II SA/Bd 1073/12
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2012-12-03
Skład orzekający: Małgorzata Włodarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący błędnie zinterpretował trzydziestodniowy termin jako termin trzydziestu dni roboczych?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że błędna interpretacja terminu przez skarżącego (jako trzydziestu dni roboczych zamiast kalendarzowych) nie stanowi braku winy w uchybieniu terminu. Brak dbałości o własny interes prawny i niedochowanie wszelkiej staranności wykluczają możliwość przywrócenia terminu.Stan faktyczny
Skarżący A. H. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zatrzymania prawa jazdy z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. Wniósł również o przywrócenie terminu, argumentując, że błędnie zinterpretował termin jako trzydziestodniowy termin roboczy. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a następnie ocenił argumentację skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić przywrócenia terminu.
Pismem z dnia 14 października 2012 r. A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Przekazując skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nadesłało jednocześnie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 listopada 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, przez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a także wskazanie kiedy ustała przeszkoda, z powodu której skarżący uchybił terminowi. W zakreślonym terminie skarżący wskazał, że źle odczytał termin jaki przysługuje mu do wniesienia skargi. Sądził, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi to termin trzydziestu dni roboczych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną z przekroczeniem wskazanego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Jak natomiast wynika z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Wymogi, jakie winien spełniać wniosek o przywrócenie terminu określa art. 87 § 1, 2 oraz 4 p.p.s.a., który wymaga od strony wystąpienia ze stosownym wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a także jednoczesnego dokonania niedokonanej w terminie czynności.
W przedmiotowej sprawie zakwestionowaną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 11 września 2012r. Powyższe oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął wobec skarżącego w dniu 11 października 2012r. Jak wynika z pieczątki umieszczonej na skardze, została ona wniesiona osobiście w dniu 15 października 2012r. Powyższe oznacza, że skarga wniesiona została z przekroczeniem terminu.
Oceniając argument podniesiony przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, trudno dopatrzeć się braku winy w działaniu wnioskodawcy. Skarżący od samego początku miał bowiem świadomość, że termin do złożenia skargi wynosi 30 dni. Prawidłowo został pouczony przez organ odwoławczy o terminie i przysługującym środku zaskarżenia. Brak dbałości o własny interes prawny wykazany w niniejszym przypadku, wskazuje jednoznacznie na niedochowanie wszelkiej staranności i usiłowanie przezwyciężenia przeszkód w dokonaniu czynności, będącej wszakże w interesie skarżącego. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02 – o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak natomiast wynika z argumentacji przedstawionej we wniosku, skarżący nie zadbał o to, aby skarga jego wniesiona została we właściwym terminie, jak również nie uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło