II SA/Bd 1074/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA: Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA: Grzegorz Saniewski Protokolant: Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Daniela S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 roku, nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. w orzeczeniu nr [...] z [...] 2004 r. stwierdziwszy u Daniela S. astmę oskrzelową i zez zbieżny oka lewego, brak jednoczesnego widzenia obu oczu, na podstawie Zał. Nr 2 do Rozp. MON z dnia 25.06.2004 r. - Dz. U. Nr 151, poz. 1595 i ustawy z dnia 29.10.2003 r. - Dz. U. Nr 210 z dnia 11.12.2003 r., poz. 2036, orzekła że Daniel S. jest niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju, przypisując mu kategorię zdrowia "D". W uzasadnieniu wskazano, że rozpoznane schorzenia czynią go niezdolnym do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. Od powyższego orzeczenia Daniel S. odwołał się do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej powołując się na swoją trudną sytuację bytowo-rodzinną. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2004 r., na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst Dz. U. Nr 21 z 2002 r., poz. 205 z późn. zm.), ustawy z dnia 29.10.2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz zmianie niektórych innych ustaw - Dz. U. RP Nr 210 z dnia 11.12.2003 e., poz. 2036, rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. - Dz. U. RP Nr 151 z dnia 01.07.2004 r., poz. 1594 i poz. 1595, art. 138 kpa, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wskazano, że TWKL w K. wydała orzeczenie w oparciu o przedstawioną dokumentację lekarską oraz wyniki konsultacji specjalistycznych. Wynik pirometrii wskazuje na zmiany typu obturacyjnego, jak również wyniki testów alergicznych wskazują na istniejącą alergię. W opinii lekarzy z JW. wynika, iż u badanego występuja dolegliwości w postaci kataru siennego, duszności, głównie po wystąpieniu wysiłku. Biorąc pod uwagę wywiad, badania dodatkowe oraz opinię specjalistów należy u orzekanego rozpoznać astmę oskrzelową. Badający specjalista - okulista rozpoznał zez zbieżny oka lewego z brakiem jednoczesnego widzenia obuocznego, kwalifikując schorzenie do § 11 p. 3, co zgodnie z Dz. U. Nr 151, poz. 1595 daje kategorię zdrowia "D" i dlatego uznano Daniela S. za niezdolnego do czynnej służby wojskowej i nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył Daniel S. podnosząc, że cierpi jedynie na alergię i leczy się od dwóch lat. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w obu orzeczeniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie będąc więc związany zarzutami i wnioskami danej skargi sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu dostrzeżonych w toku sądowej kontroli legalności decyzji wszelkich naruszeń prawa, tudzież przepisów które powinny znaleźć zastosowanie w danej sprawie i to niezależnie od żądań oraz zarzutów podniesionych w skardze. Powyższe odnosić się winno - co oczywiste - także do argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę. Badając więc zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję organu II instancji pod kątem jej zgodności z prawem - co obejmuje nie tylko badanie zgodności z prawem materialnym ale także i to w pierwszej kolejności przepisami postępowania - w oparciu o przedłożone akta postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż w aktach tych brak dokumentów pozwalających na ustalenie kiedy skarżącemu została doręczona decyzja organu I instancji. Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 w/w ustawy sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Tymczasem w niniejszej sprawie przedstawiono sądowi akta niekompletne. Z akt administracyjnych w tej kwestii wynika tylko, że orzeczenie nr [...] organ I instancji tj. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. wydała [...] 2004 r. a odwołanie złożono w dniu [...] 2004 r. Ustalenie daty doręczenia decyzji organu I instancji jest bardzo istotne, gdyż w myśl art. 134 K.p.a. organ odwoławczy ma obowiązek ustalenia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia odwołania skutkuje tym, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. W takiej sytuacji organ odwoławczy rozstrzygałby sprawę zakończoną decyzją ostateczną, a to po myśli art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. skutkowałoby unieważnieniem decyzji organu II instancji. Zgodnie bowiem z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. § 3 w/w art. 129 stanowi zaś, że przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania. Sytuacja wymieniona w tym ostatnim przepisie w niniejszej sprawie nie zachodzi, bowiem zarówno ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205 z późń. zm.) jak i wydane na podstawie zawartej tam delegacji rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) w § 22 ust. 2 przewiduje również 14 - dniowy termin do złożenia odwołania liczony od dnia doręczenia orzeczenia. Wobec braku wspomnianego wyżej dokumentu i braku możliwości ustalenia czy orzeczenie organu II instancji nie zostało wydane z naruszeniem w/w przepisów, bynajmniej tego nie przesądzając - nie zwrócił na to uwagi ani skarżący jak i w szczególności przede wszystkim organ II instancji zarówno w zaskarżonej decyzji jak i odpowiedzi na skargę - Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ustosunkowując się merytorycznie do skargi jak i odpowiedzi na nią - zmuszony był po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylić zaskarżoną decyzję, a w oparciu o art. 152 tej ustawy stwierdzić, że nie podlega ona wykonaniu. Prowadząc ponownie postępowanie, organ II instancji przede wszystkim ustali czy odwołanie zostało złożone w terminie, a dopiero potem - w zależności od treści ustalenia - rozstrzygnie merytorycznie sprawę ustosunkowując się do odwołania, a także okoliczności podniesionych w skardze.