Świadczenie z pomocy społecznej ma być jedynie uzupełnieniem działań rodziny w zapewnieniu opieki. Skargę na powyższą decyzję złożył H. S. Podniósł w niej, że do jego dochodu nie powinien być doliczony zasiłek pielęgnacyjny, bo uzależniony jest on od stanu zdrowia, a ponadto, że wszelkie limity powinny być rewaloryzowane. Ponowił także propozycję polubownego podniesienia opłaty za świadczone usługi i zapewnił, że jego córki udzielają jemu pomocy w ramach swoich możliwości. Wniósł o ponowne, wnikliwe rozpatrzenie jego wniosku i zweryfikowanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i podkreślając, że organy orzekające w kwestii ustalenia odpłatności za świadczoną usługę nie mają jakiegokolwiek luzu decyzyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji są przepisy ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 i 2 tej ustawy, celem pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości poprzez wspieranie w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienia życia w warunkach odpowiadających godności człowieka, a także podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia się i integracji ze środowiskiem. Jednak według wskazań ustępu 4 powołanego powyżej art. 3, potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Art. 50 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie zamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić, mogą być przyznane usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze. Zgodnie z ust. 4 tego artykułu, rodzaje specjalistycznych usług opiekuńczych, warunki i tryb ustalania i pobierania opłat za te usługi określa minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia. W związku z treścią art. 159 ustawy o pomocy społecznej, w niniejszej sprawie zastosowanie znalazły rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.1996 r. w sprawie rodzajów specjalistycznych usług opiekuńczych ... (Dz. U. Nr 2 z 1997 r., poz. 12) oraz obwieszczenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16.04.2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji ... (M. P. Nr 21, poz. 326) – nie wydano bowiem do dnia podjęcia decyzji przez organ II instancji, nowych przepisów wykonawczych. Decyzja organu I instancji z dnia [...]2004 r. ustalająca odpłatność za specjalistyczne usługi opiekuńcze przyznane skarżącemu, w wysokości 25%, to jest w kwocie 2,49 zł za 1 godzinę jest zgodna z treścią pkt 2 ppkt 3 obwieszczenia z dnia 16.04.2003 r., cytowanego powyżej, jako że dochód na jedna osobę w rodzinie skarżącego wynosi 1006,60 zł i mieści się w granicach od 1004 zł do 1171 zł przyjętych dla tej wysokości odpłatności. Obowiązujące przepisy prawa, a zwłaszcza ustawa o pomocy społecznej nie przewiduje możliwości nie uwzględnienia do dochodu rodziny wypłaconych przy świadczeniach emerytalno-rentowych zasiłków pielęgnacyjnych, jak chciałby tego skarżący. Zatem ustalenia organów administracji co do wysokości dochodu rodziny skarżącego, należy uznać za prawidłowe. Odnosząc się do innych zarzutów skargi wskazać należy, że nie jest także możliwe "polubowne" ustalenie wysokości odpłatności za usługi opiekuńcze, w sytuacji gdy, jak to wyżej wskazano, kwestię tę regulują przepisy prawa w sposób kategoryczny i jednoznaczny poprzez ścisłe powiązanie wysokości dochodu z wysokością odpłatności. Nie pozostawiono organowi administracji państwowej żadnej swobody w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zgodnie więc z przepisem art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarga podlegała oddaleniu.