II SA/Bd 1073/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012r. sprawy ze skargi B.W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Sądu postanawia odrzucić skargę. Skarżący B. W. na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), wniósł skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2095/08, po prawomocnych wyrokach z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1850/10 oraz sygn. akt VII SA/Wa 1851/10. Zarzucił niedoręczenie stronie decyzji w terminie ustawowym i wniósł o wymierzenie organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, zasądzenie kosztów procesu oraz dojazdu na rozprawę. W uzasadnieniu swojej skargi strona podniosła, iż WSA w Bydgoszczy wyrokiem sygn. akt II SA/Bd 431/11 wskazał przyczyny oddalenia skargi na bezczynność organu, które w obecnym przedziale czasowym straciły wagę prawną, ponieważ w dalszym ciągu wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 2095/08, nie został wykonany, a powyższe wyroki z dnia 13 stycznia 2011 r. uprawomocniły się z dniem 26 marca 2011 r. Wobec powyższego aktualne pozostaje stanowisko sądu stwierdzające ewidentne naruszenia art. 153 p.p.s.a. i bezsporny jest zarzut, że skarżony organ pozostaje nadal bezczynny. Zdaniem skarżącego organ kontynuuje tzw. bezczynność następczą. W jego ocenie bezczynności nie niweczy decyzja z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...], odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. Decyzja ta świadczy o tym, że organ zignorował wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r., w którym w ocenie skarżącego Sąd poddał totalnej krytyce postępowanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. W skardze skarżący oświadczył, że pismem z dnia [...] lutego 2011 r. wezwał WINB do wykonania powyższego wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r. i mimo ponagleń dotychczas nie otrzymał wymaganej prawem decyzji. Również nie wywołały zamierzonego skutku wyroki z dnia 13 stycznia 2011 r., ponieważ organ nadal nie wykonał wyroku i wykorzystuje pozycję urzędu i funkcje do "załatwiania" oszustwa inwestora - celowo wprowadzając zamieszanie decyzjami z dnia [...] lipca 2010 r., nie wykonuje uchylającej decyzji GINB z dnia [...] lipca 2010 r. i pozostaje w bezczynności, gdy GINB postanowieniami z dnia [...] września 2010 r. odmawia wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] września 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i potwierdził, iż prowadzi postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia [...] lipca 2005 r., znak: [...], zatwierdzającej projekty zamienne dotyczące rozbudowy pawilonu handlowego z nadbudową części mieszkalnej, budynku przy ul. Ł. [...] w T. i udzielającej J. B. pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót. Organ potwierdził wydanie w dniu 13 sierpnia 2009 r. przez WSA w Warszawie wyroku sygn. akt VII SA/Wa 2095/08, w którym uchylono decyzję GINB z dnia [...] października 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję WINB w B, z dnia [...] lipca 2008 r. Wskazał, że prowadząc dalej postępowanie administracyjne, po powyższym wyroku Sądu, wydał dnia [...] lutego 2010 r. dwie decyzje: 1. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T., znak: [...], z dnia [...] lipca 2005 r., zatwierdzającej projekty zamienne, dotyczące rozbudowy pawilonu handlowego z nadbudową części mieszkalnej, budynku przy ul. Ł. [...] w T. i udzielającej J. B. pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót; 2. znak: [...] umarzającą postępowanie z wniosku osób nie będących stronami. Organ zwrócił uwagę, że powyższe orzeczenia zostały uchylone decyzjami Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., a następnie rozstrzygnięcia te zostały zaskarżone przez inwestora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargi zostały oddalone wyrokami z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1850/10 i VII SA/Wa 1851/10. Organ dodał, że skarga na bezczynność, tj. niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r., była rozpatrywana przez WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 431/11. Sąd przeprowadził dowód z akt powyższej sprawy i ustalił, że sprawa ta została zakończona wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. oddalającym skargę. W wyroku tym WSA w Bydgoszczy uznał, że tryb określony w art. 154 p.p.s.a., warunkujący wniesienie skargi, został przez skarżącego zachowany, ponieważ wystosowane przez skarżącego do organu wezwanie z dnia [...] lutego 2011 r., w którym jednoznacznie powołuje się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2095/08), stanowiło wezwanie organu do wykonania tego właśnie wyroku. Skarga okazała się jednak w ocenie sądu niezasadna, albowiem organ prowadząc postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji po wyroku sądu, wydał w dniu [...] lutego 2010 r. dwie decyzje. Sąd podkreślił w nawiązaniu do zarzutów przytoczonych w uzasadnieniu skargi, że środki przewidziane w art. 154 p.p.s.a. mają na celu ukaranie organu za niewykonanie wyroków sądowych oraz jego dyscyplinowanie, a z treści § 3 tego przepisu wynika, że przewidziana w tym przepisie grzywna stanowi w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych. Jednak w żadnym wypadku nie jest środkiem kontrolowania legalności wydanych przez organy decyzji. W ramach postępowania wywołanego przedmiotową skargą należy bowiem ustalić jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty na tle przepisów określających terminy prowadzenia postępowania wskazują na bezczynność organu. Sąd nie stwierdził takiej bezczynności w sprawie. Dodał, że kontrola treści wydanej decyzji administracyjnej, także w aspekcie oceny prawnej zawartej w wyroku sądowym, jest dopuszczalna wyłącznie w drodze postępowania instancyjnego i dalej skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną wydaną w sprawie (por. post. NSA z 25 maja 2001 r., V SA 354/01 - ONSA 2002, nr 3, poz. 117; także wyrok NSA z dnia 25 listopada 2005 r., I OSK 426/05, publ. LEX nr 198147). Dalej z akt sądowoadministracyjnych wynika, że po wyrokach WSA w Warszawie z dnia 13 stycznia 2011 r. (VII SA/Wa 1850/10 i VII SA/Wa 1851/10) organ podjął postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wykazał chronologicznie przebieg postępowania od momentu wystosowania pisma do WSA w Warszawie o wypożyczenie akt (pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r.). Akta zostały zwrócone w dniu [...] maja 2011 r. Następnie w dniu [...] czerwca 2011 r. WINB wystosował pismo do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w B. z prośbą o wskazanie nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania immisji hałasu w związku z obiektem. W dniu [...] lipca 2011 r. uzyskał odpowiedź w przedmiocie hałasu, w dniu [...] września 2011 r. zawiadomiono strony o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a., a w dniu [...] września 2011 r. wystosowano pismo do właścicieli działek do zgłoszenia udziału w sprawie. Już na etapie przedmiotowego postępowania przed Sądem organ w piśmie z dnia [...] października 2011 r. poinformował, że w dniu [...] października 2011 r. umorzono postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności (k-43). Skarżący w piśmie z dnia [...] października 2011 r. poinformował Sąd, że od powyższej decyzji zostało wniesione odwołanie. W ramach postępowania prowadzonego przed Sądem skarżący został pismem z dnia [...] września 2011 r. wezwany do wykazania, że wzywał właściwy organ do wykonania wyroku. W zakreślonym terminie skarżący poinformował pismem z dnia [...] października 2011 r., że wystosował do organu dwa wezwania, jednocześnie je załączając (k. 36 i k. 37): tj. wezwanie z dnia [...] lutego 2011 r. oraz wezwanie-ponaglenie z dnia [...] października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W przedmiotowej sprawie skarżący w skardze zarzuca organowi, że jest bezczynny i przewlekle prowadzi postępowanie po wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r. (VII SA/Wa 2095/08) oraz z dnia 13 stycznia 2011 r. (VII SA/Wa 1850/10 i VII SA/Wa 1851/10). W pierwszej kolejności kontroli Sądu podlega dopuszczalność skargi. Z przywołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi o ukaranie organu grzywną jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Z uwagi na fakt, że uprzednie pisemne wezwanie do wykonania wyroku determinuje dopuszczalność skargi, o której mowa w art. 154 § 1, skarżący zobowiązany jest do wykazania, iż takie wezwanie zostało wniesione do organu. W ocenie Sądu, wezwanie o którym mowa, ma bowiem służyć zdyscyplinowaniu organu i może nieść dla niego negatywne konsekwencje w postaci wymierzenia grzywny przez sąd. Skarga niniejsza podlegała odrzuceniu z racji niezrealizowania przez skarżącego przed jej wniesieniem do Sądu obowiązku wynikającego z treści art. 154 § 1 p.p.s.a., czyli uprzedniego, pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Sąd w ramach badania powyższej przesłanki dopuszczalności skargi pismem z dnia [...] września 2011 r. wezwał skarżącego do wykazania, że wzywał on organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący przesłał dwa wezwania skierowane do organu dotyczące wykonania prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r. (VII SA/Wa 2095/08), tj. wezwanie z dnia [...] lutego 2011 r. (k- 36 akt sądowych) oraz z dnia [...] października 2011 r., zatytułowane "wezwanie-ponaglenie" (k- 37 akt sądowych). W ocenie Sądu skarga złożona w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2011 r. na niewykonanie wyroku nie spełnia wymogu uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wbrew twierdzeniu skarżącego roli uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy nie można przypisać pismu z dnia [...] lutego 2011 r., które już raz poprzedzało wniesioną skargę przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., a która to sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 431/11, oddalającym skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu. Natomiast przesłane przez skarżącego wezwanie-ponaglenie z dnia [...] października 2011 r. zostało wystosowane do organu po wniesieniu skargi do Sądu. Obecnie rozpoznawana sprawa na nowo poprzedzona jest formalnoprawną kontrolą nadanej w urzędzie pocztowym skargi w dniu [...] sierpnia 2011 r. Wyłącznie bowiem skarga spełniająca ustawowe wymogi formalne może być uznana za dopuszczalną. W niniejszej sprawie skarżący wzywał organ do wykonania wyroku wyłącznie wezwaniem z dnia [...] października 2011 r., a więc po wniesieniu skargi do Sądu. W orzecznictwie dominuje pogląd, który należy podzielić, że takie wezwanie musi być skierowane do organu w odpowiednim przedziale czasowym - po zwrocie akt organowi wraz z prawomocnym wyrokiem, ale przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest zatem spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ po wniesieniu skargi do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1208/11, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że skarżący nie wezwał skutecznie organu do wykonania wyroku WSA w Warszawie. W tej sytuacji stwierdzić należy, że przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku, tj. uprzednie pisemne wezwanie organu, nie została w niniejszej sprawie spełniona. Biorąc zatem pod uwagę, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, wniesienie skargi do Sądu było niedopuszczalne i należało z tej przyczyny skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.