II SA/Bd 1081/05

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2006-02-16

Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz, Małgorzata Włodarska, Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego, wydane w pierwszej instancji, jest dopuszczalna bez wcześniejszego wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu przed organem. Postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego, wydane w pierwszej instancji, nie jest ostateczne i służy na nie zażalenie do organu wyższego stopnia. W przypadku błędnego pouczenia strony o braku możliwości wniesienia zażalenia, strona może złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia, a dopiero po jego rozstrzygnięciu przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Wojewoda zawiesił postępowanie odwoławcze w sprawie zameldowania Z. i M. J. na pobyt stały, uznając, że postępowanie o wydanie nieruchomości toczące się przed sądem cywilnym jest zagadnieniem wstępnym. Skarżący Z. J. wniósł skargę do WSA, argumentując, że postępowanie cywilne nie ma związku z postępowaniem administracyjnym o zameldowanie. WSA odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 16 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały postanawia odrzucić skargę Burmistrz Gminy i Miasta L. decyzją nr [...] z dnia [...] 2005 r. zameldował Z. i M. J. wraz z małoletnimi dziećmi – T. i E. J. w lokalu mieszkalnym położonym przy ul. K. w L. Odwołanie od tej decyzji wniosła K. C. (spadkobierczyni R. J., uprzednio zarządzającego ww. nieruchomością) zarzucając, że organ pierwszej instancji nie zapewnił udziału w postępowaniu wszystkim stronom tj. pozostałym spadkobiercom wymienionym w postanowieniach Sądu Rejonowego we W. z dnia [...] 2003 r. oraz z dnia [...] 2004 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2005 r. Wojewoda [...] zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze do czasu zakończenia prawomocnym wyrokiem postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym we Włocławku z powództwa K. C. przeciwko Z. G. i Z. J. o wydanie. W uzasadnieniu Wojewoda stwierdził, że rozstrzygnięcie ww. sprawy o eksmisję strony postępowania (z nieruchomości na której ma być zameldowany) jest zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r.,Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; zwanej dalej "kpa"), co uzasadnia zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia przez sąd. Pouczony o możliwości zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego, Zbigniew J. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy stosowną skargę domagając się w niej uchylenia ww. rozstrzygnięcia Wojewody i argumentując m.in. iż toczące się przed Sądem Rejonowym we W. postępowanie nie ma nic wspólnego z postępowaniem administracyjnym o zameldowanie M. i Z. .. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyło, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego jest postanowieniem wydanym w pierwszej instancji (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 czerwca 1992 r., sygn. akt SA/Lu 235/92, opubl. w "Orzecznictwie Sądów Polskich" z 1994 r. Nr 3 poz. 42 oraz w elektronicznym Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 10814). Stosownie zatem do art. art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 141 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 144 k.p.a. przysługuje na nie zażalenie do organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 pkt 2 k.p.a. tj. w przedmiotowej sprawie – do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Mając zatem na uwadze, że skarga nie została wniesiona po wyczerpaniu przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę tą - jako niedopuszczalną - odrzucił. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że skarżący został błędnie pouczony w zaskarżonym postanowieniu, iż jest ono ostateczne i przysługuje od niego jedynie skarga do sądu administracyjnego. W myśl zatem zasady, że błędne pouczenie co do prawa zażalenia nie może szkodzić stronie (art. 112 w związku z art. 126 kpa), skarżący może obecnie złożyć do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za pośrednictwem Wojewody [...] zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...] 2005 r.. Skarga do właściwego sądu administracyjnego będzie służyła dopiero na rozstrzygnięcie Ministra podjęte w wyniku tak złożonego zażalenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło