II SA/Bd 108/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r., znak [...] w przedmiocie działania Prezydenta Miasta T. w sprawie windykacji należności za przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 grudnia 2006 r. B. J. wniósł do Wojewody [...] na podstawie art. 229 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa") skargę na działanie Prezydenta Miasta T. wnosząc o interwencję oraz o "spowodowanie anulowania bezpodstawnych roszczeń wobec mnie – osoby, która nie mogła nic uczynić aby sprostać żądaniom Urzędu Miasta T.". Wojewoda [...] po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie powyższej skargi udzielił skarżącemu pismem z dnia [...] 2006 r., znak [...] odpowiedzi, iż nie znajduje podstaw do uznania jej za zasadną. Na powyższe pismo skarżący w dniu 21 grudnia 2006 r. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę wskazując, iż jest współwłaścicielem upadłej firmy W. a roszczenia Urzędu Miasta T. są ściśle powiązane z działalności tej firmy. Skarżący podniósł ponadto, iż Urząd Miasta miał możliwość wyegzekwowania należności Skarbu Państwa w czasie trwania procesu upadłościowego a tego nie zrobił ograniczając się jedynie na wysyłaniu pism do syndyka. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż nie podlega ona rozpatrzeniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem postępowania jest skarga na Prezydenta Miasta T. złożona w trybie przewidzianym w dziale VIII kpa. Stosownie do treści art. 227 kpa przedmiotem tego typu skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W doktrynie i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie kończy się decyzją administracyjną - nie ma charakteru jurysdykcyjnego. W postanowieniu z dnia 1 grudnia 1998 r. (III SA 1636/97 System Informacji Prawnej Lex nr 37138) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż "skarga, o której mowa w art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy". W związku z powyższym nie jest zatem w takiej sprawie dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W postanowieniu z dnia 9 grudnia 1999 r. (III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.