II SA/Bd 1081/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika - adwokata P.S. na postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 stycznia 2010, sygn. akt II SA/Bd 1081/09 w sprawie ze skargi I.P. i S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. uchylić zaskarżony pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 stycznia 2010, sygn. akt II SA/Bd 1081/09, 2. zasądzić od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz adwokata P.S. [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 3 wyroku z dnia 20 stycznia 2010, sygn. akt II SA/Bd 1081/09 zasądził od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz adwokata P.S. 257 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I.P. i S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Pismem z dnia 9 marca 2010 r. pełnomocnik I.P. i S.P. wniósł w ustawowym terminie zażalenie na zawarte w pkt 3 w/w wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postawienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienie przysługuje środek odwoławczy na zasadach ogólnych. W ocenie tutejszego Sądu, należało w trybie autokontroli uchylić zawarte w pkt 3 w/w wyroku postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem zażalenie pełnomocnika skarżących w zakresie zarzutu naruszenia § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm., dalej powoływanego jako rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.) jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. W myśl zaś z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. dla wartość przedmiotu sprawy - powyżej 5000 zł do 10 000 zł stawka minimalna wynosi 1200 zł. W przedmiotowej sprawie Sąd pomimo, iż przedmiot skargi stanowiła należność pieniężna w postaci ustalonej decyzją Wójta Gminy [...] opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek dokonania podziału nieruchomości skarżących, nie określił stawki minimalnej dla ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżących za podejmowane przez niego czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w ramach zastępstwa prawnego skarżących, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., lecz błędnie na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w/w rozporządzenia tj. przepisu odnoszącego się do spraw, których przedmiotem skargi nie jest należność pieniężna. Wada rozstrzygnięcia o kosztach jest w ocenie Sądu oczywista, dlatego też należało wadliwe postawienie wyeliminować z obrotu prawnego. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., minimalne koszty należne pełnomocnikowi za zastępstwo prawne skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, przy wartości przedmiotu sprawy [...] zł, wynoszą 1200 zł, co łącznie ze stawką podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (1200 zł • 22% = 264 zł), daję łączną kwotę w wysokości [...] zł należną adwokatowi P.S. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie należy dodać, iż na podstawie akt sprawy Sąd uznał, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające zwiększenie stawki minimalnej. Odnosząc się do wniosku zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym, Sąd zauważa iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zwrotu kosztów takiego postępowania, gdyż art. 203 i art. 204 ppsa nie ma w tym przypadku zastosowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 195 § 2 ppsa w zw. z art. 250 ppsa i w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., orzekł jak w sentencji.