II SA/Bd 1081/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka (spr.) Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2025 r. sprawy ze skargi [...] w W. na decyzję [...] sp. z o.o. w B. z dnia 31 października 2024 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2020 r. Stowarzyszenie [...] w W. (dalej: "Stowarzyszenie") zwróciło się do E.Ż. Sp. z o.o. w B. (dalej: "Spółka") o udostępnienia informacji publicznej obejmującej m.in. kopię umowy/umów o której mowa w art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (umowa/umowy zawarte między polskim związkiem sportowym a spółką zarządzającą ligą zawodową). Decyzją z dnia 31 października 2024 r. Spółka, na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: ustawa o dostępie do informacji publicznej lub "udip") w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1233, dalej: "ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" lub "uznk"), odmówiła udostępnienia ww. informacji publicznej powołując się na tajemnicę przedsiębiorcy. Spółka stwierdziła, że cała treść wnioskowanej umowy stanowi tajemnicę przedsiębiorcy i wskazała przesłanki oraz podstawy uznania przedmiotowej umowy za tajemnicę przedsiębiorcy. Na powyższą decyzję Stowarzyszenie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 5 ust. 2 udip w związku z brakiem podstaw i okoliczności do ograniczenia prawa do wnioskowanej informacji w postaci tajemnicy przedsiębiorstwa. Stowarzyszenie podniosło, że Spółka nie uzasadniła w sposób wyczerpujący i precyzyjny odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz nie wykazała związku pomiędzy istnieniem określonych okoliczności, a uznaniem ich za tajemnicę przedsiębiorstwa. Podkreśliło również, że nadanie przez strony umowy pewnym informacjom czy całej umowie klauzuli tajemnicy przedsiębiorstwa nie wyłącza automatycznie możliwości ich pozyskania. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną wydanej w przedmiotowej sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z tym, iż skarżące Stowarzyszenie domagało się wnioskiem z dnia 17 grudnia 2020 r. udostępnienia w trybie udip m.in. kopii umowy/umów o której mowa w art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (umowa/umowy zawarte między polskim związkiem sportowym a spółką zarządzającą ligą zawodową). W sprawach dostępu do informacji publicznej konieczne jest spełnienie zakresu podmiotowego i przedmiotowego stosowania udip. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie co do zasady zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 udip) zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie informacji publicznej – wskazane w art. 1 ust. 1 udip, uszczegółowione przykładami w art. 6 udip. W niniejszej sprawie, w następstwie wyroku NSA z dnia 29 maja 2024 r. o sygn. akt III OSK 1428/22 dotyczącego przedmiotowego wniosku, zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania udip nie budzi wątpliwości. NSA przesądził bowiem, że adresat wniosku (E.Ż. Sp. z o.o. w B.) jest na gruncie udip podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 udip), gdyż spółka kapitałowa zarządzająca ligą zawodową wykonuje, jako swego rodzaju "zarządca", zadnie publiczne powierzone związkowi sportowemu ([...] – "PZM") polegające na organizowaniu rozgrywek w formie ligi zawodowej, a także że wnioskowana informacje objęta decyzją odmowną ma walor informacji publicznej, jako że umowa, której udostępnienia żąda Stowarzyszenie zawiera informację publiczną, ponieważ dotyczy sprawy publicznej, tj. wykonywania zadania publicznego polegającego na organizacji rozgrywek sportowych. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się natomiast do oceny czy E.Ż. Sp. z o.o. w B. zasadnie odmówiła zaskarżoną decyzją udostępnienia wnioskowanej informacji (umowa/umowy zawarte między polskim związkiem sportowym a spółką zarządzającą ligą zawodową) powołując się na tajemnicę przedsiębiorcy. Jak stanowi art. 5 udip, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1) oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). W myśl art. 16 ust. 1 udip odmowa udostępnienia informacji publicznej (mająca miejsce m.in. z uwagi na ograniczenia prawa do informacji przewidziane w art. 5 udip) oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Przy czym, do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Zgodnie zaś z art. 17 udip do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio (ust. 1), a ponadto wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1 o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2). Zgodnie z przytoczonym przepisem art. 5 ust. 2 udip prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, co w świetle art. 16 ust. 1 udip stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera legalnej definicji "tajemnicy przedsiębiorcy", dlatego też dokonując wykładni zawartego w art. 5 ust. 2 udip terminu "tajemnica przedsiębiorcy" należy posiłkowo odwołać się do pojęcia "tajemnicy przedsiębiorstwa" na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z art. 11 ust. 2 uznk przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią zatem nieznane powszechnie i niełatwo dostępne informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których uprawniony podmiot podjął niezbędne działania w celu utrzymania ich w poufności. Wskazać należy w tym miejscu, że tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, chociaż tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Z powyższego wynika, że dla uznania informacji za "tajemnicę przedsiębiorcy" muszą być spełnione 2 przesłanki: formalna, jak i materialna. Przesłanka formalna dotyczy podjętych przez przedsiębiorcę konkretnych działań w celu zachowania poufności informacji. Nie jest zatem wystarczające samo przekonanie przedsiębiorcy, że określone dane mają charakter poufny, ale konieczne jest wykazanie faktu zastrzeżenia przez przedsiębiorcę poufności danych. Przedsiębiorca musi więc zamanifestować wolę utajnienia określonych informacji. Przy czym określona informacja nie traci poufnego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. określeni pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie. Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako poufnej. Przesłanka materialna odnosi się natomiast do treści informacji (danych technicznych, technologicznych, organizacyjnych lub innych posiadających dla przedsiębiorcy wartość gospodarczą), których ujawnienie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy – na jego interesy ekonomiczne, komercyjne, na konkurencyjność czy funkcjonowanie przedsiębiorcy. Informacje objęte tajemnicą powinny więc stanowić informacje tego rodzaju i o takiej wartości, że ich ujawnienie mogłoby wpłynąć negatywnie na sytuację przedsiębiorcy. W ramach sądowoadministracyjnej kontroli odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy - konieczne jest badanie przesłanki materialnej i formalnej tej tajemnicy. Nie jest wystarczające jedynie spełnienie przesłanki formalnej, w postaci podjęcia działań przez przedsiębiorcę mających zachować informację w poufności. Informacja ta musi mieć bowiem ponadto charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej przedsiębiorstwa lub innej informacji posiadającej wartość gospodarczą (przesłanka materialna). Obie te przesłanki muszą być bowiem spełnione, aby dana informacja podlegała ochronie w świetle ww. przepisów. Wobec tego, dla zgodnej z prawem odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, muszą zostać spełnione obie ww. przesłanki, a więc zarówno przesłanka formalna, jaki i materialna. Uzasadnienie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 udip) powinno więc zawierać argumentację wskazującą na okoliczność spełnienia zarówno przesłanki formalnej, jak i materialnej odmowy, a zatem adresat wniosku powinien "wykazać" spełnienie obu wskazanych przesłanek, co nie jest tożsame z wymogiem przedłożenia dokumentacji źródłowej. Z powyższego wynika, że nie wystarczy ogólnikowe wskazanie w decyzji odmawiającej udostępnienie wnioskowanej informacji, iż żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa czy przedsiębiorcy, konieczne jest bowiem wykazanie, że żądane informacje w istocie tę tajemnicę zawierają. Zatem zaniechanie dopełnienia powyższych obowiązków i poprzestanie na powołaniu się na tajemnicę przedsiębiorstwa czy przedsiębiorcy, bez podania konkretnych podstaw dla takiego twierdzenia oraz następstw ujawnienia informacji powoduje, iż decyzja o odmowie udostępnienia informacji nie odpowiada prawu. Jak wskazano powyżej odmowa udostępnienia informacji publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 udip), do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkami przewidzianymi w pkt 1 - 2 (art. 16 ust. 2 udip). Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej winna zawierać więc prawne i faktyczne uzasadnienie (art. 107 § 3 kpa), z którego wynikałyby motywy podjętej decyzji. W rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniu skarżącego Stowarzyszenia, zaskarżona decyzja spełniła wymogi pozwalające na stwierdzenie, że odmowa udostępnienia wnioskowanej informacji odpowiada prawu. Zaskarżona decyzja zawiera bowiem niezbędne informacje wskazujące na spełnienie zarówno przesłanki materialnej, jak i formalnej uznania wnioskowanej informacji za tajemnicę przedsiębiorcy, co tym samym uzasadniało odmowę udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 2 uznk). Spółka wyjaśniła bowiem dlaczego wnioskowana informacja spełnia przesłankę materialną uznania ją za tajemnicę przedsiębiorcy. W tym zakresie wskazała na zawarte w umowie z dnia 16 września 2020 r. o zarządzanie ligą zawodową informacje i ich doniosłość dla konkurencyjności podmiotu oraz ich wartość komercyjną i ekonomiczną dla spółki oraz PZM. Wyjaśniła, że przedmiotowa umowa zawiera informacje organizacyjne i inne posiadające wartość gospodarczą, tj. informacje dotyczące określonego sposobu organizacji i prowadzenia oraz komercjalizacji ligi zawodowej. Wyszczególniła materię, której dotyczą te mające wartość dla Spółki informacje, tj. m.in. zasad funkcjonowania ligi zawodowej, licencji (np. dla klubów i zawodników), zmiany barw klubowych, podziału kompetencji pomiędzy Spółką z PZM, udziału w przychodach związanych z zarządzaniem ligą zawodową oraz dysponowania prawami majątkowymi dotyczącymi rozgrywek (marketingowymi, sponsorskimi, medialnymi, telewizyjnymi). Informacje te stanowią istotę treści umowy dnia 16 września 2020 r. i jak wyjaśniono to w odpowiedzi na skargę wskazana przez Spółkę materia powiela w gruncie rzeczy tytuły poszczególnych części umowy. Podkreślić należy, że Spółka nie tylko wskazała czego dotyczą informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy, ale także wyjaśniła dlaczego mają one doniosłą wartość gospodarczą dla Spółki i PZM, a tym samym dlaczego ich ujawnienie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy – na jego interesy ekonomiczne, komercyjne oraz konkurencyjność przedsiębiorcy. W tym zakresie wskazała w szczególności, że informacje dotyczące organizacji i powodzenia ligi oraz udziału w przychodach (rozliczeń pomiędzy Spółką i PZM, a także klubami) i dysponowania prawami majątkowymi dotyczącymi ligi mają istotne znaczenie zarówno dla kontrahentów Spółki i PZM (nadawców telewizyjnych/licencjobiorców, sponsorów/partnerów rozrywek), jak i innych pomiotów organizujących współzawodnictwo sportowe (lub nim zarządzających) w sportach innych niż żużel, konkurujących ze Spółką i PZM na rynku praw telewizyjnych, marketingowych i sponsorskich poprzez działanie ukierunkowane na pozyskanie nadawców/licencjobiorców, sponsorów/partnerów w podobnym kręgu podmiotów co Spółka i PZM. Sąd podziela stanowisko spółki, że określony sposób organizacji i prowadzenia (zarządzania) ligi oraz komercjalizacji rozgrywek ligi i podziału przychodów, a także know-how stanowią wartość gospodarczą przedsiębiorcy pozwalającą mu konkurować na rynku podobnych usług, a tym samym uzasadniają objęcie ochroną tego rodzaju informacji. Udostępnienie tego rodzaju informacji obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację gospodarczą przedsiębiorcy i jego konkurencyjność. Zauważyć należy, że ustawodawca w art. 11 ust. 2 uznk wprost wyróżnił informacje organizacyjne przedsiębiorstwa z uwagi na ich walor z perspektywy wartości gospodarczej dla przedsiębiorcy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że Spółka wykazała aspekt materialny tajemnicy przedsiębiorcy, gdyż odmawiając udostępnia informacji nie ograniczyła się wyłącznie do powołania się na tajemnicę przedsiębiorcy i woli utajenia określonych informacji, lecz wyjaśniła czego dotyczą zawarte w przedmiotowej umowie informacje, dlaczego uznano tę umowę za tajemnicę przedsiębiorstwa i dlaczego ujawnienie przedmiotowej umowy mogłoby mieć negatywny wpływ na sytuację przedsiębiorcy. W sprawie spełniona została również przesłanka formalna uznanie informacji za tajemnicę przedsiębiorcy. W treści przedmiotowej umowy o zarządzanie ligą zawodową (której treść w tym zakresie przytoczono) zawarto bowiem klauzulę poufności, mocą której obie strony umowy (Spółka i PZM) zastrzegły, że umowa stanowi w całości tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 uznk (informację poufną) i zobowiązały się do zachowania w tajemnicy jej postanowień oraz informacji uzyskanych od drugiej strony lub osób trzecich działających na zlecanie drugiej strony – w okresie obowiązywania umowy oraz trzech lat po jej wygaśnięciu. Ponadto Spółka i PZM w dniu 1 lipca 2020 r. (a więc przed zawarciem przedmiotowej umowy) zawarły na czas nieokreślony umowę o zachowaniu poufności, w której również zobowiązały się do zachowania w tajemnicy wszelkich umów zawartych między sobą, innych umów, materiałów, dokumentów oraz informacji otrzymanych lub uzyskanych od siebie nawzajem w związku ze współpracą w zakresie usług zarządzania ligą zawodową i czynności z tym związanych oraz realizacją nadzoru właścicielskiego, zastrzegając że ww. informacje poufne stanowią tajemnicę Spółki i PZM w rozumieniu art. 11 ust. 2 uznk. Strony umowy o zachowaniu poufności zobowiązały się również do poinformowania pełnomocników, prokurentów, członków swoich władz, pracowników oraz współpracowników, którzy uczestniczą w wykonywaniu nadzoru właścicielskiego, w świadczeniu usług lub mają z nimi styczność, o obowiązkach wynikających z tej umowy. W świetle powyższych regulacji przedmiotowej umowy o zarządzanie ligą zawodową oraz umowy o zachowaniu poufności stwierdzić należy, że przedsiębiorca podjął działania w celu utrzymania w poufności treści umowy o zarządzenie ligą zawodową, a zatem spełniona została przesłanka formalna uznania tej umowy za tajemnicy przedsiębiorcy. Stwierdzając więc, że w sprawie Spółka wykazała spełnienie zarówno przesłanki materialnej, jak i przesłanki formalnej uznania informacji (umowy o zarządzenie ligą zawodową) za tajemnicę przedsiębiorcy, Sąd uznał że Spółka w sposób zgodny z prawem zastosowała w sprawie art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 1 uznk, odmawiając w oparciu o wskazane regulacje udostępnienia Stowarzyszeniu wnioskowanej informacji publicznej. Podkreślić należy jednocześnie, że Spółka, jak i PZM nie zrezygnowały z przysyłającego im prawa do ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. W tym stanie rzeczy, wobec niezasadności wniesionej w sprawie skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.