II SA/Bd 107/08

18 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie WSA: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 września 2008r. sprawy ze skargi M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę II SA/Bd 107/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działając z upoważnienia Wójta Gminy [...] udzielił M. T. pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości 1000 zł – w ramach programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, a także pomocy pieniężnej w kwocie 392 zł dla rodziny rolniczej prowadzącej gospodarstwo rolne, w którym utrzymuje się bydło. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, iż we wniosku o oszacowanie strat w uprawach rolnych, spowodowanych długotrwała suszą w 2006 r., M. T. wskazał, iż osiągnął straty w uprawach zielonych na powierzchni [...] ha. Zgodnie z protokołem strat w gospodarstwie rolnym wyżej wymienionego spowodowanych klęską suszy przyjęto, że w obszarze upraw rolnych wskazanych przez wnioskodawcę wystąpiły straty w wysokości 60 % na [...] ha. Z dodatkowego oświadczenia złożonego przez M. T. w dniu [...] czerwca 2007 r. wynika, że poza wymienionymi wcześniej użytkami zielonymi zajmującymi [...] ha powierzchni (łąki i pastwiska), [...] ha powierzchni gospodarstwa przeznaczone jest pod uprawę ziemniaków oraz, że straty w wyżej wskazanych uprawach rolnych wynosiły 60 %. Organ wskazał, iż nie mógł uwzględnić strat w uprawach ziemniaków, gdyż ta uprawa nie została wskazana we wniosku strony. Na podstawie akt sprawy organ ustalił, iż M. T. posiada szkody w uprawach zielonych w gospodarstwie rolnym powyżej 30% i kwalifikuje się do uzyskania zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. W odwołaniu od powyższej decyzji M. T. podniósł, iż zaskarżą ją w części dotyczącej odmowy przyznania mu kosztów sporu i odsetek za zwłokę (karnych) oraz przemilczenia roszczenia o zwiększenie pomocy o min. 50 %, tj. o 700 zł w związku z wzrostem cen. Decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, że odwołujący się podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu rolników, dysponuje on paszportem bydła potwierdzającym, iż prowadzi produkcję bydła, zaś średnie straty w gospodarstwie rolnym w uprawach rolnych wynoszą u niego 56%. Tym samym spełnia on kryteria warunkujące przyznanie pomocy w związku z suszą. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji wskazał, iż przepisy rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy nie dają mu podstaw do wypłaty odsetek karnych za zwłokę, wypłaty powiększonej kwoty bazowej z powodu utraty wartości i wzrostu cen oraz wypłaty kosztów sprawy. W skardze na powyższą decyzję M. T. podniósł, iż kwestionuje to rozstrzygnięcie w części dotyczącej zwiększenia kwoty bazowej, wypłacenia odsetek karnych oraz wypłacenia kosztów sporu za całe postępowanie. Skarżący wskazał, iż od początku trwania postępowania organy obu instancji dysponowały materiałem dowodowym potwierdzającym przysługujące mu prawo do zasiłku celowego w związku z suszą, jednakże w wyniku popełnionych przez organy błędów i celowego przedłużania przez nie postępowania, świadczenie należne zostało mu przyznane ze znaczną zwłoką. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż skarga została wniesiona po terminie. Zdaniem organu skargę stanowi bowiem pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2008 r. (zatytułowane skarga), w którym wskazuje on, iż jego pismo z dnia [...] grudnia 2007 r. skierowane do Kolegium i potraktowane przez ten organ jako odwołanie od ostatecznej decyzji, stanowiło odwołanie – skargę na rażące bezprawie zawarte w decyzji tegoż organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżone orzeczenie nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania, przy czym ocena ta dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Należy w związku z tym stwierdzić, iż kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w przepisie art. 134 p.p.s.a. doprowadziła do uznania, że decyzja ta odpowiada prawu. W pierwszej kolejności należało się odnieść do wniosku organu o odrzucenie skargi z powodu uchybienia przez skarżącego terminowi do jej wniesienia. Zdaniem Sądu organ II instancji błędnie uznał, że dopiero pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2008 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Z pisma tego bowiem wynika wyraźnie, iż wcześniejsze pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2007 r., potraktowane przez organ jako odwołanie od prawomocnej decyzji, stanowiło skargę do tegoż Sądu. Ponieważ zatem kwestionowaną decyzję M. T. otrzymał w dniu [...]listopada 2007 r., a skargę na to rozstrzygnięcie złożył w dniu [...] grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. [...]) należało uznać, iż skarga została złożona w terminie. Wskazać należy, iż regulacje dotyczące przyznania zasiłku celowego w związku z suszą zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109) wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Powołany akt wykonawczy przewiduje dwa rodzaje pomocy na złagodzenie skutków suszy: w wysokości 500 zł w przypadku rodziny rolniczej prowadzącej gospodarstwo rolne o powierzchni do 5 ha lub 1.000 zł, gdy obszar takiego gospodarstwa przekraczał 5 ha (§ 5 ust. 1 pkt 1 i 2). Pomoc opisana powyżej ulega zwiększeniu o kwotę 392 zł w przypadku rodziny rolniczej prowadzącej gospodarstwo rolne, w którym utrzymuje się bydło, owce, kozy lub konie, jeżeli szkody w użytkach zielonych tego gospodarstwa spowodowane suszą wyniosły więcej niż 30 % (§ 5 ust. 2). W niniejszej sprawie skarżący otrzymał zasiłek celowy w maksymalnej wysokości przewidzianej w cyt. rozporządzeniu – tj. łącznie 1392 zł. Skarżący żąda jednakże zwiększenia kwoty bazowej o pięćdziesiąt procent i wypłacenie odsetek za zwłokę (w której zdaniem skarżącego organ jest od czasu wydania pierwszej decyzji w sprawie tj. od 20 października 2006 r.) oraz wypłacenia kosztów postępowania w wysokości 400 zł. Odnosząc się do powyższego, podnieść należy, iż organ odwoławczy prawidłowo wskazał, iż w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (cyt. wyżej) nie przewidziano możliwości zwiększenia kwoty zasiłku celowego ponad kwotę maksymalną 1392 zł. W rozporządzeniu tym nie przewiduje się również możliwości przyznawania skarżącemu odsetek za zwłokę, ani zwrotu kosztów postępowania. W świetle powyższych okoliczności organy obu instancji zobowiązane do działania na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP z 1997r. i art. 6 k.p.a.) nie miały możliwości przyznania skarżącemu żądanych kwot. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.