II SA/Bd 1064/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na dyrektora szkoły oraz powierzenia stanowiska dyrektora szkoły postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Wojewoda [...] poinformował A. H., że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w przedmiocie sprawowanego nadzoru nie znalazł podstaw prawnych do uznania, iż konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] odbył się w sposób nieprawidłowy oraz że zarządzenie nr [...] Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] oraz zarządzenie nr [...] Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora ww. szkoły wydane zostały z naruszeniem prawa. W dniu [...] września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga A. H. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], w którym to Wojewoda wyjaśnił, że nie widzi podstaw do stwierdzenia nieważności wskazanych wyżej zarządzeń Wójta Gminy [...] z[...] czerwca 2014 r. Skarżąca zarzuciła, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone zostało w sposób pobieżny, bez analizy obowiązujących przepisów prawa i orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz nie została załatwiona w odpowiednim terminie, który dałby możliwość unieważnienia powyższych zarządzeń. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że skarga powyższa została wniesiona na pismo organu, które nie jest decyzją administracyjną lecz stanowiskiem przedstawionym w odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2014 r. Pismo to nie stanowi także postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, czy też rozstrzygającego sprawę co do istoty. Sprawa objęta skargą nie należy do spraw pozostających we właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki przewidziane w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi A. H. jest pismo Wojewody [...] informujące skarżącą o braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności zarządzeń nr [...] i [...] Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Przedmiotowa informacja organu nadzoru nie może zostać potraktowana ani jako rozstrzygnięcie nadzorcze, ani jako decyzja administracyjna. Skarżone pismo nie zawiera, bowiem elementów charakteryzujących decyzję administracyjną, tj. nie jest władczym przejawem woli rozstrzygającym konkretną sprawę administracyjną w stosunku do zindywidualizowanej osoby, określającym jej prawa lub obowiązki i wydanym z zachowaniem określonej procedury jurysdykcyjnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu przepisów rozdziału 10 - Nadzór nad działalnością gminy - ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm., zwanej dalej u.s.g.) jest tylko takie orzeczenie organu nadzoru, które władczo ingeruje w uchwałodawczą działalność organów gminy, najczęściej stwierdzając nieważność konkretnej uchwały - zarządzenia (organu wykonawczego) z powodu sprzeczności z prawem (por. postanowienie NSA oz. we Wrocławiu z 15.01.1992 r. sygn. SA/Wr 22/92, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast pismo organu nadzoru informujące o braku podstaw do stwierdzenia nieważności aktów organów województwa, powiatu i gminy nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym lub decyzją i uprawnienie do wniesienia skargi na takie pismo nie przysługuje (por. wyrok NSA w Poznaniu z 23.01.1992 r. sygn. akt SA/Po 69/92, postanowienie NSA z 8.04.1992 r., sygn. akt I SAB/Wr 16/92, postanowienie NSA z 24.03.1998r. sygn. akt II SA 1155/97, dostępne CBOSA). Poza tym wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 u.s.g. nie jest obowiązkowe, bowiem procedura nadzoru nad działalnością uchwałodawczą m.in. gminy stanowi jedynie uprawnienie organu nadzoru, nie zaś obowiązek. Ewentualne interwencje osób trzecich w kwestii objęcia nadzorem określonej uchwały, czy też zarządzenia w odniesieniu do organu wykonawczego organ nadzoru może traktować jedynie jako swoisty sygnał w sprawie. Ocena natomiast, czy zarządzenia Wójta Gminy [...], jak w rozpoznawanej sprawie, wymagają wzruszenia, jest wyłączną domeną Wojewody, zaś postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone jedynie z urzędu, nie zaś na wniosek jakiejkolwiek strony. Reasumując, z uwagi na fakt, że wniesiona w przedmiotowym postępowaniu skarga dotyczy jedynie pisma informującego organu nadzoru, które, jak wskazano wyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie sprawy Sąd nie miał prawnej możliwości merytorycznego ustosunkowania się do podniesionych w skardze zarzutów i argumentów, gdyż w tym zakresie nie posiada kompetencji do kontroli takiego przejawu działalności organu nadzoru. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.