II SA/Bd 109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G., M. G., M. M., A. M., J. W. oraz J. W. na postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 grudnia 2009 r. M. G., M. G., M. M., A. M., J. W. oraz J. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości. Ustalenie, że skarżący złożyli skargę na postanowienie Burmistrza [...] nastąpiło w wyniku wezwania skarżących na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lutego 2010r. do sprecyzowania w terminie 7 dni czy skarżą oni postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] czy też postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2009r. – pod rygorem uznania, iż składają oni skargę na postanowienie Burmistrza [...], a więc postanowienie organu I instancji. Wszystkim skarżącym wezwania doręczono w dniu 10 lutego 2010r. W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielili żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem w pierwszej kolejności sprawdzić należy jej wymogi formalne, w tym jej dopuszczalność. Zatem, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez Sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji. Wskutek tego sąd administracyjny może ocenić całość ich postępowania. Ograniczenie zakresu kontroli Sądu wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że Sąd nie tyle "dokonuje kontroli działalności administracji publicznej", ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ administracji II instancji. W przedmiotowej sprawie zatem służyło stronie skarżącej najpierw zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zgodnie z pouczeniem zawartym w skarżonym postanowieniu a następnie ewentualnie od jego rozstrzygnięcia skarga do sądu administracyjnego. Skarżący, pomimo że wyczerpali administracyjny tok postępowania tj. złożyli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i organ II instancji rozpatrzył sprawę poprzez wydanie postanowienia, w którym pouczył o przysługującym środku zaskarżenia, to skarżący złożyli skargę na postanowienie Burmistrza [...] tj. organu I instancji. Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.