II SA/Bd 1090/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia Wójta Gminy D. C. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkół postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego zarządzenia. S. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na zarządzenie Wójta Gminy D. C. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkół. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia wskazując, że wykonanie zaskarżonego zarządzenia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik podkreślił także, że w sytuacji wykonania zaskarżonego zarządzenia S. B. z dniem 1 września 2015 r. straci pracę na stanowisku dyrektora Zespołu Szkół w O., a w konsekwencji utraci swoje jedyne źródło utrzymania (ma on na utrzymaniu dwoje studiujących dzieci). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej cytowana jako "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Mając na uwadze przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. należy uznać, że chodzi w tym przypadku o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publikowany). Jednakże podkreślenia wymaga, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004, nie publikowane). Pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie zarządzenia wiązałoby się z pozbawieniem skarżącego pracy oraz możliwością wykonywania zawodu, a jego rodziny niezbędnych źródeł dochodu. W ocenie Sądu skarżący należycie uprawdopodobnił, że w sytuacji wykonania zarządzenia straci pracę, a więc on sam, jak i jego rodzina zostaną pozbawieni środków do życia. Pozbawienie skarżącego źródła dochodu może, zatem spowodować poważne, a zarazem trudne do odwrócenia pogorszenie sytuacji życiowej skarżącego i pozostających na jego utrzymaniu dzieci. Należy dodać także, iż w dobie powszechnego kryzysu gospodarczego rynek pracy jest hermetyczny, zatem istnieją obiektywne, znaczne trudności w znalezieniu zatrudnienia w innym zawodzie. Jednocześnie Sąd podkreśla, że skoro wstrzymanie wykonania zarządzenia jest środkiem ochrony tymczasowej, to Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia, nie przeprowadzał oceny merytorycznej zasadności skargi. Ponadto zastosowana instytucja ochrony tymczasowej upada w razie wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.