II SA/Bd 1106/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.L., J.S., K.S. i P.B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonalności decyzji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić wnoszącym skargę ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 4 września 2012 r. pełnomocnik skarżących L.L., J.S., K.S. i P.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonalności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżone postanowienie Wojewody [...], nie zalicza się do wyżej przedstawionego katalogu. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowania, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje złożenia zażalenia na każde postanowienie. Według wymienionej procedury zażalenie przysługuje tylko na postanowienia wskazane w ustawie (art. 141 § 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Konsekwencją powyższego jest, że niedopuszczalna jest także w tym przypadku skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym stwierdzić należy, że ww. pismo nie może podlegać kognicji sądu administracyjnego. Z tych względów uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy orzeczono o zwrocie wpisu.