II SA/Bd 1045/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Korycka asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. S., A. L., E. O. E., A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty opłaty publicznoprawnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących 6.505 (sześć tysięcy pięćset pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium") zaskarżoną decyzją z [...] września 2024 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wójta Gminy D. z [...] marca 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta co do punktu I oraz uchyliło decyzję Wójta w zakresie punktu II i w tym zakresie ustaliło oprocentowanie od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2006 r. do [...] grudnia 2015 r. w wysokości [...] zł, którą należy wypłacić stronom – wnioskodawco proporcjonalnie do wysokości przysługujących im udziałów. Zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie sprawy: 2. Wójt Gminy D. (zwany dalej "Wójtem") decyzją z [...] grudnia 2006 r. nr [...], ustalił dla J. S. - K., A. K., E. O. i M. O. jednorazową opłatę planistyczną w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, w związku z uchwaleniem przez Radę Gminy D. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr [...] Rady Gminy D. z dnia [...] grudnia 2005 r.). 3. Strony i Wójt [...] września 2006 r. podpisały Protokół z rokowań i uzgodnień dot. ustalenia wysokości odszkodowania za przejętą nieruchomość. W dokumencie podano, że na mocy ostatecznej decyzji Wójta z [...] maja 2006 r. wydanej w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości, działki gruntu nr [...], nr [...] i nr [...] przeszły z mocy prawa na rzecz gminy D. - stosownie do przepisu art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 261. poz. 2603 ze .zm., zwanej dalej "u.g.n."). Byli właściciele ww. działek przedstawili żądanie odszkodowania za ww. działki. W punkcie 5 protokołu wskazano, że strony zawierają ugodę w wariancie przewidującym, że kwota odszkodowania w wysokości [...] zł "zostanie zaliczona na poczet należności z tytułu opłaty planistycznej". Pozostała część opłaty planistycznej tj. kwota [...]zł została przez strony wpłacona bezpośrednio na rachunek bankowy Gminy [...] grudnia 2006 r. 4. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] grudnia 2015 r. stwierdziło nieważność decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r. ustalającej opłatę planistyczną. 5. Pismem z [...] maja 2016 r. J. S. - K., A. K., E. O., A. O. (obecnie L.), A. O. (obecnie D.) wezwali Wójta do zwrotu nadpłaty z tytułu uiszczonej opłaty planistycznej wraz z oprocentowaniem tj. od kwoty [...]zł od [...] września 2006 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty [...]zł od [...] grudnia 2006 r. do dnia zapłaty. Wójt [...] czerwca 2016 r. dokonał zwrotu na wskazany przez strony rachunek bankowy: "Należności z tytułu opłaty planistycznej" w kwocie [...]zł, tytułem: "Zwrotu nadpłaty kwoty wpłaconej [...] grudnia 2006 według decyzji Wójta Gminy D. z [...] grudnia 2006r. [...], której nieważność stwierdzono" (k. 418 w tomi I akt administracyjnych). W piśmie z [...] sierpnia 2016 r. Strony oświadczyły, że zwróconą przez organ kwotę [...]zł zaliczyły na poczet odsetek od należności głównej na podstawie art. 451 § 1 kodeksu cywilnego, a także ponowiły wezwanie Gminy do wypłaty kwoty [...]zł wraz z odsetkami wyliczonymi na dzień zwrotu oraz kwoty [...]zł wraz z brakującą według nich kwotą odsetek, wyliczoną na dzień zwrotu. Postępowanie objęte było skargą stron na bezczynność Wójta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej "WSA") postanowieniem z 24 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Bd 60/17, odrzucił skargę. Następnie NSA postanowieniem z 22 listopada 2017 r. sygn. akt: II OSK 2885/17 uchylił postanowienie Sądu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. NSA wyraził pogląd, że w obowiązującym systemie prawnym istnieją prawne podstawy do stosowania względem opłaty planistycznej odpowiednio przepisów działu III ordynacji podatkowej, co powinno następować na zasadach określonych w art. 67 ustawy o finansach publicznych. WSA w wyroku z 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Bd 128/17 zobowiązał Wójta do rozpoznania wniosku Skarżących z [...] maja 2016r. o zwrot nadpłaty opłaty planistycznej oraz zwrot odsetek od tej opłaty "przez wydanie odpowiedniego aktu administracyjnego lub dokonanie zwrotu nadpłaty wraz z oprocentowaniem w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy". Skargi kasacyjne od wyroku z 12 kwietnia 2018 r. zostały oddalona przez NSA wyrokiem z 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 79/19. 6. W wyniku przeprowadzonego postępowania Wójt decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...], odmówił wnioskodawcom zwrotu nadpłaty w wysokości [...] zł wraz z odsetkami. Po rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym Kolegium decyzją z [...] listopada 2019r. nr [...] uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. 7. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wójt decyzją z [...] marca 2020 r. znak: [...] , działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, zwanej w skrócie "k.p.a."), art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1, art. 77 § 1 pkt 3, art. 97 § 1 i art. 105 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm., zwanej w skrócie "o.p.") w związku z art. 60 pkt 7 i art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 869 t.jedn., zwanej w skrócie "u.f.p"): I. odmówił zwrotu nadpłaty w wysokości [...] zł z tytułu opłaty planistycznej ustalonej przez Wójta decyzją z [...] grudnia 2006 r. nr [...], której nieważność została stwierdzona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] grudnia 2015r. nr [...], II. odmówił zwrotu odsetek za zwłokę od: 1) kwoty [...]zł od [...] września 2006 r. do dnia zapłaty, 2) kwoty [...]zł od [...] grudnia 2006 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Strony domagają się zwrotu nadpłaty opłaty planistycznej w wysokości [...] zł, wpłaconej w ocenie Stron w pełnej wysokości. Organ podał, że część opłaty planistycznej w wysokości [...] zł strony wniosły bezpośrednio na rachunek bankowy Gminy [...] grudnia 2006 r. Kwota ta została zwrócona Stronom przez organ przelewem na wskazany przez nie rachunek bankowy. Pozostała część opłaty planistycznej w wysokości [...] zł nie została na rzecz organu zapłacona. Dlatego Strony nie mogą domagać się zwrotu tej kwoty jako dokonanej nadpłaty wraz z odsetkami od [...] września 2006 r. do dnia zapłaty. Poza tym protokół z rokowań z [...] września 2006 r., dotyczących odszkodowania, potwierdza, że za przejęte pod drogi działki uzgodniona kwota w wysokości [...] zł zostanie dopiero w przyszłości "zaliczona na poczet należności z tytułu opłaty planistycznej". Organ wskazał, że nie doszło do złożenia koniecznego oświadczenia organu gminy o potrąceniu ww. kwoty tytułem opłaty planistycznej. Ponadto Wójt wskazał, że kwota odszkodowania w wysokości [...] zł została wypłacona [...] czerwca 2017 r. przez organ uprawnionym stronom w odrębnym postępowaniu, prowadzonym przed Wójtem w sprawie [...] na: "Wniosek o uzgodnienie wysokości odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne, położone w miejscowości D., oznaczone numerami ewidencyjnymi [...], [...] i [...]" z [...] stycznia 2015r" złożony przez pełnomocnika J. S. K., A. K., E. O., A. O. i A. O.. Wypłatę kwoty [...]zł tytułem: "Na podstawie protokołu z dn. [...].09.2006 wypłata odszkodowania za drogi - działki gruntu numer: [...], [...], [...] położone w D." otrzymali byli właściciele J. S. - K. i A. K.. Wypłaty tytułem: "Na podstawie protokołu z dn. [...].09.2006 i Rep. [...] wypłata odszkodowania za działki: [...], [...], [...] położone w D." otrzymali byli właściciele i spadkobiercy zgodnie z art. 926 §1 w związku z art. 931 §1 Kodeksu cywilnego: E. O. kwotę: [...] zł; A. O. kwotę: [...] zł; A. O. kwotę: [...] zł; M. O. kwotę: [...] zł i A. O. kwotę: [...] zł. Zdaniem organu dokonane wypłaty zakończyły procedurę odszkodowania za grunty przeznaczone w planie miejscowym pod drogi gminne. Wójt również nie znalazł podstaw do wypłaty odsetek za zwłokę w zwrocie kwoty [...]zł od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia zapłaty. 8. W wyniku rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym Kolegium decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...]: 1. uchyliło zaskarżoną decyzję w części tj. co do punktu 2 i 3, 2. ustaliło proporcjonalnie stronom - wnioskodawcom postępowania oprocentowanie od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] lipca 2016 r. w wysokości [...] zł, 3. w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Kolegium ustaliło, że w 2008 r. zmarł M. O. będący jednym ze zobowiązanych w decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r. ustalającej opłatę planistyczną. Spadek po nim nabyli: E. O. oraz A. O., A. O., M. O. i A. O.. Organ stwierdził, wbrew stanowisku Odwołujących, że wniosek z [...] maja 2016 r. o zwrot dotyczył całej opłaty planistycznej i odsetek od całej kwoty, chociaż ze wskazaniem dwóch terminów początkowych ich naliczania, a nie tylko części przypadającej Wnioskodawcom. Odnośnie kwestii, czy powstała nadpłata została zwrócona w terminie określonym w art. 77 § 1 o.p. i jeżeli nie to, czy podlega ona oprocentowaniu, organ wyjaśnił, że jednorazowa opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia (zmiany) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o której mowa w art. 36 ust. 4 u.p.z.p. jest dochodem budżetu gminy i ma charakter publiczno-prawny, a tym samym należy do kategorii niepodatkowych należności o charakterze publiczno- prawnym, o których mowa w art. 60 u.f.p. Zgodnie z art. 67 u.f.p w zakresie postępowania odnoszącego się do niepodatkowych należności podatkowych, mają zastosowanie przepisy k.p.a. Natomiast zwrot opłaty planistycznej (także zwrot oprocentowania od nadpłaty) w przypadku uchylenia decyzji, stanowiącej podstawę jej uiszczenia, następuje na zasadach ustalonych w Dziale III o.p. W przypadkach, w których przesłanką zwrotu nadpłaty jest wydanie decyzji o zmianie, uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności decyzji, jeżeli w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji nie wystąpi obowiązek wydania nowej decyzji, brak jest podstaw do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty (art. 77 § 1 pkt 3 o.p w zw. z art. 67 u.f.p), a sam zwrot dokonywany jest w ramach czynności materialno-technicznej. Stosownie do art. 77b § 2 pkt 1 o.p w zw. z art. 67 u.f.p za dzień zwrotu nadpłaty uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego organu podatkowego na podstawie polecenia przelewu, a nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równiej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych (art. 78 § 1 o.p w zw. z art. 67 u.f.p). Oprocentowanie co do zasady przysługuje od dnia powstania nadpłaty. Mając na uwadze powyższe organ II instancji wskazał że powstała nadpłata w wysokości [...] zł, gdyż tylko taka kwota została wpłacona przez osoby zobowiązane na mocy decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r. Pozostała kwota w wysokości [...] zł, w związku z zawartą pomiędzy stronami postępowania oraz organem ugodą, miała zostać rozliczona z rekompensaty za działki przejęte pod drogi publiczne na rzecz Gminy D.. Należność ta nigdy przez strony nie została wpłacona. Organ , powołując się na art. 72 § 1 pkt 1 i art. 73 § 1 pkt 1 o.p. wskazał, że w niniejszej sprawie o powstaniu nadpłaty można mówić dopiero od dnia stwierdzenia nieważności decyzji Wójta, a nie jak to zostało wskazane przez pełnomocnika Wnioskodawców w wezwaniu z [...] maja 2016 r., od dnia wydania decyzji ustalającej wysokość opłaty planistycznej. Organ stwierdził, że powstała nadpłata w wysokości [...] zł, stosownie do treści art. 77 § 1 o.p., winna zostać zwrócona w terminie 30 dni. Należność ta została jednak zwrócona dopiero [...] lipca 2016 r. Tym samy organ uznał, stosownie do treści art. 78 § 3 pkt 1 o.p., że ww. kwota podlega oprocentowaniu za okres od [...] grudnia 2015 r. tj. od dnia powstania nadpłaty w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Wójta do [...] lipca 2016 r. Organ stwierdził, że proporcjonalny zwrot oprocentowania winien nastąpić wyłącznie na rzecz Wnioskodawców. 9. Skargę na decyzję Kolegium z [...] stycznia 2021 r. wnieśli J. S. - K. i A. K. (małż.), E. Z. O., A. L. oraz A. D.. W skardze zarzucili m.in. że organ wydając skarżoną decyzję nie zastosował normy art. 55 § 2 o.p. w zw. z art. 78 § 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. Przepis ten normuje zasady zaliczania uiszczanych należności podatkowych w przypadku zwłoki w zapłacie. Skarżący wskazali, że na podstawie art. 78 § 1 o.p. nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1, pobieranych o zaległości podatkowych. W wyniku rozpatrzenia skargi WSA wyrokiem z 24 sierpnia 2021 r. sygn. II SA/Bd 290/21 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z [...] stycznia 2021 r. w części pkt 1 oraz pkt 3 rozstrzygnięcia. Sąd uwzględnił skargę, chociaż uznał, że nie wszystkie argumenty w niej zawarte zasługiwały na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że był związany prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 12 kwietnia 2018r. (sygn. akt: II SAB/Bd 128/17), w którym stwierdzono, że opłata planistyczna należy do środków publicznych stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, o których mowa w art. 60 pkt 7 u.f.p. Za kluczowe w sprawie Sąd uznał to, że [...] grudnia 2006 r. Wójt ustalił dla stron opłatę planistyczną w wysokości [...] zł oraz to, że Kolegium decyzją z [...] grudnia 2015 r. stwierdziło nieważność ww. decyzji, jak i to, że postępowanie prowadzone było na żądanie osób, które złożyły wniosek z [...] maja 2016 r. o zwrot nadpłaty opłaty publicznoprawnej wraz z oprocentowaniem. Sąd zaznaczył, że spór dotyczy tego czy powstała nadpłata, a jeżeli tak to w jakiej wysokości oraz czy wnioskodawcom przysługują odsetki od nadpłaty. Konflikt wymaga wyjaśnienia, czy opłata planistyczna ustalona dla stron postępowania w decyzji, której nieważność stwierdzono, stanowi w całości nadpłatę w wysokości [...] zł, jako suma kwoty [...]zł, wpłaconej na rachunek organu przez zobowiązane osoby oraz kwoty [...]zł ustalonej tytułem odszkodowania dla stron za nieruchomości przeznaczone pod drogi publiczne. Za bezsporne Sąd uznał, że [...] lipca 2016 r., na wskazany przez strony rachunek bankowy wpłynęła kwota [...]zł. W pismach procesowych obydwie strony postępowania sądowego potwierdziły tą okoliczność. W ocenie Sądu tylko należności wpłacone na rachunek organu tytułem ustalonej opłaty planistycznej stanowią nadpłatę w sytuacji gdy została stwierdzona nieważność decyzji ustalającej tą opłatę. Wobec powyższego wpłacenie przez organ Wnioskodawcom [...] lipca 2016 r. na wskazany przez nich rachunek kwoty [...]zł wraz z odsetkami za okres od [...] grudnia 2015 r. do [...] lipca 2016 r. w wysokości [...] zł. odpowiada przepisom prawa. Sąd wskazał, że w punkcie drugim zaskarżonej decyzji organ orzekł o ustaleniu proporcjonalnie stronom - wnioskodawcom postępowania oprocentowania. Ta część rozstrzygnięcia, skierowana została wyłącznie do stron - Wnioskodawców, tj. J. S. - K., A. K., E. O., A. O. i A. O., ponieważ tylko te osoby zwróciły się w piśmie z [...] maja 2016 r. do Wójta o zwrot nadpłaty opłaty publicznoprawnej wraz z oprocentowaniem. Wobec powyższego orzeczenie przez organ odwoławczy w punkcie drugim rozstrzygnięcia o ustaleniu proporcjonalnie stronom - wnioskodawcom postępowania, oprocentowania od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2015 r. do [...] lipca 2016 r. w wysokości [...] zł odpowiada przepisom prawa. Sąd uznał za nieuzasadnione zarzuty odnośnie określenia kręgu stron postępowania. Sąd zwrócił uwagę, że organ, dokonując proporcjonalnego przyznania stronom - wnioskodawcom oprocentowania, prowadził postępowanie wyłącznie na wniosek stron, które go złożyły. Tylko te osoby są stroną postępowania. Wnioskodawcami w przedmiotowej sprawie nie byli M. O. oraz A. O. i nie są oni tym samym adresatami rozstrzygnięcia zawartego w punkcie drugim zaskarżonej decyzji, co organ wyjaśnił w uzasadnieniu. Śmierć w 2008 r. M. O., jednej z osób zobowiązanych w decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r., ma wpływ na ustalenie interesu prawnego wyłącznie Wnioskodawców (czy są spadkobiercami) o zwrot nadpłaty wraz z odsetkami, a nie interesu osób, które nie złożyły wniosku. Postępowanie w przedmiocie zwrotu nadpłaty prowadzone jest na wniosek, a nie z urzędu ( art. 75 o.p.). Wskazany przez organ art. 97 § 1 o.p. miałby zastosowanie w stosunku do M. oraz A. O., jeżeli zmarły M. O. złożyłby wniosek o zwrot nadpłaty. Stan faktyczny sprawy potwierdza, że taka sytuacja nie miała i nie mogła mieć miejsca z uwagi na datę złożenia wniosku i datę zgonu osoby zmarłej. Na obecnym etapie sprawy nie można było uznać, że M. i A. O., jako spadkobiercy M. O., są stronami postępowania o zwrot nadpłaty opłaty publicznoprawnej, ponieważ z akt sprawy nie wynika , że osoby te złożyły do organu wniosek o zwrot nadpłaty wraz z odsetkami. Sąd, uznając konieczność uchylenia pkt 1 i 3 decyzji Kolegium, podniósł, że Wójt w decyzji z [...] marca 2020 r. znak: [...] zawarł rozstrzygnięcie oznaczone punktacją : I, II. 1), 2). Natomiast organ odwoławczy w punkcie 1 zaskarżonej decyzja uchylił decyzję organu I instancji w części tj. co do punktu 2 i 3. Z uwagi na powyższe Sąd nie mógł skontrolować zakresu rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego stanowiło naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i ma ono istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ uniemożliwia odkodowanie rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi, że organ popełnił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, polegający na przyjęciu, że ustalona opłata planistyczna, stanowiąca nadpłatę, nie została uiszczona w całości, Sąd poparł stanowisko organu. Sąd przypomniał, że decyzją Wójta z [...] maja 2006 r. zatwierdzono podział nieruchomości, a wskazane w tej decyzji działki nr [...], nr [...] i nr [...] przeszły z mocy prawa na rzecz gminy D.. Następnie [...] września 2006r. strony podpisały ugodę odnośnie odszkodowania za przejęte pod drogi nieruchomości. Czynność tą potwierdza Protokół z rokowań i uzgodnień, w którym ustalono odszkodowanie w wysokości [...] zł. Skarżący domagają się zwrotu należności określonych jako nadpłata z tytułu uiszczonej opłaty planistycznej wraz z oprocentowaniem, stanowiących kwotę [...]zł od dnia [...] września 2006r. do dnia zapłaty oraz oprocentowania od kwoty [...]zł. od dnia [...] grudnia 2006r. do dnia [...] grudnia 2015r. Zdaniem Sądu bezsporne jest, że obie kwoty główne [...] zł oraz [...] zł zostały wypłacone przez organ stronom. Pozostaje zatem do wyjaśnienia zagadnienie odsetek. Sporne jest również to, czy protokół z [...] września 2006r. z rokowań i uzgodnień dot. ustalenia wysokości odszkodowania za przejętą nieruchomość, stanowi dowód uiszczenia przez strony kwoty [...]zł tytułem ustalonej opłaty planistycznej, czy też stanowi wyłącznie odszkodowanie, przyznane stronom jako rekompensata za działki nr [...] i [...] obręb D.. Sąd wskazał, że do wyjaśnienia powyższej kwestii niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z dokumentów księgowych oraz akt sprawy dotyczących postępowania odszkodowawczego. Przywołana przez organ decyzja z [...] maja 2006r. Nr [...] (k. 603 - 612, Tom II akt administracyjnych), rozstrzyga wyłącznie o podziale nieruchomości i nie zawiera orzeczenia o ustaleniu stronom odszkodowania za przejęte pod drogi nieruchomości. Mimo stanowiska organu zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w kwota [...]zł została wypłacona przez organ byłym właścicielom [...] czerwca 2017 r. tytułem odszkodowania, organ nie potwierdził tej czynności dokumentami księgowymi. Powyższe stanowisko organu pozostaje w sprzeczności ze stanowiskiem pełnomocnika skarżących, wyrażonym w uzasadnieniu skargi. Do odwołania pełnomocnik załączył kopię pisma Wójta Gminy z [...] lutego 2015 r. , z którego wynika m. in., że: "w wyniku tej ugody, dnia [...] grudnia 2006r. za pośrednictwem Banku Spółdzielczego w B. została wpłacona na konto Gminy D. przez Panią J. S. - K., pozostała kwota [...]zł opłaty planistycznej, ustalonej decyzją tut. Organu nr [...] z dnia [...].12.2006r., która była pomniejszona o uzgodnioną sumę odszkodowania, tj. [...] zł. Odnotowane księgowanie wpłaty wraz z zaliczeniem nieopłaconej części renty planistycznej tytułem odszkodowania za drogi ma odzwierciedlenie w zapisach księgowych tut. urzędu". W aktach sprawy brak jest dokumentów księgowych, o których jest mowa w piśmie Wójta Gminy z [...] lutego 2015 r. Organ nie wyjaśnił również, co zostało w powyższy dokumentach księgowych zapisane. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie odniósł się do powyższej kwestii, co wskazuje na niedokładne ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Nie wyjaśniono zatem, czy kwota [...]zł została zaliczona jako zwolnienie stron z obowiązku uiszczenia pełnej kwoty [...]zł opłaty planistycznej (149.094 zł – [...] zł = [...] zł), czy też została zaliczona w dokumentach księgowych wyłącznie jako odszkodowanie za nieruchomości przejęte pod drogi publiczne. Wyjaśnienie powyższych wątpliwości jest istotne z tego względu, że zaliczenie kwoty [...]zł jako odszkodowania na poczet ustalonej opłaty planistycznej decyzją, której stwierdzona została nieważność powoduje, że nie zostało wypłacone stronom odszkodowanie za przejęte pod drogi nieruchomości. Sąd podkreślił, że postępowania w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej i ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi publiczne są odrębnie prowadzone z dwóch różnych podstaw przepisów prawa materialnego. Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Po myśli art. 98 ust. 3 u.g.n. za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Skoro organ w piśmie z [...] lipca 2016 r. (k- 429, tom I akt administracyjnych), oświadczył Skarżącym, że kwota [...]zł nie stanowi nadpłaty i że poza zapowiedzią w protokole z ugody z [...] września 2006r., fizycznie nie doszło do dokonania czynności potrącenia, to okoliczności te powinny zostać wykazane dowodami księgowymi, w ten sposób, aby zainteresowane strony mogły zweryfikować stanowisko organu w tym zakresie. W ocenie Sądu, dokumenty księgowe wymienione w piśmie Wójta z [...] lutego 2015 r. poddają w wątpliwość stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dowody z dokumentów księgowych organ powinien załączyć do akt sprawy. Dopiero, gdy dokumenty księgowe potwierdzą powyższe stanowisko organu będzie można uznać, że wypłacona stronom [...] kwietnia 2017 r. należność w wysokości [...] zł zakończyła postępowanie odszkodowawcze prowadzone na podstawie art. 98 u.g.n. Wówczas kwota ta nie może zostać potraktowana jako nadpłata opłaty planistycznej oraz nie będą mogły być dochodzone odsetki od kwoty odszkodowania w wysokości [...] zł. W związku z brakiem dostatecznego wyjaśnienia statusu wypłaconej stronom kwoty [...]zł, Sąd nie mógł zająć stanowiska, czy należność ta stanowi nadpłatę usuniętej z obrotu prawnego opłaty planistycznej. Sąd zwrócił uwagę, że skutki decyzji o stwierdzeniu nieważności orzeczenia o ustaleniu opłaty planistycznej przekładają się również na odrębne postępowanie odszkodowawcze z tytułu przejęcia nieruchomości pod drogi publiczne. Skoro odpadła podstawa do pobrania opłaty planistycznej w pełnej wysokości [...] zł (69.094 +80.000), to wywołany został stan, w którym Skarżącym nie zostało w ogóle wypłacone odszkodowanie w wysokości [...] zł. Stan taki trwał do [...] kwietnia 2017 r. Protokół o ugodzie został podpisany przez strony [...] września 2006 r. Dlatego skarżący domagają się wypłaty odsetek od ww. kwoty począwszy od dnia [...] września 2006 r. do dnia zapłaty. Stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu opłaty planistycznej miało miejsce [...] grudnia 2015 r. a kwota odszkodowania w wysokości [...] zł za działki przejęte pod drogi , została wypłacona przez organ byłym właścicielom [...] czerwca 2017 r. Sąd wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa jest sprawą administracyjną, rozstrzyganą w drodze indywidualnej decyzji. Wobec powyższego bez wpływu na wynik sprawy pozostaje oświadczenie skarżących zawarte w piśmie z [...] sierpnia 2016 r., że zwróconą przez organ kwotę [...]zł zaliczyli na poczet odsetek od należności głównej na podstawie art. 451 § 1 kodeksu cywilnego. Nieprawidłowość działania skarżących wyjaśnia postanowienie NSA z 22 listopada 2017r. , w którym zajęto stanowisko wiążące w niniejszej sprawie, że: "wreszcie należy wskazać, że w ogólności mamy do czynienia z zagadnieniem dotyczącym opłaty planistycznej o charakterze administracyjno- prawnym, a więc to w pierwszej kolejności w ramach działu prawa administracyjnego należy poszukiwać rozwiązań prawnych związanych ze zwrotem nienależnie pobranej opłaty planistycznej. Należy wskazać, że w kwestiach administracyjno- prawnych tryb cywilny może mieć zastosowanie gdy przepisy wyraźnie o tym stanowią". Odnosząc się do żądania odsetek od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2006 r. do [...] grudnia 2015 r. Sąd wyjaśnił, że Ordynacja podatkowa w przypadku wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności opłaty planistycznej instytucji odsetek od nadpłaty nie wiąże ze skutkami ex tunc. Wobec tego Sąd nie podzielił stanowiska Skarżących , że odsetki należą się od dnia [...] grudnia 2006 r. Sąd, wskazując na przepisy art. 77 i 78 Ordynacji podatkowej stwierdził, że w przypadku wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności odsetki będą przysługiwały stronie wyłącznie od dnia powstania nadpłaty, tj. od dnia stwierdzenia nieważności. Sąd uznał, że prawidłowe jest stanowisko organu odnośnie braku podstaw do żądania przez strony odsetek za zwłokę od kwoty [...]zł od [...] grudnia 2006 r. (w oryginale oczywista pomyłka pisarska "2016 r.") do [...] lipca 2016 r. Zdaniem Sądu ww. kwota stosownie do art. 78 § 3 pkt 1 o.p. podlega oprocentowaniu za okres od [...] grudnia 2015 r. tj. od dnia powstania nadpłaty w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Wójta do [...] lipca 2016 r., kiedy napłata została zwrócona. W ocenie Sądu organ nie naruszył art. 55 § 2 o.p. w zw. z art. 78 § 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. 10. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 listopada 2023 r. sygn. II OSK 1592/22 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Bydgoszczy z [...] sierpnia 2021 r. sygn. II SA/Bd 290/21. Oddalając skargę kasacyjną NSA wskazał jednakże że WSA nie odniósł się merytorycznie do zarzutów naruszenia art. 55 § 2 zw. z art. 78 § 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p., w związku z czym nie jest wiążące twierdzenie WSA, że przepisy te nie zostały naruszone. NSA stwierdził ponadto uzasadnienie wyroku WSA jest częściowo błędne, jako że WSA błędnie przyjął, iż napłata powstała dopiero z momentem stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej nieważność ustalenia opłaty planistycznej. W tej kwestii NSA wskazał, że stosownie do art. 73 § 1 pkt 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. "nadpłata powstaje z dniem uiszczenia nienależnej opłaty publicznoprawnej, a data stwierdzenia nieważności decyzji nie ma znaczenia dla ustalenia dnia powstania nadpłaty". 11. W wyniku ponowionego postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało obecnie zaskarżoną decyzję z [...] września 2024 r. nr SKO – 4215/3/2024, którą to decyzją: 1. utrzymało w mocy decyzję Wójta z [...] marca 2020 r. co do punktu I, 2. uchyliło ww. decyzję Wójta w części tj. w zakresie punktu II i w tym zakresie ustaliło oprocentowanie od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2016 r. do [...] grudnia 2015 r. w wysokości [...] zł, którą należy wypłacić stronom – wnioskodawcom proporcjonalnie do wysokości przysługujących im udziałów. Kolegium stwierdziło, że Wójt decyzją z [...] grudnia 2006 r. ustalił dla J. S. - K. i A. K. oraz E. i M. O. w związku ze zbyciem szczegółowo wskazanych w decyzji działek jednorazową opłatę w wysokości [...] zł z tytuł wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia przez Radę Gminy D. w dniu [...] grudnia 2005 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na poczet opłaty planistycznej strony postępowania [...] grudnia 2006 r. dokonały wpłaty kwoty [...]zł. Pozostała kwota w związku z zawartą [...] września 2006 r. pomiędzy J. S. - K., A. K., E. O. i M. O. a organem ugodą dotyczącą odszkodowania za działki, których własność przeszła z mocy prawa na gminę D., została rozliczona z rekompensaty za działki nr [...] i [...], które przeszły na rzecz Gminy na mocy ostatecznej decyzji Wójta z [...] maja 2006 r. w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości. W dniu [...] grudnia 2008 r. zmarł M. O.. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z [...] lipca 2009 r. (Rep. A. nr [...]) spadek po zmarłym na podstawie ustawy nabyli: żona E. O. oraz dzieci: A. O., A. O., M. O. i A. O.. Ponadto Kolegium decyzją z [...] grudnia 2015 r. stwierdziło nieważność ww. decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie opłaty planistycznej. W związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Wójta pismem z [...] maja 2016 r. J. S. - K., A. K., E. O., A. O. i A. O. wezwali Wójta do zwrotu nadpłaty opłaty publicznoprawnej wraz z oprocentowaniem w związku z powstaniem nadpłaty z tytułu uiszczonej opłaty planistycznej ustalonej ww. decyzją Wójta. W dniu [...] lipca 2016 r. na wskazany przez strony rachunek bankowy organ przekazał kwotę [...]zł. W dniu [...] czerwca 2017 r. na rachunki bankowe A. O., A. , M. O. i A. O. jako spadkobierców M. O. zostały przelane kwoty po [...] zł tytułem odszkodowania za działki nr [...] położone w miejscowości D.. Ponadto [...] czerwca 2017 r. na konto J. S. - K. i A. K. została ww. tytułem przelana kwota [...]zł, a na konto E. O. kwota [...]zł. W piśmie z [...] lipca 2017 r. Skarżący oświadczyli, iż przekazane kwoty zaliczają na poczet zwrotu opłaty planistycznej. W dniu [...] stycznia 2023 roku, zmarł A. K.. Następcą prawnym zmarłego stosownie do sporządzonego aktu poświadczenia dziedziczenia jest J. S. - K.. Kolegium podkreśliło, że będąc związany rozstrzygnięciem Sądu organ pozbawił statusu strony w niniejszym postępowaniu M. O. i A. O., o czym zostali poinformowani odrębnym pismem. Kolegium podniosło, że w przypadkach w których przesłanką zwrotu nadpłaty jest wydanie decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji, jeżeli w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji nie wystąpi obowiązek wydania nowej decyzji, brak jest podstaw do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty (art. 77 § 1 pkt 3 o.p w zw. z art. 67 u.f.p), a sam zwrot dokonywany jest w ramach czynności materialno-technicznej. Stosownie do art. 77b § 2 pkt 1 o.p w zw. z art. 67 u.f.p za dzień zwrotu nadpłaty uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego organu podatkowego na podstawie polecenia przelewu, a nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równiej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych (art. 78 § 1 o.p w zw. z art. 67 u.f.p). Oprocentowanie co do zasady przysługuje od dnia powstania nadpłaty. Mając na uwadze powyższe oraz ustalony przez organ stan faktyczny sprawy Kolegium wskazało, iż w związku z decyzją Kolegium z [...] grudnia 2015 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r. ustalającej opłatę planistyczną w wysokości [...] zł z powstała nadpłata w wysokości [...] zł - gdyż tylko taka kwota została wpłacona przez adresatów decyzji tytułem wykonania decyzji Wójta z [...] grudnia 2006 r. Pozostała kwota w związku z zawartą pomiędzy stronami postępowania oraz organem ugodą miała zostać rozliczona z rekompensaty za działki nr [...] i [...], które przeszły na rzecz Gminy na mocy ostatecznej decyzji Wójta z [...] maja 2006 r. w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości i nigdy przez strony nie została wpłacona. Tym samym co do nieuiszczonej kwoty nie mogła powstać nadpłata. Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 i art. 73 § 1 pkt 1 o.p. za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego podatku, a nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku w wysokości większej od należnej. Powstała nadpłata w wysokości [...] zł został zwrócona [...] lipca 2016 r. W utrzymanej części decyzji Kolegium z [...] stycznia 2021 r. nr [...] zostało ustalone oprocentowanie od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2015 r. do [...] lipca 2016 r. w wysokości [...] zł. W związku z tym, biorąc pod uwagę ww. rozważania prawne dotyczące oprocentowania w tym kierując się wykładnia wyrażoną w wyroku NSA I FSK 346/23 Kolegium ustaliło wysokość oprocentowania za okres od [...] grudnia 2006 r. do [...] grudnia 2015 r. w wysokości [...] zł. Kolegium wskazało, że z uwagi na fakt, iż z wnioskiem o zwrot oprocentowania nie wystąpiły wszystkie strony postępowania, jego proporcjonalny zwrot stosownie do przysługujących stronom części winien nastąpić wyłącznie na rzecz wnioskodawców. 12. Skargę do Sądu na decyzję Kolegium z [...] września 2024 r. złożyli: J. S. - K., E. O. – [...], A. L. oraz A. D.. Skarżący zaskarżyli decyzję Kolegium w części: 1) co do punktu 1 sentencji decyzji Kolegium, w którym Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta z [...] marca 2020 r. co do punktu I tej decyzji w zakresie, w którym decyzja Wójta dotyczy odmowy zwrotu dalszej kwoty nadpłaty w wysokości [...] zł; 2) co do punktu 2 sentencji decyzji w zakresie, w którym Kolegium: a) nie dokonało zaliczenia zwróconej przez Wójta kwoty nadpłaty w wysokości [...] zł proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty oprocentowania od nadpłaty w stosunku, w jakim w dniu zwrotu pozostawała kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania, b) nie ustaliło oprocentowania od nadpłaty w wysokości [...] zł od dnia [...] grudnia 2006 r. c) nie ustaliło oprocentowania od nadpłaty w wysokości [...] zł od dnia [...] grudnia 2006 r. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucili naruszenie: 1) art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a. polegającym na pominięciu obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania materiału dowodowego, pomimo, że w prawomocnym wyroku WSA z 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt ll SA/Bd 290/21, Sąd ten wprost wskazał na braki postępowania dowodowego, w szczególności w zakresie przeprowadzenia dowodu z dokumentów księgowych oraz akt sprawy dotyczących postępowania odszkodowawczego, a w konsekwencji zarzucili Kolegium błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, polegający na przyjęciu, że ustalona opłata planistyczna, stanowiąca nadpłatę, nie została uiszczona w całości, gdy ze zgromadzonego w ramach postępowania materiału dowodowego wynikają wnioski przeciwne 2) przepisów prawa materialnego tj. art. 78a Ordynacji podatkowej (w skrócie "o.p.") w zw. z art. 78 § 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie normy tego przepisu polegające na jego niezastosowaniu, a w konsekwencji pominięcie obowiązku zaliczenia dokonanych zwrotów nadpłaty proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz oprocentowania od tej nadpłaty, w stosunku, w jakim, w dniu zwrotu, pozostawała kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania. Mając na uwadze powyższe Skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Kolegium w części: a) w której Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta z [...] marca 2020 r. co do punktu I w zakresie, w jakim decyzja Wójta dotyczy odmowy zwrotu napłaty w wysokości [...] zł, b) w której Kolegium nie ustaliło na rzecz Skarżących oprocentowania od nadpłaty w wysokości: - [...] zł od dnia [...] grudnia 2006 r., - [...] zł od dnia [...] grudnia 2006 r. 13. W uzasadnieniu skargi Skarżący podnieśli, że WSA w wyroku z 24 sierpnia 2021 r. wskazał, że "sporne jest czy protokół z [...] września 2006 r. z rokowań i uzgodnień dot. ustalenia wysokości odszkodowania za przejętą nieruchomość, stanowi dowód uiszczenia przez strony kwoty [...]zł tytułem ustalonej opłaty planistycznej, czy też stanowi wyłącznie odszkodowanie, przyznane stronom jako rekompensata za działki nr [...] Obręb D.. W ocenie Sądu do wyjaśnienia powyższej kwestii niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z dokumentów księgowych oraz akt sprawy dotyczących postępowania. (...) W aktach sprawy brak jest dokumentów księgowych, o których jest mowa w piśmie Wójta Gminy z [...] lutego 2015 r. Organ nie wyjaśnił również, co zostało w powyższy dokumentach księgowych zapisane" Skarżący podnieśli, że Kolegium nie wyjaśniło powyższych kwestii i nie uzupełniło materiału dowodowego. Skarżący zwrócili uwagę, że z jednej strony Wójt wskazuje, że kwota [...]zł, zapłacona na rzecz Skarżących [...] czerwca 2017 r. stanowiła wykonanie uzgodnień z protokołu rokowań z [...] września 2006 r. Tym samym Wójt twierdzi, że kwota ta została uiszczona przez Gminę tytułem odszkodowania ustalonego 17 lat wcześniej. Z drugiej strony Wójt w piśmie z [...] lutego 2015 r. wprost wskazał, że "w wyniku tej ugody, dnia [...].12.2006 r. za pośrednictwem Banku Spółdzielczego w B. została wpłacona na konto Gminy D. przez Panią J. S. – [...] pozostała kwota [...]zł opłaty planistycznej ustalonej decyzją tut. Organu nr [...] z dnia [...].12.2006 r., która była pomniejszona o uzgodnioną sumę odszkodowania tj. [...] zł. Odnotowane księgowanie wpłaty wraz z zaliczeniem niewpłaconej części renty planistycznej tytułem odszkodowania za drogi ma odzwierciedlenie w zapisach księgowych tut. urzędu." W ocenie Skarżących konsekwencją powyższych naruszeń było błędne ustalenie stanu faktycznego, przyjętego za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, poprzez przyjęcie, że ustalona opłata planistyczna, stanowiąca nadpłatę, nie została uiszczona przez Skarżących w całości, podczas gdy ze zgromadzonego w ramach postępowania materiału dowodowego (dokumentów) wynikają wnioski przeciwne. Zdaniem Skarżących z domniemania wynikającego z art. 76 § 1 k.p.a. wynika, że ww. pismo Wójta z [...] lutego 2015 r., wydane w ramach postępowania w przedmiocie wypłaty odszkodowania, stanowi dowód, że kwota odszkodowania za wywłaszczenie w wysokości [...] zł została zaliczona (zgodnie z protokołem z rokowań) na poczet opłaty planistycznej. 14. Odnośnie drugiego z podniesionych zarzutów tj. kwestii zaliczenia zwróconej nadpłaty na poczet kwoty nadpłaty i kwoty oprocentowania od nadpłaty – Skarżący przyznali, że w poprzednim postępowaniu przed WSA błędnie powoływał się na normę art. 55 § 2 o.p. W sprawie powinien mieć bowiem zastosowanie art. 78a o.p. który określa zasady zaliczenia zwrotów podatku (nadpłaty). Jak wynika z art. 78a o.p. jeżeli kwota dokonanego zwrotu podatku nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, zwróconą kwotę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w takim stosunku, w jakim w dniu zwrotu pozostaje kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania. Z kolei zgodnie z art. 78 § 1 o.p. nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1, pobieranych od zaległości podatkowych. Skarżący podkreślili, że w niniejszej sprawie prawomocnie zostało potwierdzone, że: - do przedmiotowej nadpłaty mają zastosowanie przepisy ordynacji podatkowej, - nadpłata powstaje z dniem stwierdzenia nieważności decyzji. Z tych względów, wydając zaskarżoną decyzję Kolegium miało obowiązek zastosować normę art. 78a o.p. w zw. z art. 78 § 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. W konsekwencji obowiązkiem organu było zaliczenie wpłaconych przez Wójta na rzecz Skarżących kwot proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty oprocentowania w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostawała kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania, czego organ nie uczynił. 15. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Odnosząc się dodatkowo do zarzutu naruszenia art. 78a o.p. Kolegium podniosło, że nie było podstaw do jego zastosowania, gdyż przedmiotem sprawy było wyłącznie ustalenie istnienia lub nie nadpłaty oraz oprocentowania, a nie techniczna czynność polegająca na wypłacie przyznanych należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. 16. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd z urzędu. tj. nawet w przypadku braku wskazania przez stronę skarżącą, bierze pod uwagę zaistniałe na etapie postępowania administracyjnego naruszenia prawa. Powyższe doprowadziło do uwzględnienia skargi także z powodów, które w skardze nie zostały wskazane. 17. Na wstępie należy przypomnieć, że wyrok WSA z 24 sierpnia 2021 r. uchylił decyzję Kolegium z [...] stycznia 2021 r. jedynie w części obejmującej pkt 1 i pkt 3. Skarga kasacyjna od wyroku WSA o takiej treści została oddalona. W konsekwencji oznacza to, że prawomocna jest decyzja Kolegium z [...] stycznia 2021 r. w części obejmującej punkt 2. W punkcie tym Kolegium orzekło "ustalić proporcjonalnie stronom – wnioskodawcom postępowania oprocentowanie od kwoty [...]zł za okres od [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] lipca 2016 r. w wysokości [...] zł". Tak więc kwestia zasadności i wysokości oprocentowania należnego Skarżącym za okres [...] grudnia 2015 r. - [...] lipca 2016 r. została prawomocnie rozstrzygnięta i ani organy ani Sąd nie może już wypowiadać się w tej kwestii. 18. Następnie należy zaznaczyć, że Sąd w niniejszym składzie jest, stosownie do art. 153 p.p.s.a. związany stanowiskiem zawartym w wyroku WSA z 24 sierpnia 2021 r. sygn. II SA/Bd 290/21 oraz stanowiskiem NSA zawartym w wyroku z 27 listopada 2023 r. sygn. II OSK 1592/22. Sąd związany jest zatem poglądem, że tylko należności wpłacone na rachunek organu tytułem ustalonej opłaty planistycznej stanowią nadpłatę w sytuacji gdy została stwierdzona nieważność decyzji ustalającej tą opłatę (str. 17 wyroku WSA). Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w aktach ponowionego po wyrokach WSA i NSA postępowania znajdują akta sprawy prowadzonej w Urzędzie Gminy D. pod nr [...] opisane jako "odszkodowanie za działki przejęte pod drogi publiczne nr ew. [...], [...], [...] ob. D.". W aktach tych znajduje się dowód wpłaty przez J. S. – [...] w dniu [...] grudnia 2006 r. kwoty [...]zł tytułem "należność z tyt. opłaty planistycznej" (k. 7). W aktach tych znajduje się również raport kasowy z [...] grudnia 2006 r. w którym pod poz. 12 wskazano kwotę [...]zł z opisem "wypłata odszk. za drogi" (k.9) oraz wydruk z Księgi Głównej w której wskazano kwotę [...]po stronie Wn (winien) oraz kwoty [...]i 69.094,00 (opisane "dochody wyc. Nr [...]") po stronie Ma i saldo 0,00 opisane "J. S. – B." (k.11). Ponadto w ww. aktach znajdują się (k. 63 – k. 75) dowody wypłaty w dniu [...] czerwca 2017 r. łącznej kwoty [...]tytułem odszkodowania za działki nr [...] "na podstawie protokołu z dnia [...].09.2006 r i Rep. [...]" na rzecz J. S. – [...] (40.000 zł), E. O. (25.000 zł), A. O. (3.750 zł), A. O. (3.750 zł), M. O. (3.750 zł) i A. O. (3.750 zł). Z powyższych dokumentów księgowych wynika zatem, że kwota [...]zł, o której mowa w protokole z [...] września 2006r., została w roku 2006 uwzględniona w dokumentach księgowych Gminy jako wypłata odszkodowania za drogi zaliczona na poczet opłaty planistycznej, o czym świadczy saldo "0" należności które Gmina powinna otrzymać Wn (winien) – 149.049,00 oraz zsumowanych kwot, które wpłynęły do Gminy po stronie Ma – 80.000 oraz 69.094,00. Nastąpiło to niezależnie od dokonania czynności potrącenia. Należy przy tym zauważyć, że jak wskazał NSA w ww. postanowieniu z 22 listopada 2017 r., II OSK 2885/17 "w aktualnym stanie prawnym nie ulega wątpliwości, że opłata planistyczna stanowi dochód własny gminy (tak wprost stanowi art. 36 ust. 4 u.p.z.p.) i nie jest podatkiem (co powszechnie uznano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym), ale od dnia [...] stycznia 2010 r. (art. 297 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, Dz. U. poz. 1241 z późn. zm.) kwalifikuje się do niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publiczno-prawnym.". Przed 1 stycznia 2010 r. do opłaty planistycznej nie można było zatem stosować przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 64 ust. 6a o.p. przewidującego, że potrącenie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przed 1 stycznia 2010 r. do opłaty planistycznej miały zastosowanie przepisy k.p.a., w których nie przewidziano instytucji potrącenia. Z kolei zastosowanie w roku 2006 (kiedy miały miejsce "rokowania i uzgodnienia" utrwalone ww. protokołem z [...] września 2006 r.) przepisów Kodeksu cywilnego odnoszących się do potrącenia oznaczałoby konieczność złożenia przez Gminę Skarżącym oświadczenia o potrąceniu (art. 499 k.c.). Jako że potrącenie w tym przypadku oznacza jednoczesne uznanie przez Gminę, że jest zobowiązana względem Skarżących na kwotę [...]zł, stosownie do art. 46 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym oświadczenie takie, dla jego skuteczności, musiałoby być opatrzone kontrasygnatą skarbnika gminy. Protokół z [...] września 2006 r. został podpisany przez Wójta Gminy tj. osobę upoważnioną do składania oświadczeń woli w imieniu gminy w zakresie zarządu mieniem jednoosobowo (art. 46 ust. 1 ustawy o samorządzie gminy), ale na protokole nie ma kontrasygnaty skarbnika gminy. Nawet zatem gdyby uznać, że w treści protokołu z [...] września 2006 r. znajduje się oświadczenie Gminy o potrąceniu (złożone przez osobę upoważnioną do reprezentowania gminy tj. wójta), to jest ono bezskuteczne. Do akt sprawy nie dołączono żadnego dowodu wskazującego, że taka kontrasygnata została dokonana w drodze złożenia przez skarbnika odrębnego oświadczenia. Jak zaś wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z 29 października 2008 r., I ACa 349/08 (OSAB 2008, nr 4, poz. 25-32, Lex nr 478692) umowa pozbawiona wymaganej w art. 46 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym kontrasygnaty skarbnika jest bezskuteczna i jako taka nie wiąże stron. Nie sanuje tego braku spełnienie świadczenia z dotkniętej taką wadliwością umowy wzajemnej przez kontrahenta gminy, czy też podjęcie się jej realizacji. Ustawa o samorządzie gminnym nie zawiera bowiem przepisu, który eliminowałby w takich przypadkach sankcję bezskuteczności. Należy także mieć na uwadze, że nadpłata określona w art. 78 o.p. to "forma zrekompensowania podatnikowi i innym podmiotom uprawnionym do otrzymania zwrotu nadpłaty dysponowania przez wierzyciela podatkowego nieprzysługującymi mu środkami finansowymi." (por. L. Etel [w:] E. Bobrus-Nowińska, R. Dowgier, G. Liszewski, B. Pahl, P. Pietrasz, M. Popławski, W. Stachurski, K. Teszner, L. Etel, Ordynacja podatkowa. Tom I. Zobowiązania podatkowe. Art. 1-119zzk. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 78). Skoro Skarżący nie wpłacili Gminie kwoty [...]zł, to nie byli pozbawieni możliwości dysponowania tą kwotą. Natomiast odrębną kwestią jest ocena, czy skutkiem stwierdzenia nieważności decyzji o opłacie planistycznej powinno być uznanie, że Gmina od 2015 r. pozostawała w zwłoce odnośnie wypłaty kwoty [...]zł tytułem należnego Skarżącym odszkodowania za przejęte nieruchomości (działki nr [...], nr [...] i nr [...]). W tej sytuacji, zgodnie ze stanowiskiem WSA zawartym w wyroku z 24 sierpnia 2021 r., kwota [...]zł, jako kwota która nie została wpłacona na rachunek organu tytułem ustalonej opłaty planistycznej (a tym samym kwota, co do której Skarżący nie zostali pozbawienie możliwości dysponowania nią) nie może być potraktowana jako nadpłata opłaty planistycznej oraz nie można od tej kwoty dochodzić oprocentowania (odsetek). 19. Należy podkreślić, że NSA w wyroku z 27 listopada 2023 r. uznał za niezasadną skargę kasacyjną od wyroku WSA z 24 sierpnia 2021 r., stwierdzając jednakże, że uzasadnienie wyroku WSA jest częściowo błędne. NSA wskazał mianowicie, że WSA nie odniósł się merytorycznie do zarzutów naruszenia art. 55 § 2 zw. z art. 78 § 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. (w związku z czym nie jest wiążące twierdzenie WSA, że przepisy te nie zostały naruszone) oraz że WSA błędnie przyjął, iż napłata powstała dopiero z momentem stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej nieważność ustalenia opłaty planistycznej. W tej ostatniej kwestii NSA wskazał, że stosownie do art. 73 § 1 pkt 1 o.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. nadpłata powstaje z dniem uiszczenia nienależnej opłaty publicznoprawnej. 20. W obecnie sformułowanej skardze Skarżący słusznie wskazują, że w ich sytuacji ma zastosowanie art. 78a o.p. regulujący kwestię zaliczenia kwoty wypłaconej podatnikowi na poczet istniejącej nadpłaty podatku i na poczet istniejącego oprocentowania (czyli odpowiednika odsetek – art. 78 § 1 mówi o tym, że "Nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę", a art. 78a o.p. posługuje się już pojęciem "oprocentowania" zamiast pojęcia "odsetki") od tej nadpłaty, a nie art. 55 op. regulujący kwestię zaliczenia kwoty wpłaconej przez podatnika na zaległość podatkową i odsetki od tej zaległości. Błędnie przy tym twierdzi Kolegium, że kwestia zaliczania wypłacanej kwoty nie ma wpływu na wynik sprawy tj. kwestię ustalenia oprocentowania (odsetek). Zaliczenie to ma bowiem wpływ na ustalenie, czy po dacie wypłaty nadal istnieje niezwrócona część nadpłaty, a tym samym istnieje potrzeba ustalenia oprocentowania od niezwróconej części nadpłaty. Zgodnie z art. 78a o.p. jeżeli kwota dokonanego zwrotu podatku nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, zwróconą kwotę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w takim stosunku, w jakim w dniu zwrotu pozostaje kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania. W przedmiotowej sprawie, zgodnie ze stanowiskiem NSA zawartym w wyroku z 27 listopada 2023 r. nadpłata opłaty planistycznej powstała z dniem uiszczenia nienależnej opłaty tj. z dniem uiszczenia Gminie tytułem opłaty planistycznej kwoty [...]zł, co według ww. dowodów księgowych miało miejsce [...] grudnia 2006 r. Wójt zwrócił Skarżącym ww. kwotę [...]zł w dniu [...] czerwca 2016 r. (na co wskazał także WSA na str. 1 wyroku z 24 sierpnia 2021 r. i co wynika z polecenia przelewu k. 418 w tomi I akt administracyjnych). Na ten dzień istniało już po stronie organu zobowiązanie do zwrotu odsetek, które zgodnie ze stanowiskiem NSA winny być naliczane od [...] grudnia 2016 r. (aczkolwiek Skarżący we wniosku z [...] maja 2016 r. – k. 366 tomu I akt administracyjnych żądają zwrotu odsetek od [...] grudnia 2006 r.). Skoro na dzień [...] czerwca 2016 r. istniało już wymagalne oprocentowanie (wymagalne odsetki) od kwoty [...]zł, to wypłata dokonywana w tym dniu na rzecz wnioskodawców nie powinna być zaliczona w całości na poczet nadpłaty (świadczenia głównego), ale w odpowiednich proporcjach na poczet nadpłaty i na poczet oprocentowania. Dla zilustrowania sytuacji: jeżeli przyjąć teoretycznie (bo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest stosownego wyliczenia), że Kolegium prawidłowo wyliczyło oprocentowanie za okres [...] grudnia 2006 r. - [...] grudnia 2015 r. i rzeczywiście wynosi one [...] zł i doliczyć do nich kwotę odsetek za okres [...] grudnia 2015 r. - [...] czerwca 2016 r. (Sąd pomija w tym miejscu konieczność odjęcia oprocentowania ustalonego za dzień 1 lipca) w wysokości [...] zł to łączna kwota do zwrotu na dzień [...] czerwca 2016 r. wynosiła [...] zł (69.094 zł + [...] zł + 2.983,35 = 143.431,35). Kwota [...]zł stanowi 48 % tej łącznej kwoty, a obliczone odsetki – 52 %. Przekładając to na liczby: z wypłaconej przez organ wnioskodawcom w dniu [...] czerwca 2016 r. kwoty [...]zł 48 % czyli [...] zł należało zaliczyć na poczet samej nadpłaty opłaty planistycznej (świadczenia głównego) a pozostałą kwotę tj. [...] zł - na poczet oprocentowania (odsetek). Oznacza to, że po [...] czerwca 2016 r. nadal istniała kwota nadpłaty w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 o.p. (mniejsza niż [...] zł wskutek zaliczenia dokonanego zgodnie z art. 78a o.p.), której wysokość i oprocentowanie winien określić organ stosownie do art. 74a o.p. w zw. z art. 67 u.f.p. Zasadny jest zatem zarzut, że Kolegium dopuściło się istotnego naruszenia art. 78a o.p., co miało wpływ na wynik sprawy. 21. Nie będąc związany zarzutami skargi Sąd stwierdził ponadto, że zaskarżona decyzja narusza w sposób istotny art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzja administracyjna zawiera rozstrzygnięcie. Wskazany element decyzji jest zasadniczy, albowiem stanowi o ustaleniu prawa, o usunięciu sporu co do niego lub o jego tworzeniu na rzecz określonych podmiotów albo też o zakończeniu postępowania w danej instancji bez orzekania w sprawie co do jej istoty. Wyraża rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku w kontekście określonych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Rozstrzygnięcia nie można ani domniemywać, ani wyprowadzać z treści uzasadnienia (wyrok WSA w Kielcach z 22 września.2022 r., I SA/Ke 239/22, LEX nr 3409000). Rozstrzygnięcie, jako element decyzji administracyjnej winno być jednoznaczne i niewymagające szczególnej analizy. Musi być ono indywidualne, co do adresata decyzji, jak i konkretne, co do przedmiotu uprawnienia, a w szczególności, co do precyzyjnego określenia obowiązku, który może podlegać przymusowemu wykonaniu. Wobec powyższego należy zauważyć, iż w punkcie 2 zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że ustaloną kwotę oprocentowania należy wypłacić "stronom – wnioskodawcom proporcjonalnie do wysokości przysługujących im udziałów". Z rozstrzygnięcia tego nie wynika komu konkretnie i jakie konkretnie kwoty powinny być wypłacone. Oznacza to w istocie przerzucenie obowiązku rozstrzygnięcia sprawy na podmiot realizujący wypłatę i to poza ramami postępowania, w którym strony mogą kwestionować orzeczenie rozstrzygające o ich prawach. Może to ponadto stwarzać problem na etapie ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Precyzyjne sformułowanie rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie jest tym bardziej potrzebne, że jak wynika z akt sprawy, od początku jej prowadzenia zmarły dwie osoby uprawnione. Na organie zatem ciąży obowiązek określenia w jakich częściach i na kogo, stosownie do treści aktów poświadczenia dziedziczenia, przeszły prawa osób zmarłych, a w konsekwencji – na rzecz kogo i jakie kwoty należy wypłacić. Tak więc sformułowane przez Kolegium rozstrzygnięcie w sposób istotny narusza art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. 22. Uzasadnienie decyzji Kolegium narusza także w sposób istotny art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie dotyczącym ustalenia kwoty oprocentowania. Zgodnie ze wskazanym przepisem uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W zakresie odnoszącym się do kwoty oprocentowania (odsetek) Kolegium wskazało jedynie na przepisy, które uprawniają Skarżących do oprocentowania (art. 78 o.p.). Nie wskazało natomiast sposobu w jaki wyliczyło wskazaną w pkt 2 decyzji kwotę oprocentowania [...] zł tj. nie wskazało liczbowo jakimi stawkami odsetek za zwłokę się posłużyło i jakich okresów stawki te dotyczyły. Należy zauważyć, że stawki te, określane w drodze obwieszczeń Ministra Finansów wydawanych na podstawie art. 56d Ordynacji podatkowej (przed 2006 r. na podstawie art. 56 § 3 o.p.), były w okresie lat 2006 – 2016 jak też później, wielokrotnie zmieniane. Brak takiego wyliczenia uniemożliwia kontrolę decyzji Kolegium pod względem prawidłowości zastosowania określonych prawem stawek oprocentowania nadpłaty. Uchybienie to mogło mieć zatem istotny wpływ na wynik postępowania tj. określenie wysokości oprocentowania. 23. Ze względu na powyższe Sąd nad podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. 24. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.), uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu (1.037 zł) oraz opłaty skarbowych od pełnomocnictwa (68 zł). 25. W ponownym postępowaniu organ winien określić wysokość pozostałej do zwrotu nadpłaty i oprocentowania uwzględniając stanowisko Sądu tj. że: - nie jest nadpłatą kwota [...]zł zwrócona przez Gminę [...] czerwca 2017 r., - przy określaniu wysokości pozostałej do zwrotu nadpłaty oraz oprocentowania należy mieć na względzie zaliczanie na poczet nadpłaty i jej oprocentowania kwoty [...]zł zwróconej Skarżącym [...] czerwca 2016 r. (data zwrotu - stosownie do daty polecenia przelewu oraz zgodnie z art. 77b § 2 pkt 1 o.p. stwierdzającego, że "za dzień zwrotu uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego organu podatkowego na podstawie polecenia przelewu" a nie dzień wpływu środków na rachunek podatnika), - kwestia zasadności i wysokości oprocentowania należnego Skarżącym za okres [...] grudnia 2015 r. - [...] lipca 2016 r. została prawomocnie rozstrzygnięta. Organ winien zatem: - dokonać obliczenia oprocentowania od kwoty [...]zł na dzień [...] czerwca 2016 r., tj. uwzględniając okres od [...] grudnia 2006 r. (stosownie do stanowiska NSA i zgodnie z żądaniem wnioskodawców) do [...] czerwca 2016 r., - następnie dokonać, stosownie do art. 78a Ordynacji podatkowej proporcjonalnego zaliczenia wypłaconej przez Gminę kwoty [...]zł na poczet należnej Skarżącym nadpłaty (w wysokości [...] zł) oraz obliczonego na dzień [...] czerwca 2016 r. oprocentowania od tej nadpłaty, - następnie określić kwotę nadpłaty pozostałej do zwrotu oraz określić wysokość oprocentowania pozostałej do zwrotu nadpłaty. Zgodnie z powyższym stanowiskiem Sądu decyzja Kolegium powinna spełniać wymogi 107 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a tj. powinna w sentencji wskazać konkretnie (z imienia i nazwiska) osoby oraz kwoty które każda z tych osób powinna otrzymać tytułem przypadającej jej części zwrotu nadpłaty i oprocentowania; w treści decyzji powinno być także przedstawione szczegółowe wyliczenie określonej nadpłaty i oprocentowania.