II SA/Bd 1051/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej W. 35A w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej W. 35A w T. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenie obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wspólnota Mieszkaniowa W. 35A w T. ("skarżąca") wniosła skargę na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenie obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości poprzez: - poprawienie mocowania do ściany i do słupa balkonowego górnej części balustrady bocznej balkonu przynależnego do lokalu M15, - trwałego umocowania uchwytów na słupach mocujących szyby balustrady balkonu przynależnego do lokalu M16, - wymianie uszkodzonych szyb wraz z poprawieniem źle zamontowanych uchwytów słupków balustrady balkonu przynależnego do lokalu M18, - poprawienia luźnego uchwytu mocującego szybę na słupku balkonu przynależnego do lokalu nr [...], - wymiany pękniętej szyby tarasu przynależnego do lokalu nr [...], - poprawy mocowania balustrady balkonu przynależnego do lokalu M3, - zamontowania po dwa dodatkowe uchwyty na każdej szybie w jej dolnej części ze stopką zabezpieczającą przez opadaniem – wysuwaniem się szyb balustrad na wszystkich balkonach i tarasach, - usunięcie nieszczelności orynnowania w miejscu połączeń rynien kolankami PCV. W skardze został też zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż wykonanie decyzji przed wydaniem prawomocnego orzeczenia związane będzie z wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków i spowoduje powstanie szkody. Skarżąca, jako potencjalną szkodę, wskazała koszty realizacji nakazanych zaskarżoną decyzją prac budowlanych, na czego poparcie dołączyła do skargi ofertę handlową. Pełnomocnik skarżącej podniósł także, że stan funduszu remontowego wynosi [...] zł. Podczas gdy wstępny kosztorys prac budowanych przewyższa kwotę, którą Wspólnota dysponuje na funduszu remontowym. Co więcej zarząd Wspólnoty już na etapie zbierania ofert wykonania robót budowlanych wynikających z zaskarżonej decyzji spotkał się z problemem potencjalnych wykonawców i wolnych terminów. Uwarunkowania rynkowe, m. in. brak pracowników, dostępność elementów powoduje, że sam termin wykonania robót budowlanych wskazanych w zaskarżonej decyzji staje się w zasadzie niemożliwym. Nadto pełnomocnik podkreślił, że jak wynika ze sprawozdania finansowego Wspólnota nie posiada żadnego majątku, z którego mogłaby czerpać dochody (np. czynsze z tytułu lokali użytkowych, służebności gruntowe czy przesyłu). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281 811). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10, niepubl.). W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nakładającą na skarżącą obowiązek wykonania określonych prac budowlanych, których wykonanie łączy się z dużym nakładem pracy i dużymi kosztami. W ocenie Sądu, argumentacja przedstawiona w skardze, zasługuje na uwzględnienie. Zakres nakazanych robót budowlanych wiąże się z dużymi nakładami finansowymi. Nie ulega również wątpliwości, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, przywrócenie stanu poprzedniego byłoby jeżeli nie niemożliwe, to przynajmniej znacznie utrudnione. Przywołane we wniosku okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wykazała, więc spełnienie i uprawdopodobnienie zaistnienia ustawowej przesłanki do wstrzymania wykonania ww. decyzji. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.