II SA/Bd 1112/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę W wyniku rozpatrzenia wniosku J. Ż. o sfinansowanie zakupu leków działająca z upoważnienia Prezydenta Miasta B. Zastępca Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]" w B. decyzją nr [...]z dnia [...] 2005 r. przyznała wnioskodawcy zasiłek celowy specjalny w wysokości 63,92 zł na dofinansowanie zakupu leków. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej w szczególnie uzasadnionych przypadkach mimo niespełnienia przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 ustawy może być przyznany specjalny zasiłek celowy, który nie podlega zwrotowi. Rozeznanie sytuacji materialno - bytowej wnioskodawcy oparte o przeprowadzony wywiad środowiskowy pozwoliło na ustalenie, że istnieje zasadność przyznania tej formy pomocy. Organ pierwszej instancji zwrócił przy tym uwagę, że w roku 2005 z przyznanego przez miasto budżetu Ośrodek może miesięcznie przeznaczyć na leki kwotę 1791 zł. Dysponując tą kwotą Ośrodek wypełnia swoje zadania wobec wzrastającej ilości osób i rodzin ubiegających się o świadczenia (obecnie 55 środowisk miesięcznie). Ograniczone możliwości Ośrodka pozwalają tylko na częściowe zabezpieczenie potrzeby zgłoszonej przez wnioskodawcę. Zdaniem organu pierwszej instancji takie stanowisko jest zgodne przepisem art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. Ż. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] utrzymało powyższą decyzję w mocy. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Kolegium uznało, że brak przesłanek do uwzględnienia odwołania, Ośrodek Pomocy Społecznej musi bowiem racjonalnie gospodarować posiadanymi środkami tak, by żadna z osób - rodzin nie została pozbawiona środków finansowych na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. W dniu 14 października 2005 r., J. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismo zawierające szereg skarg na dotyczące go rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., w tym na powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] 2005 r.. W skardze nie sprecyzowano zarzutów przeciwko decyzji, podkreślono natomiast, iż jest to już kolejna skarga na rozstrzygnięcia Kolegium. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, wyjaśniając kwestię związaną z uzyskanymi przez niego dochodami skarżący wskazał, że swoje poprzednie mieszkanie sprzedał w listopadzie 2005 r., a całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży wydał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z powoływanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593; z późn. zm.) W szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Podobnie jak w innych postępowaniach dotyczących przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, także przy rozpatrywaniu możliwości przyznania powyższego zasiłku organ administracji jest zobowiązany kierować się zasadami ogólnymi określonymi w rozdziale 1 działu 1 wspomnianej ustawy. W rozdziale tym zawarty jest m.in. art. 3 ust. 4, który stanowi, że potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Nawet zatem przy uznaniu celowości udzielenia pomocy społecznej ustawodawca nie ustanowił zasady, że należy udzielić tej pomocy zawsze w takim rozmiarze, o jaki wnosi osoba znajdująca się w potrzebie, ale nakazał rozważyć, czy jest to możliwe uwzględniając środki, którymi dysponuje organ. W przedmiotowej sprawie organy administracji przekonująco uzasadniły potrzebę udzielenia pomocy skarżącemu w rozmiarze nie zaspakajającym w całości jego potrzeb odnośnie zakupu leków. Przy uwzględnieniu ilości środków finansowych będących w dyspozycji organu (tj. 1791 zł) oraz ilości środowisk (tj. osób i rodzin) objętych pomocą (55), zgłoszenie potrzeb w zakresie zakupu leków przez wszystkie te środowiska pozwoliłoby na jednoczesne ich zaspokojenie do kwoty 32,56 zł miesięcznie. Nawet uwzględniając, że nie wszystkie osoby objęte pomocą społeczną potrzebują w danym miesiącu wsparcia w zakresie zakupu leków, wyliczenie to wskazuje na ograniczone możliwości Ośrodka Pomocy Społecznej, do którego zwrócił się skarżący. Miarkowanie pomocy dla skarżącego, jak też jego rozmiar były zatem uzasadnione. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), Sąd oddalił skargę.