II SA/Bd 1062/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. i M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] listopada 2009r. J. i M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, umotywowany przez skarżących niemożnościa podjęcia czynności w ustawowym terminie ze względu na zły stan zdrowia. Do skargi załączono zaświadczenie lekarskie z Poradni Zdrowia Psychicznego z dnia 9 listopada 2009r., Kartę Informacyjną Leczenia Szpitalnego w dniach 1 lipca 1999r. – 31 sierpnia 1999r., orzeczenie lekarskie, stanowiące opinię o stanie zdrowia oraz badanie psychologiczne z dnia 19 maja 2000r. – wystawione na nazwisko M. B., a także kartę informacyjną pobytu szpitalnego J. B. w dniach [...] stycznia 2009r. – [...] stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych, w niniejszej sprawie decyzja wydana w dniu [...] sierpnia 2009r. doręczona została skarżącym w dniu 7 września 2009r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w stosunku do nich w dniu 7 października 2009r., tymczasem jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie, skarga nadana została w dniu 17 listopada 2009r., zatem z ponad miesięcznym przekroczeniem ustawowego terminu. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przywrócenie z kolei terminu uzależnione jest od spełnienia przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a. I tak, wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, która nie została dokonana. Ponadto we wniosku strona musi uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy. Podkreślenia wymaga fakt, że wymienione powyżej przesłanki muszą być spełnione łącznie, brak choćby jednej z nich uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu mówić można, gdy strona uprawdopodobni, że przy całej staranności z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła czynności dokonać w terminie. Brak winy uznać można, gdy strona przeszkody tej, mającej charakter obiektywny, strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie bezsprzeczne jest, że skarżący w sposób znaczny uchybili terminowi do wniesienia skargi. Jak wynika ze złożonego wniosku o przywrócenie terminu przyczyną niewniesienia skargi w terminie był zły stan zdrowia obojga skarżących, na okoliczność czego skarżący złożyli szereg dokumentów. Analiza załączonej do skargi dokumentacji w istocie wskazuje na problemy zdrowotne obojga skarżących, jednakże trudno uznać te informacje za dostatecznie uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu. Choroba może stanowić przesłankę uprawdopodobniającą brak winy w niedokonaniu czynności, jednakże należy brać pod uwagę inne, towarzyszące sprawie okoliczności – rodzaj choroby, jej przebieg, sposób leczenia, czy pomoc innych osób w dokonaniu czynności. Przedłożone przez skarżących karty leczenia szpitalnego nie pochodzą nawet w przybliżeniu z okresu oscylującego wokół terminu przewidzianego do dokonania czynności w niniejszym postępowaniu. Przedłożone przez skarżących zaświadczenia nie stanowią zatem w opinii sądu okoliczności wyłączającej możliwość sporządzenia i wniesienia skargi, skarżący nie byli w tym czasie hospitalizowani, czy obłożnie chorzy, wobec czego uznać należy, że nie dochowanie terminu do dokonania czynności stanowi brak staranności skarżących, której obiektywnie wymagać należy od osób dbających o swoje interesy. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.