II SA/Bd 1053/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 roku, nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych oddala skargę Decyzją z dnia [...] 2004 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu odwołania L. P. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...]2004 r., nr [...] przyznającej zasiłek rodzinny na syna M. w wysokości 43 zł oraz dodatek do tego zasiłku z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania – w wysokości 400 zł, a także ustalającej odprowadzanie składki na ubezpieczenie zdrowotne do dnia 31.08.2005 r., na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 i art. 17 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 z późn. zm.), w związku z art. 5 i 8 ust. 1 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, że odwołanie skarżącej sprowadza się do żądania rozstrzygnięcia w przedmiocie odprowadzania przez organ składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe i że kwestia ta nie została rozstrzygnięta zaskarżoną decyzją. Należało więc zwrócić się do organu pierwszej instancji ze stosownym żądaniem, aby uzyskać decyzję administracyjną w tym przedmiocie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła L. P. W swej treści jest ono identyczne z treścią odwołania. Sprowadza się do prośby o ponowne przeanalizowanie kwestii odprowadzania składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe z tytułu pobierania zasiłku rodzinnego i dodatku do niego. Skarżąca podnosi, że decyzją z dnia 09.12.2003 r. MOPS-S., przyznano jej prawo do składek na mocy wówczas obowiązujących przepisów i że nie powinna być pozbawiona kontynuacji ubezpieczenia społecznego w związku ze zmianą przepisów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do sądu decyzji administracyjnej są przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.). Ustawa ta nie przewiduje możliwości odprowadzania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przez organ przyznający zasiłek rodzinny i dodatek do niego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i w związku z utratą prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania, składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe. Nie przewidują też tego inne przepisy, a zwłaszcza ustawa z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.). Słusznie zatem organ I instancji w swojej decyzji z dnia 18.05.2004 r. nie zawarł rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Decyzją tą bowiem, na wniosek skarżącej, przyznał wszystkie te świadczenia, a także składkę na ubezpieczenie zdrowotne, które mógł przyznać na mocy obowiązujących w tym momencie przepisów. Nie miał obowiązku wypowiedzenia się co do tego, jakich świadczeń nie przyznaje i dlaczego. Odnosząc się do faktu przyznania skarżącej prawa do składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe na okres od 14.11.2003 r. do 17.07.2006 r. decyzją Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej "S." z dnia [...]2003 r., stwierdzić należy, iż ustawa z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. Nr 64 z 1998 r., poz. 414 z późn. zm.), która stanowiła podstawę jej wydania została uchylona z dniem [...]2004 r. Wydane na jej podstawie decyzje, z wyjątkami nie dotyczącymi tej sytuacji, wygasły z dniem 1 maja 2004 r. z godnie z przepisem art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Wygasła więc także decyzja z dnia 09.12.2003 r., co jest równoznaczne z tym, że z dniem 01.05.2004 r. wyeliminowana została z obrotu prawnego i że prawa tą decyzją przyznane przestały przysługiwać. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]2004 r. nie narusza prawa i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oddalono skargę.