II SA/Bd 1051/14

Dnia 28 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 28 października 2014 roku sprawy ze skargi Powiatu M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nieważności uchwały w sprawie kierunku działań Zarządu Powiatu w M. w zakresie prowadzenia działalności leczniczej oddala skargę. II SA/Bd 1051/24 Uzasadnienie Wojewoda K.- P. dnia ... 2014 r. na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym wydał rozstrzygnięcie nadzorcze nr ... o nieważności uchwały nr ... Rady Powiatu w M. z ... 2014 r. w sprawie kierunku działań Zarządu Powiatu w M. w zakresie prowadzenia działalności leczniczej przez podmiot, dla którego podmiotem tworzącym jest Powiat M., wywodząc, że Rada Powiatu przekroczyła swoje kompetencje, realizując materię zastrzeżoną do wyłącznej właściwości organów wykonawczych powiatu- Zarządu Powiatu oraz Dyrektora ZOZ- u, naruszając art. 12 pkt 4 ww. ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 46 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217). W skardze Powiat M. zarzucił Wojewodzie naruszenie prawa materialnego – art. 12 pkt 4 ww. ustawy z 5 czerwca 1998 r., poprzez jego niezastosowanie przez przyjęcie, iż nie może on stanowić samoistnej podstawy prawnej dla określenia przez Radę celów (postulatów) wskazanych w uchwale, których osiągnięcie w opinii Rady przyczyniłoby się do prawidłowej realizacji przez Powiat zadania w zakresie ochrony zdrowia jego mieszkańców i zapobiegło konfliktom niszczącym więzi społeczne pomiędzy mieszkańcami poszczególnych gmin oraz uznania, iż określając te cele Rada wkroczyła w wyłączną kompetencję Zarządu Powiatu oraz Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w M., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego aktu oraz obciążenie Wojewody kosztami postępowania. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "ppsa") kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do badania zgodności z prawem aktów jednostek samorządu terytorialnego podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Rozstrzygając sprawę w powyższym zakresie, sąd administracyjny zgodnie z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ppsa rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że dnia ... 2014 r. Rada Powiatu w M. podejmując uchwałę nr ... w sprawie kierunku działań Zarządu Powiatu w M. w zakresie prowadzenia działalności leczniczej przez podmiot, dla którego podmiotem tworzącym jest Powiat M. na podstawie art. 12 pkt 4, w związku z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 595 ze zm.) uchwaliła w § 1 co następuje " W celu zapewnienia właściwej ochrony zdrowia na terenie Powiatu M. oraz w celu zapobieżenia dalszym konfliktom niszczącym więzi społeczne pomiędzy mieszkańcami poszczególnych gmin wchodzących w skład naszego powiatu, ustala się konieczność: • pozostawienia istniejącej opieki zdrowotnej (SPZOZ-u) jako "samorządowej"; • rozbudowy filii szpitala w M.; • dostosowania filii szpitala w S. (w zakresie istniejących w nim funkcji) do standardów i wymogów unijnych; • dostosowanie wszystkich wiejskich ośrodków zdrowia do standardów i wymogów unijnych; • zwiększenia wielkości i zakresu dotychczasowych kontraktów zawartych z NFZ oraz uruchomienia działalności w nowych sferach działalności medycznej (dotyczy to zwłaszcza filii szpitala w M.); • rezygnacji z planowanych zwolnień pracowników SPZOZ-u." W związku z powoływaniem się na przepis art. 12 pkt 4 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym należy stwierdzić, że do wyłącznej właściwości rady powiatu należy stanowienie o kierunkach działania zarządu powiatu, oraz rozpatrywanie sprawozdań z działalności zarządu, w tym z działalności finansowej. Przepis ten dokonuje zatem podziału zadań pomiędzy organami powiatu, a więc pomiędzy radą powiatu a zarządem powiatu. Zadania zarządu powiatu określa natomiast przepis art. 32 ust. 2 którego pkt 3 wskazuje, że do zadań zarządu powiatu należy gospodarowanie mieniem powiatu. Zasada domniemania kompetencji na rzecz zarządu powiatu i kompetencji tego organu do dysponowania mieniem powiatu, wskazują, że uczestniczenie innych podmiotów w zarządzaniu mieniem powiatu wymaga wyraźnego upoważnienia normatywnego. W przywoływanej ustawie ustawodawca udzielił radzie powiatu upoważnienia do stanowienia, a więc podejmowania uchwał o kierunkach działania zarządu powiatu. Jednocześnie ustawodawca określając, że do zadań zarządu powiatu należy gospodarowanie mieniem powiatu, a więc podejmowanie czynności w konkretnych indywidualnych sprawach związanych z dysponowaniem mieniem powiatu, ograniczył możliwość wpływu rady powiatu na gospodarowanie mieniem powiatu. Tak więc rada powiatu podejmując uchwałę w której wskazuje, jakie konkretne czynności w zakresie gospodarowania mieniem powiatu (w indywidualnej sprawie) ma wykonać zarząd powiatu, wkracza w kompetencje organu wykonawczego gminy. W zaskarżonej uchwale Rada Powiatu M. wyznaczyła, bowiem Zarządowi Powiatu M. i kierownikowi podmiotu leczniczego konkretne, wyraźne określone kierunki działań, narzucając wprost obowiązek podjęcia wskazanych w uchwale decyzji, mimo iż z przywołanej podstawy prawnej wynika jednoznacznie, że w kompetencji rady jest tylko "..stanowienie o kierunkach działania..." Analiza treści uchwały, objętej zaskarżonym przez Powiat M. rozstrzygnięciem Wojewody K.-P. użytych w niej kategorycznych stwierdzeń, nie pozostawiających jej adresatom żadnego miejsca swobody prowadzi więc do wniosku, że Wojewoda podejmując to rozstrzygnięcie nie naruszył obowiązującego prawa. Powyższe stwierdzenie o naruszeniu prawa należy natomiast odnieść do powyższej uchwały, którą naruszono prawo tj. przepisy art. 12 ust. 4 oraz art. 32 ust. 2 ustawy z 5 czerwca 1998 o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 595 z zm.). Uchwała ta stanowi, narzucając kategorycznie konieczność podjęcia wskazanych decyzji a dotyczących negocjacji z NFZ czy rezygnacji z planowanych zwolnień również naruszenie przepisów art. 46 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217), który stanowi, że odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą ponosi jego kierownik. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa, Sąd skargę oddalił.