II SA/Bd 1064/09

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-12-18

Skład orzekający: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie stwierdzenia bezczynności organu jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w przedmiocie stwierdzenia bezczynności organu jest niedopuszczalna. Stanowisko organu wyższego stopnia ma charakter wpadkowy i nie podlega zaskarżeniu, a strona może jedynie w skardze na bezczynność organu podważać jego stanowisko.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające bezczynność organu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

II SA/Bd 1064/09 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2009r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezczynności organu postanawia: odrzucić skargę. II SA/Bd 1064/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 14 listopada 2009 r. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2009r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem w pierwszej kolejności sprawdzić należy jej wymogi formalne, w tym jej dopuszczalność. Postępowanie administracyjne toczyło się w oparciu o przepis art. 37 § 1 kpa, który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z panującym w doktrynie poglądem (zob. Woś T. (red.), Knysiak – Molczyk H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 106 i nast.) stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2001r., IV SA 1866/00, ONSA 2002, nr 4, poz. 144), na które stronie nie przysługuje zażalenie. W konsekwencji również skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ administracji publicznej wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa (por. wyrok NSA z 24 maja 2001r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116 i postanowienie NSA-OZ w Gdańsku z 12 lutego 2002r., II SA/Gd 3920/01, Lex nr 76109). Na marginesie należy wskazać, że błędne jest pouczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przysługującej skardze na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa. Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło