II SA/Bd 1112/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr 434 w przedmiocie prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Komendanta [...] Policji w [...] na rzecz skarżącej D.K. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zwrócić skarżącemu, D.K., ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. D. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Komendant Policji rozkazem personalnym z dnia [...] września 2016 r., nr [...] uwzględnił w całości skargę D. K. i uchylił zaskarżony przez niego rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta [...] w B. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]. Komendant Policji w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśnił, że rozkaz personalny z dnia [...] września 2016 r., nr [...] nie został zaskarżony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Komendant Policji, uznając argumentację skarżącego wydał w dniu [...] września 2016 r. rozkaz personalny nr [...], na mocy którego uchylił zaskarżony przez D. K. rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowy rozkaz personalny z dnia [...] września 2016 r. nr [...] nie został zaskarżony do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżony w niniejszej sprawie rozkaz personalny z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], został skutecznie wyeliminowana z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi D. K. na rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonego rozkazu personalnego z porządku prawnego przez właściwy organ kolejnym rozkazem personalnym. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżony rozkaz personalny, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie, bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć koszty wynagrodzenia radcy prawnego - w kwocie [...]zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) oraz 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Orzekając o zwrocie na rzecz skarżącej wpisu sądowego od skargi Sąd miał na względnie z art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. W związku z powyższym strona skarżąca nie była zobowiązana do ponoszenia do kosztów sądowych w przedmiotowym postępowaniu, a zatem uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł, stosownie do art. 225 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega zwrotowi.