II SA/Bd 1077/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 lutego 1020r. w sprawie ze skargi A.D.-B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia: oddalić wniosek. W dniu 29 stycznia 2010 r. A.D.-B. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż wraz z mężem W.B. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, że posiadają oni mieszkanie przy ul. L. w T. o powierzchni [...] m2 oraz mieszkanie w W. o powierzchni [...] m2, które to przekazali do użytku synowi, a także że utrzymuje się wraz z mężem ze świadczeń emerytalnych wynoszących: w przypadku wnioskującej - [...] zł, zaś jej męża - [...] zł. Wskazała również, iż posiadane przez nich oszczędności wynoszą [...] zł. Powołując się na trudną sytuacją finansową wyjaśniła, iż dochody z jej oraz męża emerytury są w całości przeznaczane na wyżywienie, utrzymanie mieszkania, leczenie oraz gromadzenie środków na sfinansowanie czekających ich operacji, remontu mieszkania oraz wykupu terenu stanowiącego bezpośrednie otoczenie mieszkania przy ul. L. w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późno zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej zostały określone wart. 246 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie, są możliwości zarobkowe i potrzeby finansowe strony i jej rodziny. Powołany przepis nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, Sąd miał na uwadze, iż łączny dochód osiągany przez wnioskodawcę oraz pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym męża wnioskodawczyni, wynoszący łącznie [...] zł, a także wysokość zgromadzonych przez nich oszczędności nie pozwala na uznanie, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie Sądu wykazana przez wnioskodawczynię sytuacja materialna, a w szczególności stały comiesięczny dochód dwóch osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, wynoszący w przeliczeniu na jedną osobę w gospodarstwie domowym [...] zł miesięcznie, nie uzasadnia niemożliwości poniesienia przez A.D.-B. kosztów prowadzonego postępowania sądowego, lecz przeciwnie świadczy o możliwości ich poniesienia, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym, a więc niezbędnym dla niej i jej męża, zważywszy gdy się uwzględni wysokość obowiązującej w 2009 r. o wiele niższej kwoty minimalnego wynagrodzenia wynoszącej [...] zł oraz okoliczność, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i sprowadza się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie zatem przez wnioskodawczynię innego priorytetu w wydatkach (remont mieszkania, wykup gruntu) nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych tym bardziej wówczas, gdy posiada ona oszczędności. Zwolnienie bowiem od kosztów sądowych stanowi wyjątek od wyrażonej wart. 214 § 1 p.p.s.a. reguły, iż strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki zobligowana jest uiścić koszty sądowe z nim związane. Na marginesie należy zauważyć, iż okoliczność przekazania synowi mieszkania do użytku, nie wyklucza posiadania w stosunku do niego prawa własności. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.