II SA/Bd 1081/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA J. B. po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. U. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenie na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] września 2018 r. L. U. wniósł do Wojewódzkiego sądu administracyjnego w B. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję S. [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę W. M. zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działkach nr [...] przy ul. [...] w W.. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci budowy budynków mieszkalnych oraz powstania zagrożenia bezpieczeństwa pożarowego nieruchomości należącej do skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy w tym miejscu wskazać, że to skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, winni wykazać istnienie przesłanek określonych w powyżej powołanym przepisie. Istotą zaś ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie przesłanki - podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek, czyli poparcie go poprzez wskazanie stosownych twierdzeń i dokumentów na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek w oparciu o kryteria przewidziane w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Przede wszystkim skarżący nie wykazał jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby jego wniosek. Ograniczył się jedynie do wskazania jednej z przesłanek przewidzianych w powołanym powyżej przepisie - spowodowania trudnych do odwrócenie skutków uzasadniając je wyłącznie istotą realizacji obiektu budowlanego i podniesionymi w skardze zarzutami wobec decyzji. Odnosząc się zaś do tej przesłanki, to podkreślić należy, że aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć i tym samym wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Niewątpliwie też, to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona. Przez niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie, że w razie nie wstrzymania wykonania decyzji do takiego skutku dojdzie. Dlatego też na skarżącym ciążył obowiązek wykazania istnienia takich okoliczności, czego jednak nie uczynił. Podniesione przez skarżącego obawy o zagrożeniu budowa dla jego nieruchomości ryzyko zacienienia, w tym placu zabaw, niewłaściwe odległości ścian, zwiększeniu zagrożenia pożarem mają charter hipotetyczny i nie uzasadniają zaistnienia po stronie skarżącego wystąpienia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Nie budzi wątpliwość fakt, że realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia jednak prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowanie może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. O ile, zatem można przyjąć uwagi skarżącego, że realizacja inwestycji w sąsiedztwie skarżącego będzie się wiązać z pewnymi niedogodnościami dla skarżącego, o tyle nie można uznać, że okoliczności te, jak powyżej przytoczone, mają taki charakteru, jak wymagany jest przez art. 61 § 3 p.p.s.a. dla udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Dodatkowo należy nadmienić, iż z uwagi na specyfikę decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca w normie art. 35a ustawy z dnia [...] lipca 1994 Prawo budowlane zastrzegł, że w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji (ust. 1). W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi (ust. 2). W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora (ust. 3). W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczeń. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił wniosek skarżącego.